بررسی انتقادی شبهات مستشرقین بر اشکالات ساختاری قرآن (با تکیه ‌بر نظرات جرج سیل) (چکیده)

از شبکه نخبگان و قرآن‌کاوی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰ توسط محمد سلطانیه (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «اعجاز بیانی قرآن‌ یکی از وجوهی است که از صدر اسلام تاکنون تمام دانشمندان مسلمان به‌عنوان وجهی مهم از اعجاز قرآن پذیرفته‏اند. در دوران اخیر نیز شرق‌شناسان مطالعات گسترده‌ای در این عرصه داشته‌اند. برخی با رعایت انصاف زبان به ستایش آن گشوده...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اعجاز بیانی قرآن‌ یکی از وجوهی است که از صدر اسلام تاکنون تمام دانشمندان مسلمان به‌عنوان وجهی مهم از اعجاز قرآن پذیرفته‏اند. در دوران اخیر نیز شرق‌شناسان مطالعات گسترده‌ای در این عرصه داشته‌اند. برخی با رعایت انصاف زبان به ستایش آن گشوده و برخی دیگر با طرح سوالاتی قصد خدشه‌دار¬نمودن آن را داشته تا وحیانی بودن این کتاب را زیر سؤال¬ببرند. در این پژوهش با محور قراردادن اشکالات جرج سیل در این زمینه به بررسی و نقد شبهات پرداخته¬شده¬است. هدف از انجام تحقیق حاضر، استخراج جواب شبهات مطرح¬شده از کتب ادبی و تفاسیر و به دنبال آن دفاع از اعجاز ادبی قرآن و وحیانی بودن آن است. بدین منظور، ابتدا شبهات گردآوری و نظرات جرج سیل پیرامون آن ذکر و در یک جمع¬بندی به بیان جواب آن پرداخته¬شده است. به نظر¬می‌رسد آشنا نبودن اشکال¬کنندگان با ساختار قرآن که یک ساختار گفتاری (خطابی) است و نه نوشتاری (کتابی)، منشأ طرح بسیاری از این شبهات است؛ حال آن‌که بسیاری از این اشکالات به¬ علّت ساختار گفتاری قرآن و نزول تدریجی آن طی بیست ‌و سه سال و به اقتضای رعایت حال مخاطب بوده و نمایانگر اوج بلاغت و فصاحت قرآن است. کلید‌واژه‌ها: استشراق، اعجاز، بلاغت، شبهه، جرج سیل.