گرانش از منظر قرآن و علم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Abd: سطح محافظت «گرانش از منظر قرآن و علم» را تغییر داد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2020-06-07T10:55:32Z

سطح محافظت «گرانش از منظر قرآن و علم» را تغییر داد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۲۵
(بدون تفاوت)

Abd: /* مراد از «استواء بر عرش» */

2020-05-30T13:44:32Z

مراد از «استواء بر عرش»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۱۴
خط ۱۵۲:		خط ۱۵۲:
	==مراد از «استواء بر عرش»==		==مراد از «استواء بر عرش»==
	در هفت آیه قرآن پس از خلقت آسمان‌ها و زمین از استواء بر عرش سخن رفته است		در هفت آیه قرآن پس از خلقت آسمان‌ها و زمین از استواء بر عرش سخن رفته است
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=7\|Ayah=54}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=7\|Ayah=54}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=10\|Ayah=3}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=10\|Ayah=3}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=13\|Ayah=2}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=13\|Ayah=2}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=20\|Ayah=4}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=20\|Ayah=4}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=20\|Ayah=5}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=20\|Ayah=5}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=25\|Ayah=59}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=25\|Ayah=59}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=32\|Ayah=4}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=32\|Ayah=4}}</ref>
	<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=57\|Ayah=4}}</ref>		<ref>{{SmallQFrame\|Surah=57\|Ayah=4}}</ref>
	. درباره مفهوم عرش نظرات زیر از سوی مفسران مطرح شده است:		. درباره مفهوم عرش نظرات زیر از سوی مفسران مطرح شده است:

خط ۱۷۰:		خط ۱۷۰:
	اگر استواء بر عرش به معنای ملک خدا و مقام تدبیر او نسبت به همه مخلوقات است<ref>مقام تدبیر امر که در اغلب موارد ذکر عرش از تدبیر امر از سوی پروردگار یاد شده است.</ref> و از طرفی در قرآن 7 بار پس از خلقت آسمان‌ها و زمین، استواء بر عرش و ملک و سلطنت او ذکر شده، به نظر می‌رسد آسمان‌های هفتگانه کل عالم مُلک است و به منظومه شمسی محدود نمی‌شود. خداوند نیز برای بیان انحصار مالکیت عالم ملک به خداوند می‌فرماید: لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْض(+و لله 19بار) و به نظر می‌رسد عوالم نیز در همین محدوده است: فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ( الجاثية : 36)		اگر استواء بر عرش به معنای ملک خدا و مقام تدبیر او نسبت به همه مخلوقات است<ref>مقام تدبیر امر که در اغلب موارد ذکر عرش از تدبیر امر از سوی پروردگار یاد شده است.</ref> و از طرفی در قرآن 7 بار پس از خلقت آسمان‌ها و زمین، استواء بر عرش و ملک و سلطنت او ذکر شده، به نظر می‌رسد آسمان‌های هفتگانه کل عالم مُلک است و به منظومه شمسی محدود نمی‌شود. خداوند نیز برای بیان انحصار مالکیت عالم ملک به خداوند می‌فرماید: لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْض(+و لله 19بار) و به نظر می‌رسد عوالم نیز در همین محدوده است: فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ( الجاثية : 36)

	بنا بر روایات عرش 4 رکن دارد<ref>صدوق،1404: ج2،191</ref><ref>رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ ع‏ أَنَّهُ سُئِلَ لِمَ سُمِّيَ‏ الْكَعْبَةُ كَعْبَةً قَالَ لِأَنَّهَا مُرَبَّعَةٌ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ صَارَتْ مُرَبَّعَةً قَالَ لِأَنَّهَا بِحِذَاءِ بَيْتِ الْمَعْمُورِ وَ هُوَ مُرَبَّعٌ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ صَارَ الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ مُرَبَّعاً قَالَ لِأَنَّهُ بِحِذَاءِ الْعَرْشِ وَ هُوَ مُرَبَّعٌ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ صَارَ الْعَرْشُ مُرَبَّعاً قَالَ لِأَنَّ الْكَلِمَاتِ الَّتِي بُنِيَ عَلَيْهَا الْإِسْلَامُ أَرْبَعٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ</ref>، همانگونه که کعبه چهار قاعده دارد. (بقره:127)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=2\|Ayah=127}}</ref> در روز قیامت تعداد حاملان عرش به 8 می رسد. (حاقه:17)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=69\|Ayah=17}}</ref><ref>مجلسی،1362: ج55، 5</ref> <ref> وَ رُوِيَ ذَلِكَ عَنِ النَّبِيِّ ص‏ أَنَّهُمُ الْيَوْمَ أَرْبَعَةٌ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَيَّدَهُمْ بِأَرْبَعَةٍ أُخْرَى‏ فَيَكُونُونَ ثَمَانِيَة</ref> در روایات متعددی به این 4 رکن یا 4 قائمه عرش اشاره شده و مفهوم آن با تعابیر گوناگونی بیان شده است. برای مثال در یک روایت آمده که این 4 پایه را از 4 نور به رنگهای قرمز و سبز و زرد و سفید آفریده شده و عرش خدا همان علم خداست<ref>همو،ج55، 9</ref> یا در روایت دیگر نقل شده که حول عرش 4 رود جاری است، رودی از نور، رودی از آتش، رودی از برف و رودی از آب<ref>همو، ج55، 17</ref> آسمان <ref> به نظر میرسد خطا در تعبیر است و منظور از آسمان عرش است.</ref> بر دوش 4 ملک است<ref>سیوطی :1404،ج4، 42</ref><ref>السماء على أربعة أملاك كل زاوية موكل بها ملك</ref> عرش اسم علم و قدرت خدا دانسته شده است و نه حامل پروردگار<ref>همو، ج17، 15</ref>.		بنا بر روایات عرش 4 رکن دارد<ref>صدوق،1404: ج2،191</ref><ref>رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ ع‏ أَنَّهُ سُئِلَ لِمَ سُمِّيَ‏ الْكَعْبَةُ كَعْبَةً قَالَ لِأَنَّهَا مُرَبَّعَةٌ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ صَارَتْ مُرَبَّعَةً قَالَ لِأَنَّهَا بِحِذَاءِ بَيْتِ الْمَعْمُورِ وَ هُوَ مُرَبَّعٌ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ صَارَ الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ مُرَبَّعاً قَالَ لِأَنَّهُ بِحِذَاءِ الْعَرْشِ وَ هُوَ مُرَبَّعٌ فَقِيلَ لَهُ وَ لِمَ صَارَ الْعَرْشُ مُرَبَّعاً قَالَ لِأَنَّ الْكَلِمَاتِ الَّتِي بُنِيَ عَلَيْهَا الْإِسْلَامُ أَرْبَعٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ</ref>، همانگونه که کعبه چهار قاعده دارد. (بقره:127)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=2\|Ayah=127}}</ref> در روز قیامت تعداد حاملان عرش به 8 می رسد. (حاقه:17)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=69\|Ayah=17}}</ref><ref>مجلسی،1362: ج55، 5</ref> <ref> وَ رُوِيَ ذَلِكَ عَنِ النَّبِيِّ ص‏ أَنَّهُمُ الْيَوْمَ أَرْبَعَةٌ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَيَّدَهُمْ بِأَرْبَعَةٍ أُخْرَى‏ فَيَكُونُونَ ثَمَانِيَة</ref> در روایات متعددی به این 4 رکن یا 4 قائمه عرش اشاره شده و مفهوم آن با تعابیر گوناگونی بیان شده است. برای مثال در یک روایت آمده که این 4 پایه را از 4 نور به رنگهای قرمز و سبز و زرد و سفید آفریده شده و عرش خدا همان علم خداست<ref>همو،ج55، 9</ref> یا در روایت دیگر نقل شده که حول عرش 4 رود جاری است، رودی از نور، رودی از آتش، رودی از برف و رودی از آب<ref>همو، ج55، 17</ref> آسمان <ref> به نظر میرسد خطا در تعبیر است و منظور از آسمان عرش است.</ref> بر دوش 4 ملک است<ref>سیوطی :1404،ج4، 42</ref><ref>السماء على أربعة أملاك كل زاوية موكل بها ملك</ref> عرش اسم علم و قدرت خدا دانسته شده است و نه حامل پروردگار<ref>همو، ج17، 15</ref>.

	آیا می توان بیان روایات فوق درباره این 4 حامل و قائمه و عماد و قاعده را تمثیلی از 4 نیروی اساسی شناخته شده در فیزیک دانست؟ با همان توجیه علامه برای استوار بودن عرش خداوند بر آب؟		آیا می توان بیان روایات فوق درباره این 4 حامل و قائمه و عماد و قاعده را تمثیلی از 4 نیروی اساسی شناخته شده در فیزیک دانست؟ با همان توجیه علامه برای استوار بودن عرش خداوند بر آب؟
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۷:

	یعنی همان‌گونه که عرش بر 4 رکن استوار است، عالم خلق نیز بر 4 نیرو استوار است. عرش کنایه از محدوده کائنات و عالم خلق است. پس 4 رکن عرش اشاره به این 4 نیروی اساسی دارد.		یعنی همان‌گونه که عرش بر 4 رکن استوار است، عالم خلق نیز بر 4 نیرو استوار است. عرش کنایه از محدوده کائنات و عالم خلق است. پس 4 رکن عرش اشاره به این 4 نیروی اساسی دارد.

	=بررسی آیه (فاطر:41): امساک آسمان‌ها=		=بررسی آیه (فاطر:41): امساک آسمان‌ها=
	{{QFrame\|Surah=35\|Ayah=41}}		{{QFrame\|Surah=35\|Ayah=41}}

Abd: /* مراد از سماوات */

2020-05-30T13:43:24Z

مراد از سماوات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۱۳
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	* در کنارخلقت سماوات و ارض از استواء بر عرش که کنایه از مقام ربوبیت و ملک پروردگار است سخن می‌گوید.		* در کنارخلقت سماوات و ارض از استواء بر عرش که کنایه از مقام ربوبیت و ملک پروردگار است سخن می‌گوید.
	* فرموده که الله نور آسمان‌ها و زمین است.		* فرموده که الله نور آسمان‌ها و زمین است.
	* از غیب السماوات و الارض به گونه‌ای سخن رفته است که گویا غیب مطلق است. (سبأ:3)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=34\|Ayah=3}}</ref> (انعام:59)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=6\|Ayah=59}}</ref> (زمر:46)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=~~349~~\|Ayah=46}</ref> و غیب دربرابر شهادت به کاررفته است.(انعام:73)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=6\|Ayah=73}}</ref>		* از غیب السماوات و الارض به گونه‌ای سخن رفته است که گویا غیب مطلق است. (سبأ:3)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=34\|Ayah=3}}</ref> (انعام:59)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=6\|Ayah=59}}</ref> (زمر:46)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=39\|Ayah=46}</ref> و غیب دربرابر شهادت به کاررفته است.(انعام:73)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=6\|Ayah=73}}</ref>
	* همان‌گونه که عالم شهادت عالم خلق است به نظر می رسد عالم غیب همان عالم امر است.(هود:123)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=11\|Ayah=123}}</ref> (نحل:77)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=16\|Ayah=77}}</ref>		* همان‌گونه که عالم شهادت عالم خلق است به نظر می رسد عالم غیب همان عالم امر است.(هود:123)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=11\|Ayah=123}}</ref> (نحل:77)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=16\|Ayah=77}}</ref>
	* همچنین در آیه الجاثية :		* همچنین در آیه الجاثية :

Abd در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۴۰

2020-05-30T13:40:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۱۰
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	* در کنارخلقت سماوات و ارض از استواء بر عرش که کنایه از مقام ربوبیت و ملک پروردگار است سخن می‌گوید.		* در کنارخلقت سماوات و ارض از استواء بر عرش که کنایه از مقام ربوبیت و ملک پروردگار است سخن می‌گوید.
	* فرموده که الله نور آسمان‌ها و زمین است.		* فرموده که الله نور آسمان‌ها و زمین است.
	* از غیب السماوات و الارض به گونه‌ای سخن رفته است که گویا غیب مطلق است. (سبأ:3)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=34\|Ayah=3}}</ref> (انعام:59)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=6\|Ayah=59}}</ref> (زمر:46)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=349\|Ayah=46}</ref> و غیب دربرابر شهادت به کاررفته است.(انعام:73)<ref>{{QFrame\|Surah=34\|Ayah=73}}</ref>		* از غیب السماوات و الارض به گونه‌ای سخن رفته است که گویا غیب مطلق است. (سبأ:3)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=34\|Ayah=3}}</ref> (انعام:59)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=6\|Ayah=59}}</ref> (زمر:46)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=349\|Ayah=46}</ref> و غیب دربرابر شهادت به کاررفته است.(انعام:73)<ref>{{QFrame\|Surah=6\|Ayah=73}}</ref>
	* همان‌گونه که عالم شهادت عالم خلق است به نظر می رسد عالم غیب همان عالم امر است.(هود:123)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=11\|Ayah=123}}</ref> (نحل:77)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=16\|Ayah=77}}</ref>		* همان‌گونه که عالم شهادت عالم خلق است به نظر می رسد عالم غیب همان عالم امر است.(هود:123)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=11\|Ayah=123}}</ref> (نحل:77)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=16\|Ayah=77}}</ref>
	* همچنین در آیه الجاثية :		* همچنین در آیه الجاثية :

Abd: /* مراد از سماوات */

2020-05-30T13:36:38Z

مراد از سماوات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	</ref>.		</ref>.

	<ref>نک.طباطبائی،1417: ج10، 149</ref>از این رو می‌فرماید: شفاعت از آن الله است که مَلِک و فرمانروای(مُلک‌) آسمان‌ها و زمین است<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=39\|Ayah=44}}</ref>؛ شاید خارج از آن محدوده، واسطه‌ای میان امور و خدا نباشد که شفاعت معنا یابد<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=10\|Ayah=3}}</ref>؛ زیرا فراتر از عالم خلقت عالم امر است.در این عالم واسطه‌ای میان فرمان خدا و تحقق آن وجود ندارد.		<ref>نک.طباطبائی،1417: ج10، 149</ref>از این رو می‌فرماید: شفاعت از آن الله است که مَلِک و فرمانروای(مُلک‌) آسمان‌ها و زمین است<ref>{{SmallQFrame\|Surah=39\|Ayah=44}}</ref>؛ شاید خارج از آن محدوده، واسطه‌ای میان امور و خدا نباشد که شفاعت معنا یابد<ref>{{SmallQFrame\|Surah=10\|Ayah=3}}</ref>؛ زیرا فراتر از عالم خلقت عالم امر است.در این عالم واسطه‌ای میان فرمان خدا و تحقق آن وجود ندارد.

	2- سماوات که در اغلب قاطع موارد به همراه ارض آمده، به احتمال قوی محدوده کائنات (مخلوقات) یا محدوده عالم شهود است<ref>المیزان: سماوات مشهودند.</ref> و ماوراء آن عالم امر یا عالم غیب(آیا همان عرش است؟یوم یکشف عن ...) است و زمین خود در محدوده سماوات است<ref>در آیه الرعد : 2 اللَّهُ الَّذي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْري لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ		2- سماوات که در اغلب قاطع موارد به همراه ارض آمده، به احتمال قوی محدوده کائنات (مخلوقات) یا محدوده عالم شهود است<ref>المیزان: سماوات مشهودند.</ref> و ماوراء آن عالم امر یا عالم غیب(آیا همان عرش است؟یوم یکشف عن ...) است و زمین خود در محدوده سماوات است<ref>در آیه الرعد : 2 اللَّهُ الَّذي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْري لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	* در کنارخلقت سماوات و ارض از استواء بر عرش که کنایه از مقام ربوبیت و ملک پروردگار است سخن می‌گوید.		* در کنارخلقت سماوات و ارض از استواء بر عرش که کنایه از مقام ربوبیت و ملک پروردگار است سخن می‌گوید.
	* فرموده که الله نور آسمان‌ها و زمین است.		* فرموده که الله نور آسمان‌ها و زمین است.
	* از غیب السماوات و الارض به گونه‌ای سخن رفته است که گویا غیب مطلق است. (سبأ:3)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=34\|Ayah=3}}</ref> (انعام:59)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=6\|Ayah=59}}</ref> (زمر:46)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=349\|Ayah=46}</ref> و غیب دربرابر شهادت به کاررفته است.(انعام:73)<ref>{{QFrame\|Surah=34\|Ayah=73}}</ref>		* از غیب السماوات و الارض به گونه‌ای سخن رفته است که گویا غیب مطلق است. (سبأ:3)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=34\|Ayah=3}}</ref> (انعام:59)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=6\|Ayah=59}}</ref> (زمر:46)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=349\|Ayah=46}</ref> و غیب دربرابر شهادت به کاررفته است.(انعام:73)<ref>{{QFrame\|Surah=34\|Ayah=73}}</ref>
	* همان‌گونه که عالم شهادت عالم خلق است به نظر می رسد عالم غیب همان عالم امر است.(هود:123)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=11\|Ayah=123}}</ref> (نحل:77)<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=16\|Ayah=77}}</ref>		* همان‌گونه که عالم شهادت عالم خلق است به نظر می رسد عالم غیب همان عالم امر است.(هود:123)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=11\|Ayah=123}}</ref> (نحل:77)<ref>{{SmallQFrame\|Surah=16\|Ayah=77}}</ref>
	* همچنین در آیه الجاثية :		* همچنین در آیه الجاثية :
	{{QFrame\|Surah=45\|Ayah=36}}		{{QFrame\|Surah=45\|Ayah=36}}
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	{{QFrame\|Surah=17\|Ayah=85}}		{{QFrame\|Surah=17\|Ayah=85}}

	3- نشئه دنیا شامل عالم غیب و شهود است و در نشئه آخرت عالم غیب نیز به شهود کشانده می‌شود و ارتباط همه اشیاء و امور با پروردگار آشکار و ملک و فرمانروایی خداوند برای همگان مشهود می‌گردد<ref>{{~~QFrame~~\|Surah=40\|Ayah=16}}</ref>. از این رو در قرآن به قیامت روز اطلاق می‌شود و در روایات دنیا به شب تشبیه شده است.		3- نشئه دنیا شامل عالم غیب و شهود است و در نشئه آخرت عالم غیب نیز به شهود کشانده می‌شود و ارتباط همه اشیاء و امور با پروردگار آشکار و ملک و فرمانروایی خداوند برای همگان مشهود می‌گردد<ref>{{SmallQFrame\|Surah=40\|Ayah=16}}</ref>. از این رو در قرآن به قیامت روز اطلاق می‌شود و در روایات دنیا به شب تشبیه شده است.

	4- آسمان‌ها دارای هفت طبقه ، با پیوندهای شدید است، که طریقه هم نامیده شده است.		4- آسمان‌ها دارای هفت طبقه ، با پیوندهای شدید است، که طریقه هم نامیده شده است.

Abd: «گرانش از منظر قرآن و علم» را محافظت کرد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان))

2020-05-18T09:43:50Z

«گرانش از منظر قرآن و علم» را محافظت کرد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان))

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۳
(بدون تفاوت)

Abd در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۳

2020-05-18T09:43:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=13\|Ayah=2}}		{{QFrame\|Surah=13\|Ayah=2}}

Abd در ‏۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۷

2020-04-05T09:57:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۲۰۴:		خط ۲۰۴:

	=پانویس و منابع=		=پانویس و منابع=
	~~[[رده: رعد.آیه2]]~~
	~~[[رده: مقاله]]~~
	{{پانویس\|2\|اندازه=ریز\|30em}}		{{پانویس\|2\|اندازه=ریز\|30em}}
	1. قرآن کریم		1. قرآن کریم
خط ۲۳۸:		خط ۲۳۶:

	16. مكارم شيرازى ناصر(1374ش)، تفسير نمونه، چ1، تهران: دار الكتب الإسلامية.		16. مكارم شيرازى ناصر(1374ش)، تفسير نمونه، چ1، تهران: دار الكتب الإسلامية.


			[[رده: رعد.آیه2]]
			[[رده: مقاله]]
			[[رده: فیزیک]]

Hosna: /* پانویس و منابع */

2020-03-23T09:27:48Z

پانویس و منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۲۰۷:		خط ۲۰۷:
	[[رده: مقاله]]		[[رده: مقاله]]
	{{پانویس\|2\|اندازه=ریز\|30em}}		{{پانویس\|2\|اندازه=ریز\|30em}}
			1. قرآن کریم

			2. آلوسى، محمود (1415 ق )، روح المعانى فى تفسير القرآن العظيم، چ1، بیروت: دارالكتب العلميه.

			3. ابن منظور،محمد بن مکرم(1426ق)، لسان العرب، چ1، بیروت: دارالکتب العلمیه.

			4. جوهری، اسماعیل بن حماد (1426ق)، تاج اللغة و الصحاح العربیة«الصحاح»، چ4، بیروت: دار احیاء التراث العربی.

			5. راغب اصفهانى، حسين بن محمد (1412ق)، المفردات في غريب القرآن، چ1، بیروت: دارالعلم (دمشق: الدار الشامية) .

			6. رازی،

			7. زمخشرى محمود (1407ق)، الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، چ3، بیروت: دار الكتاب العربي.

			8. السعدی، داود سلمان(2011ق)، اسرار الکون فی القرآن، چ4، بیروت: دارالحرف العربی.

			9. صدوق، محمد بن علی بن بابویه (1404ق)، فقیه من لا یحضره الفقیه، چ2، قم: جامعه مدرسین.

			10. طباطبايى سيد محمد حسين (1417ق)، الميزان فى تفسير القرآن، چ5، قم: دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسين حوزه علميه قم.

			11. طریحی، فخرالدین (1375ش)، مجمع البحرین، چ3، تهران: کتابفروشی مرتضوی.

			12. فخرالدين رازى ابوعبدالله محمد بن عمر (1420ق)، مفاتيح الغيب، چ3، بیروت: دار احياء التراث العربى.

			13. فراهيدى خليل بن احمد (1415ق )، كتاب العين، چ2، قم: انتشارات هجرت.

			14. قرشى سيد على اكبر(1377ش)، تفسير احسن الحديث، چ3، تهران: بنياد بعثت.

			15. مصطفوی، حسن (1360ش)، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

			16. مكارم شيرازى ناصر(1374ش)، تفسير نمونه، چ1، تهران: دار الكتب الإسلامية.

Hosna: /* نتیجه‌گیری */

2020-03-23T09:26:58Z

نتیجه‌گیری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۱۹۷:		خط ۱۹۷:

	=نتیجه‌گیری=		=نتیجه‌گیری=
			آیه مورد بحث و آیات دیگری را که به حفظ و ثبات روابط و پیوندهای میان اجرام آسمانی اشاره دارد، نمی توان اعجاز علمی شمرد؛ زیرا این مطلبی است که کم و بیش بشر آن را مشاهده می کند و تمام فرضیات و نظریات علمی بشر از گذشته تا کنون به بیان چگونگی و چرایی آن پرداخته است. اما بر اساس آخرین تعریف های علم نجوم برای نیروی گرانش که از عوامل اصلی ایجاد آسمان همگن و همسانگرد و تعیین جایگاه اجرام آسمانی در آسمان است، و با تکیه بر تحلیل و بررسی 305 آیه ای که در قرآن درباره سماوات سخن گفته است، می توان نتیجه گرفت:

			# قرآن به گونه‌ای از آسمان و ویژگی‌های آن سخن گفته که یافته‌های علمی بشر پس از 14 قرن تضاد و ناهمگونی با سخنان قرآن ندارد.
			# سماء در قرآن به فضای حاوی اجرام آسمانی گفته می‌شود که شاید بتوان آن را معادل مفهوم فضا-زمان در نظریه نسبیت عام اینشتین دانست که تعبیر جدیدی برای نیروی گرانش است. یا نیروی گرانش را عامل پیدایش و بقای سماء یعنی فضا-زمان دانست که قرآن عملکرد گرانش را با واژه‌های رفع، امساک و حفظ و حرس وصف می‌کند که موجب پدید آمدن ویژگی ذات رجع و ذات حبک بودن برای آسمان(فضا-زمان) شده است.
			# واژگانی مانند اسباب السماوات و اقطار السماوات و ذات حبک مفهوم ریسمان دار بودن آسمان را می‌رساند؛ ریسمان‌هایی که رابطه میان آسمان و زمین را می‌سازد و امکان نفوذ به آسمان را فراهم می‌کند. تأمل در این مفاهیم و واژگان قرآنی شاید راه‌گشای پژوهش‌های جدید در علم نجوم برای سفرهای فضایی باشد.

	=پانویس و منابع=		=پانویس و منابع=