انبساط جهان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Maryam.sharifzade در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۴

2024-11-03T18:04:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نمایش پیام\|approved\|'''تایید'''}}		{{نمایش پیام\|approved\|'''تایید'''}}


	{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}		{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}		{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}

Maryam.sharifzade در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۳

2024-11-03T18:03:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده ~~اعجاز~~ قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}		{{نمایش پیام\|approved\|'''تایید'''}}
			{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}		{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}

Abd: «انبساط جهان» را محافظت کرد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان))

2020-05-18T12:24:40Z

«انبساط جهان» را محافظت کرد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان))

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۴
(بدون تفاوت)

Abd: /* ترجمه */

2020-05-18T12:24:30Z

ترجمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۳:		خط ۳:

	=ترجمه=		=ترجمه=
	و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بى‌گمان، ما [آسمان‌] گستريم. (ترجمه فولادوند)		و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بى‌گمان، ما [آسمان‌] گستريم. (ترجمه فولادوند)<br>
	و آسمان را به نيرو برافراشتيم و حقاً كه ما تواناييم. (ترجمه آیتی)		و آسمان را به نيرو برافراشتيم و حقاً كه ما تواناييم. (ترجمه آیتی)

Abd در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۴

2020-05-18T12:24:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}		{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}		{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}


	=ترجمه=		=ترجمه=

	و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بى‌گمان، ما [آسمان‌] گستريم. (ترجمه فولادوند)		و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بى‌گمان، ما [آسمان‌] گستريم. (ترجمه فولادوند)

	و آسمان را به نيرو برافراشتيم و حقاً كه ما تواناييم. (ترجمه آیتی)		و آسمان را به نيرو برافراشتيم و حقاً كه ما تواناييم. (ترجمه آیتی)

Abd در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۳

2020-05-18T12:23:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}		{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}

Hosna: /* بیان ایده */

2020-02-29T06:47:52Z

بیان ایده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	=بیان ایده=		=بیان ایده=

	خداوند در آيات 20<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=20}}</ref> و 21<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=21}}</ref> سوره ذاریات به نشانه‌های عظمت خود در عالم آفرينش پرداخته و انسان را به کنکاش در این نشانه‌ها ترغیب می‌نماید و پس از بیان داستان‌هایی از برخی پیامبران الهی و عذاب‌هایی که در اثر نافرمانی بر قوم آن‌ها نازل شده است، در این آیه می‌فرمايد که ما آسمان را با قدرت خود برافراشتيم و ما گسترش دهنده‌ایم. در مراد از عبارت «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» مفسران اختلاف نظر دارند: برخی آن را به این صورت تفسیر کرده اند که خداوند بر خلق بزرگتر از این آسمان نیز قادر است<ref>طبرسی،9/242</ref>، برخى آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانسته‌اند و برخى دیگر آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر ~~مى‏دانند~~. بعضى نيز آن را به معنى غنى و بى نيازى خداوند تفسير كرده‌اند، چرا كه خزائن او آنقدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق هرگز پايان نمی‌پذيرد و كم نمی‌‏شود <ref>مکارم شیرازی،22/373</ref>.		خداوند در آيات 20<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=20}}</ref> و 21<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=21}}</ref> سوره ذاریات به نشانه‌های عظمت خود در عالم آفرينش پرداخته و انسان را به کنکاش در این نشانه‌ها ترغیب می‌نماید و پس از بیان داستان‌هایی از برخی پیامبران الهی و عذاب‌هایی که در اثر نافرمانی بر قوم آن‌ها نازل شده است، در این آیه می‌فرمايد که ما آسمان را با قدرت خود برافراشتيم و ما گسترش دهنده‌ایم. در مراد از عبارت «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» مفسران اختلاف نظر دارند: برخی آن را به این صورت تفسیر کرده اند که خداوند بر خلق بزرگتر از این آسمان نیز قادر است<ref>طبرسی،9/242</ref>، برخى آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانسته‌اند و برخى دیگر آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر مى‏‌دانند. بعضى نيز آن را به معنى غنى و بى نيازى خداوند تفسير كرده‌اند، چرا كه خزائن او آنقدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق هرگز پايان نمی‌پذيرد و كم نمی‌‏شود <ref>مکارم شیرازی،22/373</ref>.

	با توجه به کشفیات کیهان شناختی اخیر، برخی معتقدند که این آیه درصدد بیان موضوع گسترش کیهان است<ref>مکارم شیرازی، معرفت، هارون یحیی و موریس بوکای از طرفداران این نظرند (به نقل از پژوهشی در اعجاز علمی قرآن، محمد علی رضایی اصفهانی).</ref>. انبساط جهان و انفجار بزرگ از نتایج طبیعی نسبیت عام اینشتین به شمار می‌روند، هرچند که در سال 1917 این موضوع که کیهان در حال گسترش است، مضحک و دور از ذهن به نظر می‌رسید، اینشتین "ثابتی" به نام ثابت کیهان شناختی ابداع کرده و در معادلاتش وارد نمود تا بدین ترتیب بتوان بر طبق نظریه نسبیت عام، جهان ایستایی را به تصویر کشید. در سال 1929 ادوین هابل اعلام کرد که رصدهای او از کهکشان‌هایی بیرون از راه شیری نشان داده است که این کهکشان‌ها با سرعتی متناسب با فاصله‌شان از ما در حال دور شدن هستند. به عبارت دیگر هرچه کهکشان دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور می‌شود. بدین ترتیب مشخص شد که جهان در حال گسترش می‌باشد، درست همانطور که نسبیت عام به طور طبیعی (بدون وارد کردن ثابت کیهان شناختی) پیش بینی می‌کرد. امروزه شواهد و مستندات بیشتری در تأیید انبساط جهان به دست آمده است. البته درباره نهایت این انبساط اختلاف نظرهایی وجود دارد و این سؤال مطرح است که آیا این گسترش همواره ادامه خواهد یافت یا اینکه در اثر نیروی گرانش در نهایت، جهان منقبض خواهد شد. اما به هر حال اصل مسئله گسترش جهان مورد پذیرش محافل علمی جهان است.		با توجه به کشفیات کیهان شناختی اخیر، برخی معتقدند که این آیه درصدد بیان موضوع گسترش کیهان است<ref>مکارم شیرازی، معرفت، هارون یحیی و موریس بوکای از طرفداران این نظرند (به نقل از پژوهشی در اعجاز علمی قرآن، محمد علی رضایی اصفهانی).</ref>. انبساط جهان و انفجار بزرگ از نتایج طبیعی نسبیت عام اینشتین به شمار می‌روند، هرچند که در سال 1917 این موضوع که کیهان در حال گسترش است، مضحک و دور از ذهن به نظر می‌رسید، اینشتین "ثابتی" به نام ثابت کیهان شناختی ابداع کرده و در معادلاتش وارد نمود تا بدین ترتیب بتوان بر طبق نظریه نسبیت عام، جهان ایستایی را به تصویر کشید. در سال 1929 ادوین هابل اعلام کرد که رصدهای او از کهکشان‌هایی بیرون از راه شیری نشان داده است که این کهکشان‌ها با سرعتی متناسب با فاصله‌شان از ما در حال دور شدن هستند. به عبارت دیگر هرچه کهکشان دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور می‌شود. بدین ترتیب مشخص شد که جهان در حال گسترش می‌باشد، درست همانطور که نسبیت عام به طور طبیعی (بدون وارد کردن ثابت کیهان شناختی) پیش بینی می‌کرد. امروزه شواهد و مستندات بیشتری در تأیید انبساط جهان به دست آمده است. البته درباره نهایت این انبساط اختلاف نظرهایی وجود دارد و این سؤال مطرح است که آیا این گسترش همواره ادامه خواهد یافت یا اینکه در اثر نیروی گرانش در نهایت، جهان منقبض خواهد شد. اما به هر حال اصل مسئله گسترش جهان مورد پذیرش محافل علمی جهان است.

Hosna: /* بیان ایده */

2020-02-29T06:46:23Z

بیان ایده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	خداوند در آيات 20<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=20}}</ref> و 21<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=21}}</ref> سوره ذاریات به نشانه‌های عظمت خود در عالم آفرينش پرداخته و انسان را به کنکاش در این نشانه‌ها ترغیب می‌نماید و پس از بیان داستان‌هایی از برخی پیامبران الهی و عذاب‌هایی که در اثر نافرمانی بر قوم آن‌ها نازل شده است، در این آیه می‌فرمايد که ما آسمان را با قدرت خود برافراشتيم و ما گسترش دهنده‌ایم. در مراد از عبارت «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» مفسران اختلاف نظر دارند: برخی آن را به این صورت تفسیر کرده اند که خداوند بر خلق بزرگتر از این آسمان نیز قادر است<ref>طبرسی،9/242</ref>، برخى آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانسته‌اند و برخى دیگر آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر مى‏دانند. بعضى نيز آن را به معنى غنى و بى نيازى خداوند تفسير كرده‌اند، چرا كه خزائن او آنقدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق هرگز پايان نمی‌پذيرد و كم نمی‌‏شود <ref>مکارم شیرازی،22/373</ref>.		خداوند در آيات 20<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=20}}</ref> و 21<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=21}}</ref> سوره ذاریات به نشانه‌های عظمت خود در عالم آفرينش پرداخته و انسان را به کنکاش در این نشانه‌ها ترغیب می‌نماید و پس از بیان داستان‌هایی از برخی پیامبران الهی و عذاب‌هایی که در اثر نافرمانی بر قوم آن‌ها نازل شده است، در این آیه می‌فرمايد که ما آسمان را با قدرت خود برافراشتيم و ما گسترش دهنده‌ایم. در مراد از عبارت «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» مفسران اختلاف نظر دارند: برخی آن را به این صورت تفسیر کرده اند که خداوند بر خلق بزرگتر از این آسمان نیز قادر است<ref>طبرسی،9/242</ref>، برخى آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانسته‌اند و برخى دیگر آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر مى‏دانند. بعضى نيز آن را به معنى غنى و بى نيازى خداوند تفسير كرده‌اند، چرا كه خزائن او آنقدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق هرگز پايان نمی‌پذيرد و كم نمی‌‏شود <ref>مکارم شیرازی،22/373</ref>.

	با توجه به کشفیات کیهان شناختی اخیر، برخی معتقدند که این آیه درصدد بیان موضوع گسترش کیهان است. انبساط جهان و انفجار بزرگ از نتایج طبیعی نسبیت عام اینشتین به شمار می‌روند، هرچند که در سال 1917 این موضوع که کیهان در حال گسترش است، مضحک و دور از ذهن به نظر می‌رسید، اینشتین "ثابتی" به نام ثابت کیهان شناختی ابداع کرده و در معادلاتش وارد نمود تا بدین ترتیب بتوان بر طبق نظریه نسبیت عام، جهان ایستایی را به تصویر کشید. در سال 1929 ادوین هابل اعلام کرد که رصدهای او از کهکشان‌هایی بیرون از راه شیری نشان داده است که این کهکشان‌ها با سرعتی متناسب با فاصله‌شان از ما در حال دور شدن هستند. به عبارت دیگر هرچه کهکشان دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور می‌شود. بدین ترتیب مشخص شد که جهان در حال گسترش می‌باشد، درست همانطور که نسبیت عام به طور طبیعی (بدون وارد کردن ثابت کیهان شناختی) پیش بینی می‌کرد. امروزه شواهد و مستندات بیشتری در تأیید انبساط جهان به دست آمده است. البته درباره نهایت این انبساط اختلاف نظرهایی وجود دارد و این سؤال مطرح است که آیا این گسترش همواره ادامه خواهد یافت یا اینکه در اثر نیروی گرانش در نهایت، جهان منقبض خواهد شد. اما به هر حال اصل مسئله گسترش جهان مورد پذیرش محافل علمی جهان است.		با توجه به کشفیات کیهان شناختی اخیر، برخی معتقدند که این آیه درصدد بیان موضوع گسترش کیهان است<ref>مکارم شیرازی، معرفت، هارون یحیی و موریس بوکای از طرفداران این نظرند (به نقل از پژوهشی در اعجاز علمی قرآن، محمد علی رضایی اصفهانی).</ref>. انبساط جهان و انفجار بزرگ از نتایج طبیعی نسبیت عام اینشتین به شمار می‌روند، هرچند که در سال 1917 این موضوع که کیهان در حال گسترش است، مضحک و دور از ذهن به نظر می‌رسید، اینشتین "ثابتی" به نام ثابت کیهان شناختی ابداع کرده و در معادلاتش وارد نمود تا بدین ترتیب بتوان بر طبق نظریه نسبیت عام، جهان ایستایی را به تصویر کشید. در سال 1929 ادوین هابل اعلام کرد که رصدهای او از کهکشان‌هایی بیرون از راه شیری نشان داده است که این کهکشان‌ها با سرعتی متناسب با فاصله‌شان از ما در حال دور شدن هستند. به عبارت دیگر هرچه کهکشان دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور می‌شود. بدین ترتیب مشخص شد که جهان در حال گسترش می‌باشد، درست همانطور که نسبیت عام به طور طبیعی (بدون وارد کردن ثابت کیهان شناختی) پیش بینی می‌کرد. امروزه شواهد و مستندات بیشتری در تأیید انبساط جهان به دست آمده است. البته درباره نهایت این انبساط اختلاف نظرهایی وجود دارد و این سؤال مطرح است که آیا این گسترش همواره ادامه خواهد یافت یا اینکه در اثر نیروی گرانش در نهایت، جهان منقبض خواهد شد. اما به هر حال اصل مسئله گسترش جهان مورد پذیرش محافل علمی جهان است.

	=بررسی لغوی و تفسیری=		=بررسی لغوی و تفسیری=

Hosna: /* پانویس و منابع */

2020-02-26T09:11:27Z

پانویس و منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۱
خط ۵۷:		خط ۵۷:

	=پانویس و منابع=		=پانویس و منابع=
	{{پانویس\|2\|اندازه=ریز\|30em}}		{{پانویس\|1\|اندازه=ریز\|30em}}

Hosna: /* بیان ایده */

2020-02-26T09:10:50Z

بیان ایده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	=بیان ایده=		=بیان ایده=

	خداوند در آيات 20 و 21 سوره ذاریات به ~~نشانه های~~ عظمت خود در عالم آفرينش پرداخته و انسان را به کنکاش در این ~~نشانه ها~~ ترغیب می‌نماید و پس از بیان ~~داستان هایی~~ از برخی پیامبران الهی و ~~عذابهایی~~ که در اثر نافرمانی بر قوم ~~آنها~~ نازل شده است، در این آیه می‌فرمايد که ما آسمان را با قدرت خود برافراشتيم و ما گسترش دهنده‌ایم. در مراد از عبارت «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» مفسران اختلاف نظر دارند: برخی آن را به این صورت تفسیر کرده اند که خداوند بر خلق بزرگتر از این آسمان نیز قادر است<ref>طبرسی،9/242</ref>، برخى آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانسته‌اند و برخى دیگر آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر مى‏دانند. بعضى نيز آن را به معنى غنى و بى نيازى خداوند تفسير كرده‌اند، چرا كه خزائن او آنقدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق هرگز پايان نمی‌پذيرد و كم نمی‌‏شود <ref>مکارم شیرازی،22/373</ref>.		خداوند در آيات 20<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=20}}</ref> و 21<ref>{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=21}}</ref> سوره ذاریات به نشانه‌های عظمت خود در عالم آفرينش پرداخته و انسان را به کنکاش در این نشانه‌ها ترغیب می‌نماید و پس از بیان داستان‌هایی از برخی پیامبران الهی و عذاب‌هایی که در اثر نافرمانی بر قوم آن‌ها نازل شده است، در این آیه می‌فرمايد که ما آسمان را با قدرت خود برافراشتيم و ما گسترش دهنده‌ایم. در مراد از عبارت «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» مفسران اختلاف نظر دارند: برخی آن را به این صورت تفسیر کرده اند که خداوند بر خلق بزرگتر از این آسمان نیز قادر است<ref>طبرسی،9/242</ref>، برخى آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانسته‌اند و برخى دیگر آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر مى‏دانند. بعضى نيز آن را به معنى غنى و بى نيازى خداوند تفسير كرده‌اند، چرا كه خزائن او آنقدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق هرگز پايان نمی‌پذيرد و كم نمی‌‏شود <ref>مکارم شیرازی،22/373</ref>.

	با توجه به کشفیات کیهان شناختی اخیر، برخی معتقدند که این آیه درصدد بیان موضوع گسترش کیهان است. انبساط جهان و انفجار بزرگ از نتایج طبیعی نسبیت عام اینشتین به شمار می‌روند، هرچند که در سال 1917 این موضوع که کیهان در حال گسترش است، مضحک و دور از ذهن به نظر می‌رسید، اینشتین "ثابتی" به نام ثابت کیهان شناختی ابداع کرده و در معادلاتش وارد نمود تا بدین ترتیب بتوان بر طبق نظریه نسبیت عام، جهان ایستایی را به تصویر کشید. در سال 1929 ادوین هابل اعلام کرد که رصدهای او از ~~کهکشانهایی~~ بیرون از راه شیری نشان داده است که این کهکشان‌ها با سرعتی متناسب با ~~فاصله شان~~ از ما در حال دور شدن هستند. به عبارت دیگر هرچه کهکشان دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور می‌شود. بدین ترتیب مشخص شد که جهان در حال گسترش می‌باشد، درست همانطور که نسبیت عام به طور طبیعی (بدون وارد کردن ثابت کیهان شناختی) پیش بینی می‌کرد. امروزه شواهد و مستندات بیشتری در تأیید انبساط جهان به دست آمده است. البته درباره نهایت این انبساط اختلاف نظرهایی وجود دارد و این سؤال مطرح است که آیا این گسترش همواره ادامه خواهد یافت یا اینکه در اثر نیروی گرانش در نهایت، جهان منقبض خواهد شد. اما به هر حال اصل مسئله گسترش جهان مورد پذیرش محافل علمی جهان است.		با توجه به کشفیات کیهان شناختی اخیر، برخی معتقدند که این آیه درصدد بیان موضوع گسترش کیهان است. انبساط جهان و انفجار بزرگ از نتایج طبیعی نسبیت عام اینشتین به شمار می‌روند، هرچند که در سال 1917 این موضوع که کیهان در حال گسترش است، مضحک و دور از ذهن به نظر می‌رسید، اینشتین "ثابتی" به نام ثابت کیهان شناختی ابداع کرده و در معادلاتش وارد نمود تا بدین ترتیب بتوان بر طبق نظریه نسبیت عام، جهان ایستایی را به تصویر کشید. در سال 1929 ادوین هابل اعلام کرد که رصدهای او از کهکشان‌هایی بیرون از راه شیری نشان داده است که این کهکشان‌ها با سرعتی متناسب با فاصله‌شان از ما در حال دور شدن هستند. به عبارت دیگر هرچه کهکشان دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور می‌شود. بدین ترتیب مشخص شد که جهان در حال گسترش می‌باشد، درست همانطور که نسبیت عام به طور طبیعی (بدون وارد کردن ثابت کیهان شناختی) پیش بینی می‌کرد. امروزه شواهد و مستندات بیشتری در تأیید انبساط جهان به دست آمده است. البته درباره نهایت این انبساط اختلاف نظرهایی وجود دارد و این سؤال مطرح است که آیا این گسترش همواره ادامه خواهد یافت یا اینکه در اثر نیروی گرانش در نهایت، جهان منقبض خواهد شد. اما به هر حال اصل مسئله گسترش جهان مورد پذیرش محافل علمی جهان است.

	=بررسی لغوی و تفسیری=		=بررسی لغوی و تفسیری=

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نمایش پیام\|approved\|'''تایید'''}}		{{نمایش پیام\|approved\|'''تایید'''}}


	{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}		{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}		{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده ~~اعجاز~~ قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}		{{نمایش پیام\|approved\|'''تایید'''}}
			{{نمایش پیام\|approved\|این پژوهش، در [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره\| پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن دانشگاه شهید بهشتی]] انجام شده است.}}
	{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}		{{QFrame\|Surah=51\|Ayah=47}}