تبیین قرآن به قرآن در واژگان علم أعجمی (معرفی یکی از وجوه جدید اعجاز قرآن) (چکیده)

چکیده

فارغ از بکارگیری یا عدم استفاده از واژگان أعجمی در زبان قرآن، همگان بر وجود اسامی عَلَم أعجمی در قرآن کریم هم داستان¬اند. گرچه غیر عربی بودن این کلمات بر ساختار متقن قرآن در قالب زبان عربی لطمه¬ای وارد نمی¬سازد؛ مع ذلک نظریه¬ای در دوران معاصر شکل گرفته است که بر مبنای آن می¬توان به وجود مناسبت¬های ظریف و لطیفی بین معنای اصلی این وام¬واژگان با بافت قرآنی پی برد که هرگز از روی صُدفه و اتفاق نخواهد بود. این دیدگاه در صورت پذیرش به عنوان یکی از وجوه جدید و اعجاب انگیز کلام الهی محسوب خواهد شد. بر اساس این نظریه، مجانست الفاظ بکارگرفته شده در سیاق آیات یا فرازی از آیات که در آن از اسم عَلَم أعجمی استفاده شده، حاکی از نوعی تبیین و تفسیر چنین کلماتی است. نگارنده در این پژوهه که با روش توصیفی- تحلیلی صورت پذیرفته، کوشش نموده تا این گونه بدیع از وجوه اعجاز قرآن کریم را به جامعه دانشوران قرآنی معرفی نماید. نتایج تحقیق نشان می¬دهد که فردی امّی و ناآشنا با زبان¬های سامی(آرامی، سریانی، عبری، عربی و...) و خصوص تعالیم تورات هیچگاه نخواهد توانست ضمن تسلط بر ریشه و معانی واژگان دخیل، این واژگان را معرّب نموده و سپس معنای اصلی آنها در زبان مادر را در یک اسلوب ویژه در زبان عربی بکارگیرد؛ مگر اینکه این امر، نشان از ارتباط عمیق و اتّصال وثیق او با خزائن الهی داشته و سندی قوی بر صحت مدّعای او محسوب خواهد شد.

واژه های کلیدی

واژگان عَلَم أعجمی، بافت قرآن، مناسبت، وجه جدید اعجاز قرآن.