شبکه نخبگان و قرآن‌کاوی - مشارکت‌های کاربر [fa]

ضرب زنان در آیه 34 سوره نساء

2023-01-07T11:33:12Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=4|Ayah=34}}
=عبارت محوری=
اضربوهن
=نکته=
الضرب یقع علی جمیع الاعمال (کتاب العین). بیت مشخص شده با رنگ قرمز در تصویر زیر از دیوان کعب بن زهیر، بیان می کند که یکی از معانی ضرب، در نزدیک عصر نزول قرآن، "مهار" و "مهار کردن" بوده است: "مانند چارپایانِ (بلند قد) زیبایی که مهاری آن ها را حفظ می کند راه می روند، در وقتی که سیاهانِ قد کوتاه پراکنده می شوند. لذا اضربوهن می تواند به معنای "مهار کردن زنان ناشزه" و "مهار نشوز" باشد و نه زدن زنان. والله اعلم.
پس اضربوهن می تواند به معنای "مهار کردن زن ناشزه" باشد که از طریق یک اقدام عملی
<ref>شاهرودی, محمدرضا, بشارتی, زهرا. (1399). 'بازپژوهی ضرب زنان در آیۀ 34 سورۀ نساء', فقه و مبانی حقوق اسلامی, 53(1), pp. 125-144. doi: 10.22059/jjfil.2020.311500.669026 https://jjfil.ut.ac.ir/article_78629.html?lang=fa
</ref>
و مواجهه (مانند قطع نفقه، دوری، یا حتی محبت بیشتر) باشد والله اعلم.

[[پرونده:Poem.jpg|قاب|وسط|الضرب یقع علی جمیع الاعمال (کتاب العین). بیت مشخص شده با رنگ قرمز در بالا از دیوان کعب بن زهیر، بیان می کند که یکی از معانی ضرب، در نزدیک عصر نزول قرآن، "مهار" و "مهار کردن" بوده است: مانند چارپایان (بلند قد) زیبایی که مهاری آن ها را حفظ می کند راه می روند، در وقتی که سیاهان قد کوتاه پراکنده می شوند. لذا اضربوهن می تواند به معنای "مهار کردن زنان ناشزه" و "مهار نشوز" باشد و نه زدن زنان. والله اعلم.]]

[[رده: نساء.آیه34]]
[[رده: نکته]]
[[رده:فقه و حقوق]]
[[رده:نقد شبهات]]

شگفتی های آیات ابتدایی سوره روم

2023-01-07T11:30:24Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=30|Ayah=2}}
=عبارت محوری=
غلبت الروم
=بیان مطلب علمی=
اعجاز و شگفتی های آیات ابتدایی سوره روم
* پیش بینی (انباء) پیروزی روم در افق زمانی 3 تا 9 سال (که پس از 6 سال رخ داد).

* اطلاع دقیق غیبی (اخبار) از ویژگی سرزمینی که شکست روم در آن رخ داد: در کم ارتفاع ترین نقطه کره زمین که نزدیکترین بخش امپراطوری روم به شبه جزیره عربستان بود (مرز تلاقی شام و زمین جزیره و عربستان یعنی محل بحر المیت و فلسطین)
* اطلاع دقیق (اخبار یا انباء) از شعار رومیان (که "یاری خدا برای روم" بود): بنصرالله.
همچنین دست گذاشتن قرآن کریم بر جنبه اصلی مذهبی جنگ بین ایران و روم: خسرو پرویز، رومیان را شماتت می کرد که پس یاری خداوند به شما کجاست و کی می رسد؟

* اطلاع دقیق (اخبار) غیبی از کیفیت پیروزی روم در آینده: همان گونه که ساسانیان، کل امپراطوری روم را مغلوب و تحقیر کردند، رومیان توانستند کل امپراطوری ساسانی را مغلوب و تحقیر کنند.

پس هم زمان، هم مکان و هم کیفیت پیروزی روم بر ساسانیان، مورد پیش بینی قرار گرفت.

* دقت قرآن در ژئوپلتیک مسائل جنگ خسروپرویز با روم: مومنان (اعم از عرب و غیر عرب) از این پیروزی خرسند می شوند. با پیروزی روم بر خسروپرویز ساسانی و نهایتا عزل و کشته شدن خسروپرویز توسط خود ایرانیان، حتی مومنین ایرانی هم از دست این طاغوت راحت شدند. لذا نه تنها عرب و روم، بلکه همه مومنین (چه عرب، چه عجم و چه روم) از این پیروزی خرسند شدند.

نکته: این جنگ بین یک طاغوت (به نام خسروپرویز) و یک کشور مسیحی (به نام روم) بود. شروع جنگ با حمله خسروپرویز به کل سرزمینهای روم آغاز شد و چند ده سال به طول انجامید. ابتدا کشور روم شرقی، کاملا مغلوب شد ولی با شگفتی، در عرض 6 تا 8 سال، توانستند ارتش متجاوز خسروپرویز را مغلوب و تحقیر کنند. پس جنگ بین ملت ایران و ملت روم نبود. همان طور که تجاوز صدام به ایران، ریشه در امیال این طاغوت داشت، تجاوز خسروپرویز به کشور مسیحی روم را نبایستی جنگ ایران و روم یا مجوس و مسیحیت دانست. قرآن کریم هم تمامی مومنین (اعم از عرب و عجم و روم) را شادمان از شکست سپاهیان خسروپرویز می داند.
والله اعلم.

* تاریخ نگاری غلبت الروم
حوالی سال ششم بعثت،
حوالی سال 614 میلادی:
شکست رومیان از لشگر خسرو پرویز به فرماندهی شهربراز

حوالی سال 622 میلادی:
شکست لشگر خسرو پرویز به فرماندهی شهربراز از رومیان، همچنین هجرت پیامبر (ص) به مدینه
فاصله زمانی: 6 تا 8 سال (فی بضع سنین).

بضع سنین
در لغت عرب و اقوال قدماء، معنای ترکیب "بضع سنین" را که یک اصطلاح بوده است، اینگونه گفته اند:

** کمتر از 9 و بیشتر از 3

** کمتر از 10

** 7 تا 12 سال (برای بضع سنین سوره یوسف).
جنگ ایران و روم در زمان خسرو پرویز در حدود 25 سال به طول انجامید (یک تا دو سال هم صرف متارکه جنگ شد). به نظر می رسد که سوره روم در حوالی سال 13 ام تا 15 ام این جنگ نازل شد که مصادف با شکست سنگین روم در حوالی فلسطین و شام بود.
اولین شکست لشگر خسروپرویز (که شکست مهمی بود) در حدود 6 تا 8 سال پس از نزول سوره روم رخ داد. آخرین شکست بزرگ لشگر خسروپرویز از رومیان هم حدود 9 تا 12 سال بعد از نزول سوره روم بود.

* بین العقدین: یعنی از یک مبدا شمارش تا قبل از آغاز مبدا شمارش بعدی. در این صورت بضع سنین می تواند دارای اشاره ضمنی به هجرت پیامبر (ص) که مبدا شمارش سالها گشت هم باشد. زیرا پیروزی روم بر لشگر خسروپرویز در 622 میلادی که سال هجرت پیامبر (ص) بود رخ داد. لذا نوعی پیش بینی سال هجرت پیامبر (ص) و تشکیل حکومت اسلامی هم در این آیات قابل طرح است والله اعلم.

* در زمان نزول سوره روم، حکماء ملل، مکان را بر اساس مختصات بطلمیوسی و زمان را بر اساس تاریخ ذوالقرنین اندازه می گرفتند.
فی ادنی الارض آدرس مکان شکست رومیان به ابجد است. چون ابجد "ادنی" برابر با 65 است که تقریبا طول جغرافیایی محل شکست رومیان (بین بحر المیت تا اسکندریه) در مختصات بطلمیوسی است.
فی بضع سنین، زمان پیروزی رومیان است. چون بضع (با لحاظ کسره)، به ابجد تقریبا برابر با 1157، تقریبا تاریخ پیروزی رومیان بر لشگر خسرو پرویز بر اساس تاریخ گذاری تاریخ ذوالقرنین (حقیقی) است. والله اعلم.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: عنکبوت.آیه20]]
[[رده: نکته]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: اعجاز قرآن]]
[[رده: اعجاز عددی]]

شفابخشی عسل

2023-01-07T11:28:09Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=16|Ayah=69}}
=عبارت محوری=
يَخْرُجُ مِنۢ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَٰنُهُۥ فِيهِ شِفَآءٌ لِّلنَّاسِ

=نکته=

سرشار از مواد متنوع گیاهی مانند متابولیتهای ثانویه گیاهی، آلکالوئیدها، پلی فنولها، فلاوونوئیدها، آنتی اکسیدان ها و برخی دیگر مواد بیواکتیو و فیتوکمیکال.

سرشار از مواد فراسودمند طبیعی مانند ملیتین، برخی پلی پپتیدها، برخی آمینواسیدها و ... .

دارای خواص ضد میکروبی (ضد قارچی، ضد ویروسی، ضد باکتریایی و آنتی بیوتیکی)، ضد التهابی، ضد سرطانی و دارای خواص دارویی و واکسنی.

==اعجاز علمی شفابخشی عسل==

تمدنهای گذشته هم از عسل برای درمانگری استفاده می کرده اند
<ref>Jones, Richard. "Honey and healing through the ages." Journal of ApiProduct and ApiMedical Science 1, no. 1 (2009): 1-5.</ref>
<ref>Bogdanov, Stefan, Tomislav Jurendic, Robert Sieber, and Peter Gallmann. "Honey for nutrition and health: a review." Journal of the American college of Nutrition 27, no. 6 (2008): 677-689.</ref>
<ref>Pasupuleti, Visweswara Rao, Lakhsmi Sammugam, Nagesvari Ramesh, and Siew Hua Gan. "Honey, propolis, and royal jelly: a comprehensive review of their biological actions and health benefits." Oxidative medicine and cellular longevity 2017 (2017).</ref>.
ولی تنها تمدنی که عسل را یک شفای عام برای بیماری ها دانسته است، تمدن اسلامی است. قرآن کریم به صراحت می فرماید که در عسل شفا برای مردم است.

مصریان، یونانیان، ایرانیان، هندیان، چینیان و دیگران از عسل به عنوان یک دارو برای بیماری های مختلف خصوصا درمان زخم ها، ضدعفونی، بیماری اعصاب، چشم و گوش، تب و سرفه استفاده می کردند. ولی هیچ کس به خودش جرات نداد که عسل را شفایی عام بداند.

اکنون پژوهش های پزشکی بر روی عسل بسیار رونق دارد و نتایج نشان می دهد که علاوه بر خواصی که پیشینیان برای عسل می شناخته اند
(مانند درمان زخم ها و عفونتها
<ref>Mekkaoui, Mouna, Hamza Assaggaf, Ahmed Qasem, Adel El-Shemi, Emad M. Abdallah, El Houcine Bouidida, Hanae Naceiri Mrabti, Yahya Cherrah, and Katim Alaoui. "Ethnopharmacological Survey and Comparative Study of the Healing Activity of Moroccan Thyme Honey and Its Mixture with Selected Essential Oils on Two Types of Wounds on Albino Rabbits." Foods 11, no. 1 (2022): 28.</ref>
)، علم جدید موفق به کشف خواص ضد سرطانی، ضد التهابی و حتی خواص واکسنی عسل شده است
<ref>Waheed, Marwa, Muhammad Bilal Hussain, Ahsan Javed, Zarina Mushtaq, Sadia Hassan, Mohammad Ali Shariati, Muhammad Usman Khan et al. "Honey and cancer: A mechanistic review." Clinical Nutrition 38, no. 6 (2019): 2499-2503.</ref>
<ref>Ali, Amira Mohammed, and Hiroshi Kunugi. "Propolis, bee honey, and their components protect against coronavirus disease 2019 (Covid-19): A review of in silico, in vitro, and clinical studies." Molecules 26, no. 5 (2021): 1232.</ref>
<ref>
Besharati, M., Izadi, M., Talebpour, A. (2022). 'Some natural hypomethylating agents in food, water and environment are against distribution and risks of COVID-19 pandemic: Results of a big-data research', Avicenna Journal of Phytomedicine, (), pp. -. doi: 10.22038/ajp.2022.19520
</ref>
<ref>Othman, Nor Hayati. "Does honey have the characteristics of natural cancer vaccine?." Journal of Traditional and Complementary Medicine 2, no. 4 (2012): 276-283.</ref>
<ref>Heli Salmela, Gro V. Amdam, Dalial Freitak. Transfer of Immunity from Mother to Offspring Is Mediated via Egg-Yolk Protein Vitellogenin. PLOS Pathogens, 2015; 11 (7): e1005015 DOI: 10.1371/journal.ppat.1005015</ref>.
<ref>Abedi, Farshid, Saeedeh Ghasemi, Tahereh Farkhondeh, Mohsen Azimi-Nezhad, Mehdi Shakibaei, and Saeed Samarghandian. "Possible potential effects of honey and its main components against covid-19 infection." Dose-Response 19, no. 1 (2021): 1559325820982423.</ref>
لذا اثر شفابخشی عام عسل، یک اعجاز بزرگ علمی قرآن کریم است که اکنون شواهد بسیاری از آن در پژوهش ها اثبات شده است. والله اعلم.

[[پرونده:honey.jpg|قاب|وسط|محورهای شفابخشی عسل]]

[[رده: نحل.آیه69]]
[[رده: نکته]]
[[رده:پزشکی]]
[[رده:زیست شناسی]]
[[رده:اعجاز علمی]]

زردچوبه و زنجبیل، خوراکی های قرآنی

2023-01-07T11:13:00Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=76|Ayah=17}}
=عبارت محوری=
مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا
=بیان مطلب علمی=
زردچوبه و زنجبیل، خوراکی هایی قرآنی

برخی از خوراکی ها به عنوان خوراکی های قرآنی معروف شده اند. چون در قرآن کریم به آنها اشاره شده است. مانند انجیر و زیتون، خرما و انگور، عسل، شیر، انار و ... .

در سوره مبارکه انسان، آیه 17، به جامی بهشتی که مزاج نوشیدنی آن زنجبیلی است اشاره شده:
و یسقون فیها کاسا کان مزاجها زنجبیلا

لذا می توان زنجبیل را (و حتی مزاج زنجبیلی را) یک خوراکی قرآنی و بهشتی برشمرد. والله اعلم.

[[پرونده:z1.jpg|قاب|وسط]]
همچنین مطابق تصاویر بالا، زردچوبه هم که از خانواده زنجبیلیان است<ref>Ravindran, P. N., K. Nirmal Babu, and Kandaswamy Sivaraman, eds. Turmeric: the genus Curcuma. CRC press, 2007.</ref> را می توان یک خوراکی قرآنی به این اعتبار برشمرد والله اعلم.

برای زنجبیل و زردچوبه، خواص مختلف درمانی کشف شده است که از مهمترین آنها، خواص ضد التهابی و ضد میکروبی است. البته پژوهش های دقیق پزشکی لازم است تا بتوان یک مطلب صحیح پیرامون خواص مواد گیاهی و یا شیمیایی بیان نمود.

به عنوان مثال، در یک پژوهش دقیق و روشمند پزشکی که در برخی از بیمارستانهای تبریز بر روی 40 بیمار کرونایی انجام شده است، قرص های مکمل دارویی زردچوبه (تولید ایران) توانسته تاثیر کمک کننده ای در بهبود نسبی حال بیماران داشته باشد، دو شاخص از چهار شاخص التهابی سیستم ایمنی مرتبط با فاز التهاب بیماری کرونا را بیش از 50 درصد کاهش دهد و نرخ مرگ و میر ناشی از بیماری کرونا را در بیماران تحت این مطالعه که قرص مکمل زردچوبه را دریافت کرده اند، 50 درصد کاهش دهد.
یعنی زردچوبه مطابق این تحقیق دقیق پزشکی که در مجلات معتبر پژوهشی خارجی هم داوری و چاپ شده است، احتمالا دارای خواص ضد کرونایی (به خاطر خواص ضد التهابی آن) است.
پس یکی از مواد غذایی که طبق پژوهش های دقیق و روشمند پزشکی، احتمالا دارای خواص ضد کرونایی است، زردچوبه است که از طریق اشاره "مزاجها زنجبیلا"، می توان آن را یک خوراکی قرآنی به شمار آورد. والله اعلم.
(هشدار: البته برخی از افراد که دارای برخی بیماری ها هستند و یا برخی داروهای رقیق کننده خون را مصرف می کنند، نمی توانند بدون مشورت پزشک از زردچوبه یا قرص های آن استفاده کنند).
دسترسی به مقاله پژوهشی پزشکی ذکر شده در بالا:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7574843/

زنجبیل عضوی از خانواده‌ای گیاهی با همین نام است که اثرهای ضدسرطانی مشتقات گوناگونش بر انواع مختلفی از سرطان‌ها شامل پروستات، ریه، کلون، پوست، معده، کبد و پستان به اثبات رسیده است.<ref>https://www.isna.ir/news/1400012110407</ref>

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: اسراء.آیه12]]
[[رده: نکته]]
[[رده: فیزیک]]
[[رده: کرونا]]
[[رده: پزشکی]]
[[رده: گیاهان داروئی]]
[[رده: خوراکی های قرآنی]]
[[رده: علم تغذیه]]

زبان های مبتنی بر کلیک در دنیای حیوانات و موضوع منطق الطیر

2023-01-07T11:12:10Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=27|Ayah=16}}
=عبارت محوری=
منطق الطیر
=بیان مطلب علمی=
بسیاری از حیوانات واجد ارتباط معنادار صوتی و آکوستیکی بین هم نوعان خودشان هستند. برخی از ایشان (مانند مورچگان، بسیاری از حشرات، خفاش، نهنگ، بسیاری از پرندگان) واجد زبان ارتباطی صوتی مبتنی بر تقه ها (کلیک ها) هستند (تشبیها شبیه روش انتقال پیام در زبان مورس دستی).
این خانواده از زبان ها هنوز به صورت یک خانواده مستقل و منسجم زبانی، به خوبی پژوهیده نشده است و فرصت یک اعجاز علمی فاز سوم ذیل این آیه ممکن است وجود داشته باشد. والله اعلم.
=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: نمل.آیه16]]
[[رده: نکته]]
[[رده: زیست‌شناسی]]
[[رده: ارتباطات]]
[[رده: آکوستیک]]
[[رده: اعجاز فاز سوم]]

روزه داری و سلامت سلول های بدن

2023-01-07T11:04:46Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=2|Ayah=184}}
=عبارت محوری=
خیر لکم ان کنتم تعلمون
=بیان مطلب علمی=
روزه داری و سلامت سلولی

روزه داری موجب می شود که سلولهای بدن انسان، واکنش کمتری به هورمون T3 تیروئید نشان دهند. (اصولا هرچه کالری بیشتری در اختیار سلول باشد، واکنش پذیری آن به هورمون T3 تیروئید بالاتر می رود) <ref>Schussler, George C., and Joseph Orlando. "Fasting decreases triiodothyronine receptor capacity." Science 199, no. 4329 (1978): 686-688.</ref>. این امر سبب می‏شود که سلول، مستقل از وضعیت کلی بدن، بتواند از بقای خودش مراقبت و مواظبت کند و آسیب کمتری از اختلالات یا نوسانات هورمونی ببیند <ref>همان</ref>.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: بقره.آیه184]]
[[رده: نکته]]
[[رده: زیست‌شناسی]]
[[رده: اعجاز تشریعی]]
[[رده: اعجاز علمی]]

ذوالکفل کیست؟

2023-01-07T11:00:57Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=21|Ayah=85}}
=عبارت محوری=
ذاالکفل
=بیان مطلب علمی=

ذوالکفل کیست؟
شاید همان بودا و زرتشت.

ذوالکفل (ع) یکی از پیامبران مورد اشاره در قرآن کریم است.

1- بین ذوالکفل و دانیال، رابطه پدر و پسری دانسته شده است.

2- برخی از علمای شرق اسلامی، ذوالکفل را همان بودا دانسته اند.

3- تحقیقات ما نشان می دهد که احتمالا زرتشت، تلفیقی از شخصیت کوروش و جاماسب است. جاماسب را فرزند دانیال دانسته اند.

4- نام زرتشت گئوماته بوده که با گوماتا (نام بودا) و جاما (بخش اول نام جاماسب) معادل است.

5- بودا را شهریاری ایرانی دانسته اند.

6- جاماسب، از استانداران کوروش بوده است و همان گئومات مغ است که 7 ماه پس از خاندان کوروش، حکومت کرد.

از جمع جمیع این موارد، به این نتیجه می توان رسید که ذوالکفل همان فرزند دانیال نبی (ع) (و مادرش هم احتمالا ملکه آمیتیس ایرانی) بوده است که نام ایرانی اش جاماسب و نام هندی اش گوماتا و نام باستان شناسی اش گئومات است.

هرودوت می گوید که وقتی گئومات به دست داریوش کشته شد، کل آسیا سوگوار شدند.

در احادیث اهل بیت (ع) داریم که مجوس، پیغامبری به نام داماسب داشتند که او را کشتند.

از نظر تاریخی هم همگی این اسامی، معاصر بوده اند (550 قبل از میلاد):
کوروش
زرتشت
جاماسب
گوماتا بودا
گئومات مغ
دانیال
ذوالکفل
خضر نبی (ع) (برادر جاماسب)

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: انبیاء.آیه85]]
[[رده: نکته]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: تاریخ انبیاء]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: مشاهیر]]

ذوالقرنین و قهرمانان حماسی-تاریخی-اسطوره ای در ملل مختلف

2023-01-07T11:00:43Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=18|Ayah=83}}
=عبارت محوری=
ذی القرنین

=بیان مطلب علمی=
ذوالقرنین و قهرمانان حماسی-تاریخی-اسطوره ای در ملل مختلف

* اطلس آفریقایی-اتروسکانی-یونانی
* هرکول یونانی
* هرقل رومی (شخصیت اسطوره ای و نه آن پادشاه روم که معاصر خسروپرویز بود).
* کیخسرو عجمی-ساسانی
* گشتاسپ اوستایی
* رستم سکایی
* جیمو اولین امپراطور اسطوره های ژاپن که حدود 2600 سال پیش میزیسته و معنای واژه Jimmo، "جنگاور آسمانی" یا "جنگاور بلندمرتبه" است.
* اسکندا (با نام های دیگر سکاندا، کاریتیکا، موروگان، ماراکان، مارکندا، ماراکا، کومارا) در فرهنگهای مختلف از سمرقند (مارکندا) تا شبه قاره هند، سری لانکا، کامبوج، چین و کره. به معنای پهلوان عالی، جنگاور عالی، پهلوان بزرگ، جنگاور بزرگ.
* مریخ (در معنای جنگاور) مشتق از ماراکا و سپس وارد عربی و یونانی (مارس) شده است.
* راکوتا (در معنای پهلوان عالی، جنگاور عالی) در زبان قبطی (راکوتا نام قدیم اسکندریه پیش از اشغال آن توسط قوای مقدونی بوده است).
* رامایانای هندی (در برخی وجوه)
* ذوالقرنین ادیان ابراهیمی
* فریدون مادی و هریدون ارمنی
* سوسروکو، اسطوره نرت آلانی
* کورنیوس بریتانیایی
* جورو دانک ختایی
* اوغوزخان ترکی
* اسکندر رومی اول فارسی (و نه اسکندر مقدونی ثانی)
* عبدالله بن ضحاک در حدیث علوی
* صعب بن ابن حارث الاعلی حمیری
* کوروش هخامنشی پارسی

همگی اساطیر و نام هایی تاریخی است که مطابق شواهد و قرائن مختلف، روایتهای اسطوره شده و حماسی شده ی اقوام گوناگون از یک شخصیت واقعی تاریخی جهانی است که قرآن کریم از او با عنوان ذوالقرنین یاد کرده است.

=از کوروش ذوالقرنین تا هراکلس و اسکندر=
در اسطوره های یونان باستان، به هراکلس (همان هرکول، پهلوان اسطوره ای، که در کل جهان گشت و به غرب و شرق عالم رفت) دو لقب زیر را داده بودند:

۱- ماجستیک کوروش Megistos Kouros

۲- عالی کیکاکوس ALE- XICACUS یعنی محافظ بزرگ انسانها.

مورد اول دارای تطابق لفظی کامل با نام کوروش است.مورد دوم هم دارای تطابق لفظی و معنایی با واژه عالی کندر (الکساندر) است. چون عالی کندر (الکساندر) یعنی پهلوان بزرگ یا محافظ ملت و در هر دو معنا، با معنای عالی کیکاکوس (محافظ بزرگ انسانها) تطابق داد.

منظور از واژه کوروش در ادبیات دینی یونان باستان، یک پهلوان و جوانمرد است. این واژه هم به جوانان عالی مقام خاندان های سرشناس و هم به آپولو و هراکلس (و نه زئوس) اطلاق می‌شده است و می توان پیشنهاد داد که اگر ادبیات دینی یونان باستان، تحریف نشده بود یا خرافی نمی بود، می توانستیم واژه کوروش را معادل "سطحی معنوی" مانند امشاسپندان زرتشتی (مانند میترا) یا اولیاء الله در ادبیات دینی ادیان حنیف ابراهیمی بدانیم والله اعلم.

لذا هرکول اسطوره های یونان (که در وجوهی یک پژواک اسطوره سازی شده از شخصیت تاریخی ذوالقرنین است)، دارای دو لقب است: کوروش و تقریبا اسکندر (الکساندر یا همان عالی کاندر یا همان عالی کیکاکوس).

پس می توانیم این چهار لفظ را اشاره به معنای واحد تاریخی بدانیم که بعدها در گذر زمان، از هم منشعب و هر کدام در یک فرهنگ جداگانه قرار گرفتند:کوروش ذوالقرنین، عالی کیکاکوس، عالی کاندر (الکساندر)،هراکلس (هرکول).

لازم به ذکر است که الکساندر یا همان اسکندر، یک نام یونانی بوده که سالیان دراز از قبل از تولد اسکندر مقدونی، وجود داشته است. کما اینکه نام نادر، سالیان دراز از قبل از تولد نادرشاه افشار، در دایره نام هاي ايراني وجود داشته است.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: کهف.آیه83]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: ایران]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: آمریکا]]
[[رده: ایران اسلامی]]
[[رده: شاهنامه]]
[[رده: مشاهیر]]
[[رده: اسطوره های ملل]]

دلالت علمی آیات 6 تا 10 سوره صافات پیرامون شهاب سنگ ها

2023-01-07T10:56:11Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=37|Ayah=7}}
=عبارت محوری=
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ
=بیان مطلب علمی=
تفسیرهای علمی آیات رجم شیاطین: 
• علوم اجتماعی (از علامه طباطبائی(ره) و شهید مطهری (ره)) 
• نجومی 
• سایبری 
• زیستی 

سیارات، جو زمین، میدان مغناطیسی زمین و بعضی از دیگر پدیده‏ های آسمانی نقشی حفاظتی برای کره زمین دارند. 
شهاب‏سنگ ها، می توانند مصداق و مدلول برای واژه شیطان مارد باشند. 
شیطان یک صفت است و انحصار در ابلیس یا جنیان ندارد. در زبان عربی عصر نزول، برای هر جنبنده ‏ی سرکش، شرور، عصیان ‏نموده و افسارگسیخته قابل استعمال بوده است. 
واژه مارد در درون خود معانی بسیار همسویی با وضعیت شهاب سنگ‏ها دارد. 
عبارت ملاء الاعلی می‏تواند دلالت بر جو زمین داشته باشد. 
پدیده ”قذف من کل جانب“ می‏تواند مصادیق فیزیکی بسیاری از جمله نیروی اصطکاک جو و نیروی پسار حاصل از حرکت در سیال داشته باشد.
عذاب واصب، یعنی عذاب تا مدت حیات و تا وقت بقاء و یک عذاب ملازم. امواج ضربه ‏ای، تنش‏های حرارتی و مکانیکی و نیروی اصطکاک هم تا زمانی که سنگ آسمانیِ وارد شده در جو نابود نشده باشد، او را همراهی می کنند. 
اگر یک سنگ آسمانی از همه این موانع (موانعی مانند سیارات بیرونی و مریخ، جو، انواع نیروهای مخالف و ...) بگریزد و به تندی بگذرد، می تواند از مهلکه عذاب واصب جان به در ببرد و به جو غلیظ و پر بالای سر ما وارد شود. شهاب سنگ در جو غلیظ، سبب یونیزه شدن گازهای جو شده و پشت سر خود، شعله ای نورانی حاصل از گازهای یونیزه شده پدید می آورد که به آشکارا دل آسمان شب را می شکافد و ردی درخشان در پهنه ‏ی آسمان شب پدید می آورد. 
مصادیق و دلالتهای دیگر هم (علمی و مادی، معنوی، ملکوتی، تاویل مفهومی و ...) متصور است. چه برای این آیات و چه برای آیات مشابه. 
ولی این دلالت علمی هم (دلالت پدیده شهاب سنگ‏ها برای این آیات) در حد قوت خودش متصور است. لذا شبهه ‏ی تضاد این آیات با علم روز مرتفع می شود و حتی یک اعجاز علمی پیرامون توضیح پدیده هایی فیزیکی رخ می نماید. 
انشاءالله و الله اعلم 
واژه کوکب 
و البياض في السماء يسمى‏ كَوْكَبا 
(كتاب العين ؛ ج‏5 ؛ ص433) 
دلالت کوکب بر سیارات 
و المِرِّيخُ‏ من الكواكب‏ بهرام‏ 
(كتاب العين ؛ ج‏4 ؛ ص261) 
 
واژه شیطان 
الشَّطَن‏: الحبل الطويل الشديد الفتل، يُستقَى به. و يقال للفرس العزيز النفس: إنه لينزو بين‏ شَطَنَيْن‏، يضرب مثلا للإنسان الأَشِر القوي، و ذلك أنه إذا استعصى على صاحبه شده بحبلين من جانبين، فهو فرس‏ مَشْطُون‏. 
(كتاب العين، ج‏6، ص: 236) 
والشَّيْطان‏: فَيْعال من ‏شطن‏، أي: بعد. و يقال:شَيْطَنَ‏ الرجلُ، و تَشَيْطَنَ‏،إذا صار كالشَّيْطان‏. و فَعَلَ فِعْلَه (كتاب العين، ج‏6، ص: 237) 
و وصفَ أعرابىٌّ فرساً لا يحفى فقال: كأنَّه ‏شَيْطَانٌ‏ فى‏ أَشْطَانٍ‏. (الصحاح ج‏5 2144 ) 
و الشَّيْطَانُ‏ معروف. و كلُّ عاتٍ من الإنس و الجنّ و الدوابّ ‏شَيْطَانٌ‏. (الصحاح ج‏5 2144 ) 
و العرب تسمِّى الحيّةَ شَيْطَاناً. (الصحاح ج‏5 2144 ) 
أنّ الأصل الواحد في هذه المادّة: هو الميل عن الحقّ و الاستقامة و تحقّق العوج و الالتواء. 
و من مصاديق الأصل: البئر العميق المعوجّ، و البعد عن الحقّ و القرب، و الرمح فيه عوج، و حرب خارج عن النظم و الجريان الصحيح، و حبل طويل فيه فتل و التواء، و عدوّ خارج عن الصدق و الرفق. 
و هو مصداق كامل لمفهوم الميل عن الحقّ و الاستقامة في مقام القرب، و الاعوجاج في سلوك سبيل الطاعة، و الخروج عن مراحل الصدق و الوفاء، و الالتواء و الفتل في الرفق و الرحمة و الوفاق. و هذا المعنى يتحقّق في الجنّ و الانس و الحيوان و غيرها
(التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏6، ص: 72) 
و القول الجامع أنّ‏ الشَّيْطَانَ‏ لغة هو المائل المنحرف عن الحقّ و صراطه مع كونه متّصفا بالاعوجاج، و هذا مفهوم كلّيّ و له حقيقة و ثبوت في الخارج 
فالشيطان له مفهوم عامّ مطلق، و إرادة كلّ من أنواعه و مصاديقه يحتاج الى قرينة مقاميّة أو مقاليّة.
(التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏6، ص: 72) 
اراده کل انواعه و مصادیقه، قوله تعالی: مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ 
واژه مارد 
و الْمَرْدُ: دفعك السفينة بِالْمُرْدِيِ‏ أي خشبة يدفع بها الملاح السفينة، و الفعل‏ مَرَدَ يَمْرُدُ مَرْداً. و مُرَاد: حي في اليمن، و يقال: الأصل من نزار. و الْمَرَادَة: مصدر الْمَارِد. و الْمَرِيد: من شياطين الإنس و الجن. و قد تَمَرَّدَ عليه أي عصى و استعصى. و مَرَدَ على الشي‏ء أي عتا و طغى، و كذلك قوله تعالى: مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ‏
( كتاب العين، ج‏8، ص: 37) 
عصی و استعصی 
[عصي‏]: 
خِلافُ الطَّاعَةِ. 
يقالُ‏ عَصاهُ‏ يَعْصِيه‏ عَصْياً، بالفَتْح، و عِصْياناً ////// و مَعْصِيَةً، فهو عاصٍ‏؛ خَرَجَ عن طاعَتِه. 
( تاج العروس، ج‏19، ص: 682) 
عصی و استعصی 
و اسْتَعْصى‏ عَلَيْهِ الشى‏ءُ: اشْتَدَّ، كأنَّه من‏ العِصْيان‏. 
( المحکم و المحیط الاعظم، ج‏2، ص: 218) 
اسْتَعْصَى‏ على أَميرِه: امْتَنَعَ عليه و لم يُطِعْهُ. 
( تاج العروس، ج‏19، ص: 682) 
المارد: العاتى و الطاغ ( الافصاح، ج‏1، ص: 164) 
عَتَا عُتِيّاً و عِتِيّاً و عُتُوّاً: اسْتَكْبَرَ، و جاوزَ الحَدَّ، فهو عاتٍ‏ و عَتِي 
(القاموس المحیط، ج‏4، ص: 403) 
‏ مَرَدَ على الأَمْرِ يَمْرُدُ مُرُودًا، و مَرَادَةً، فهو مارِدٌ و مَرِيدٌ، وَ تَمرَّدَ: أَقْدَمَ و عَتَا. و تَأْوِيلُ‏ المُرُودِ: أن يَبْلُغَ الغَايَةَ التِى يَخْرُجُ بها من جُمْلَةِ ما عليهِ فى ذلِكَ الصِّنْفِ.
( المحکم و المحیط الاعظم، ج‏9، ص: 331) 

عبارت ‏ لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى 
تسَمَّع‏ إِليه: أَصْغى 
( لسان العرب، ج‏8، ص: 162) 
صغى‏ 
مصبا- صَغَيْتُ‏ الى كذا، أَصْغَى‏: ملت 
و صَغَتِ‏ النجوم: مالت للغروب 
صغى: أصل صحيح يدلّ على الميل 
و قال ابن السكّيت: صغيت الى الشي‏ء أصغي صغيّا: إذا ملت، و صغوت أصغوا صغوّا و الصغا: كتابته بالألف، و أصغى رأسه، و رأيت الشمس صغواء، يريد حين مالت.
أنّ الأصل الواحد في هذه المادّة: هو ميل مع عاطفة و هذا هو الفرق بينها و بين موادّ الميل و العطوفة و أمثالها. (التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏6، ص: 246) 

واژه ملاء 
أنّ الأصل الواحد في المادّة: هو الشحن أى وضع شي‏ء في محلّ على مقدار ذلك المحلّ حتّى يتمّ استعداد أخذه، مادّيّا أو معنويّا 
(التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏11، ص: 168) 

واژه اعلی 
عُلْوُ كل شي‏ء أَعْلَاه‏ ترفع العين و تخفض. و ذهب في السماء عُلْوا و في الأرض سفلا. و العُلْو و السفل: أَعْلَى‏ كل شي‏ء و أسفله. و [يقال‏]: سفل الدار و عِلْوُها، و سفلها و عُلْوُها. و فلان من‏ عِلْيَة الناس، أي: من أهل الشرف. و هؤلاء عِلْيَة قومهم. مكسورة العين، على فعلة خفيفة. و العُلِّيَّة: الغرفة على بناء حرية، في التصريف على: فعولة. و عالِيَة الوادي: أَعْلَاه‏، و سافلته: أسفله، و في كل شي‏ء كذلك، عُلْيا مضر، و سفلى مضر. إذا قلت: عُلْيا قلت: سفلى، و إذا قلت: عُلْو قلت: سفل. و السماوات‏ العُلَى (کتاب العین، ج‏2، ص: 246)‏ 

واژه یقذفون 
القَذْفُ‏: الرمي بالسهم و الحصى و الكلام. و القُذْفُ‏: الناحية، و القُذُفَاتُ‏ النواحي من كل شي‏ء. و القَذَّافُ‏: المنجنيق. و ناقة مَقْذُوفَةٌ كأنها رميت باللحم من كل جانب. 
(کتاب العین، ج‏5، ص: 136) 
قذف: أصل يدلّ على الرمي و الطرح، يقال: قذف الشي‏ء يقذفه قذفا: إذا رمى به‏ 
(التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏9، ص: 239) 

عبارت من کل جانب 
دارای تناسب با جهت نیروهای وارد بر یک جسم صلب متحرک در درون یک سیال (مانند یک شهابسنگ در درون جو)
 

واژه دحوراً 
دَحَرَهُ‏ يَدْحَرُهُ‏ دَحْراً ودُحُوراً: دَفَعَهُ و أَبعده. الأَزهري: الدَّحْرُ تبعيدك الشي‏ء عن الشي‏ء. 
الدَّحْرُ: الدَّفْعُ بِعُنْفٍ على سبيل الإِهانة و الإِذلال 
الدُّحُورُ: الطرد و الإِبعاد 
( لسان العرب، ج 4، ص 278) 
دحر: أصل واحد و هو الطرد و الابعاد 
(التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏3، ص: 197)
 

واژه واصب
وصب‏:
الوَصَب‏: المرض و تكسيره، و تقول: وَصِبَ‏ يَوْصَب‏ وَصَبا، و أصابَه‏ الوَصَب‏، و الجمع‏ أَوْصَاب‏ أي أوجاع فهو وَصِب‏، و هو يَتَوَصَّب‏ يجد وجعا 
‏و الوُصُوب‏: دَيمومة الشي‏ء، فهو واصِب‏ دائم، قال الله- عز و جل-: وَ لَهُ الدِّينُ‏ واصِباً و مفازة وَاصِبة: بعيدة لا غاية لها من بُعدها. 
(کتاب العین، ج‏7، ص: 168) 
وصب: كلمة تدلّ على دوام شي‏ء و وَصَبَ‏ الشي‏ءُ وُصُوباً: دام‏ عذابٌ‏ وَاصِبٌ‏: دائم ثابت. 
أنّ الأصل الواحد في المادّة: هو ملازمة أمر غير ملائم. و من مصاديقه: الوجع أو المرض الملازمان. و العذاب الملازم. 
مضافا الى كونه ملازما و متداوما في عين كونه غير ملائم لهم، و هو الوصب‏ 
(التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج‏13، ص: 128) 
واژه خطف 
الخَطْفُ‏: الأخذ في الاستلاب 
و الخَيْطَفُ‏: سرعة انجذاب السير 
الخُطَّافُ‏: طائر 
(کتاب العین، ج‏4، ص: 220 و 221) 

عبارت فاتبعه 
دارای تناسب تام با دنباله ای از گازهای یونیزه که در پی یک شیء خارجی متحرک در جو با سرعت بالا، ایجاد می شود. 

واژه شهاب 
شهب‏: 
الشَّهَب‏ و الشُّهْبة: لون بياض يصدعه سواد في خلاله. و العنبر الجيد لونه‏ أَشْهَبُ‏. و اشْهَابَ‏ رأسه، إذا غلب بياضه سواده، و اشتَهَبَ‏ كذلك. و يوم‏ أَشْهَب‏، أي: ذو ريح باردة، و ليلة شَهْبَاء كذلك، و كتيبة شَهْبَاء لما فيها من بياض السلاح في خلال السواد. و اشْهَابَ‏ الزرع، إذا هاج و في خلاله خضرة قليلة. والشِّهَاب‏: شعلة من نار، و الجميع: الشُّهْب‏ و الشُّهْبان‏، و يقال للرجل الماضي في الحرب: شِهَاب‏ حدب. 
(کتاب العین، ج‏3، ص: 403) 

واژه ثاقب 
ثقب‏: 
الثَّقْبُ‏ مصدر: ثَقَبْتُ‏ الشي‏ءَ أَثْقُبُهُ‏ ثَقْباً، و الثَّقْبُ‏ اسم لما نفذ. و المِثْقَبُ‏ أداة يُثْقَبُ بها. و الثُّقُوبُ‏ مصدر النارِ الثَّاقِبَةِ، و الكواكب و نحوه أي التلألؤ، و ثَقَبَ‏ يَثْقُبُ‏. و حسب‏ثَاقِبٌ‏ مشهور مرتفع. و رجل‏ ثَقِيبٌ‏ و امرأة ثَقِيبَةٌ: شديدة الحمرة، و قد ثَقُبَ‏ يَثْقُبُ‏ ثَقَابَةً. و يَثْقُبُ‏: موضع بالبادية 
(کتاب العین، ج‏5، ص: 139) 

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: صافات.آیه7]]
[[رده: نکته]]
[[رده: فیزیک]]
[[رده: نجوم]]
[[رده: تفسیر علمی]]

دریاهای جوشان در قرآن کریم و سناریوهای علمی مرگ زمین

2023-01-07T10:53:55Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=81|Ayah=6}}
=عبارت محوری=
الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
=بیان مطلب علمی=
پیش بینی قرآن درباره یکی از مراحل مرگ زمین

همانطور که می داید زمین در یک فاصله مناسب با ستاره خودش یعنی خورشید قرار دارد که به آن اصطلاحا کمربند حیات گفته می شود،به این معنی که فاصله سیاره از ستاره خودش باید به قدری باشد که نه آب سیاره در آن یخ بزند و نه آب در آن به حالت بخار در آید و بجوشد،بلکه در سطح آن جاری باشد تا حیات قابلیت شکل گیری در آن را داشته باشد.

مثلا در مریخ که از خورشید دورتر است بیشتر آب آن بصورت منجمد و یخ زده است،در حالت دوم مانند زهره همه آب آن به دلیل نزدیک تر بودن به خورشید و در نتیجه گرم بودن به صورت بخار است،و در سطح آن آب جاری کمتر دیده می شود.و حتی در بعضی از سیاراتی که به ستاره خود بسیار نزدیک هستند فواره های آب جوش در حال بخار نیز در آنها مشاهده می شود.

سوالی که ممکن است پیش بیاید این است که آیا این اتفاق ممکن است برای سیاره زمین رخ بدهد؟ازدیدگاه علمی بله،کافی است اتفاقی مثلا برخورد جسمی که بتواند زمین را اندکی از مدار خود دور و به خورشید نزدیک شود،و یا در حالت دوم عمر خورشید به اواخر خود نزدیک بشود و از حالت کنونی که کوتوله زرد است ابتدا تبدیل به کوتوله سرخ و سپس کوتوله سفید می شود[1]،در نتیجه قبل از رخ دادن یک انفجار ابرنواختری بزرگ تر و بزرگ تر خواهد شد تا جایی که به میزان زیادی به زمین نزدیک تر خواهد شد،در نتیجه زمین بسیار گرم می شود و در اولین اتفاق همه آبهای زمین و دریاها و اقیانوس ها شروع به جوشیدن خواهد کرد و دمای سیاره تا مقدار زیادی افزایش خواهد یافت.
در سوره التکویر آیه ۶ نوشته شده است:

دریاها آنگه که جوشان گردند (۶)

✓ نقطه قابل ذکر درباره این آیه این است که این آیه زمانی نازل شده است که اعراب برای جوشاندن آب زیر آن آتش روشن می کردند اند و به هیچ وجه ممکن نبود در مخیله اعراب این مساله بگنجد که بتوان آتش یا گرمایی فراهم کرد که بتواند همه آبهای زمین را بخار بکند، ولی امروزه می دانیم که این مساله از لحاظ علمی امکان پذیر است و بدون تردید روزی در آینده زمین رخ خواهد داد.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: تکویر.آیه6]]
[[رده: نکته]]
[[رده: فیزیک]]
[[رده: نجوم]]

دحو الارض و گسترش قاره ها

2023-01-07T10:53:28Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=79|Ayah=30}}
=عبارت محوری=
دحها
=بیان مطلب علمی=
درباره دحو الارض و اعجاز علمی

اکتشاف علمی زیر که مربوط به سال ۲۰۱۷ و راوی آن نیوساینتیست است، تایید کننده وجود مرحله ای در تاریخ طبیعی زمین به نام دحو الارض و همچنین فرازهای از ادعیه ماثوره و احادیث ماست که مضامینی مانند "کبس الارض علی الماء" و یا "بسط الارض علی الماء" دارند.

یعنی خشکی های امروزین و قاره ها از ابتدا بیرون آب نبوده اند و ابتدا تقریبا تمامی سطح زمین پوشیده از آب بوده است و اقیانوسی سراسری کل زمین را پوشانده بوده است و سپس خشکی ها سر از آب در آوردند و ابرقاره (مثل ابر قاره واحد پانگه آ) شکل گرفت و سپس قاره های امروزین تمایز مکانی یافتند.

اگر عبارت قرآنی "والارض بعد ذلک دحاها" را در رویکرد چند معنایی مرتبط با این پدیده بتوان انگاشت، علاوه بر اعجاز احادیث، با اعجاز علمی قرآن هم مرتبط می شود (برخی محدثین قائل به ارتباط بین دحو الارض و این آیه شریفه بوده اند) و الله اعلم.

https://www.newscientist.com/article/2130266-early-earth-was-covered-in-a-global-ocean-and-had-no-mountains/amp

لازم به ذکر است که مطابق عمرسنجی صخره ها، صخره هایی با قدمت دوران Archean (یعنی حوالی 3 تا 4 میلیارد سال پیش) در شبه جزیره عربستان کشف شده است که موید "گسترش خشکی های زمین از بستر کعبه" است. یعنی از جمله اولین صخره هایی که سر از اقیانوس اولیه بیرون آوردند (و آثار رسوبات و سپس هوازدگی ناشی از خروج از آب را در خود حفظ کرده اند)، برخی صخره های شبه جزیره عربستان است. لازم به ذکر است که صخره هایی با قدمت 3 تا 4 میلیارد سال، فقط در برخی نواحی محدود در کره زمین پیدا می شوند: غرب استرالیا، جنوب آفریقا و از جمله در شبه جزیره عربستان.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: نازعات.آیه30]]
[[رده: نکته]]
[[رده: فیزیک]]
[[رده: زمین شناسی]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: احادیث علمی]]
[[رده:احادیث]]

برهان هوشمندی؛ برهانی پس از برهان نظم

2023-01-07T09:59:11Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=41|Ayah=53}}
=عبارت محوری=
سَنُرِيهِمْ ءَايَٰتِنَا فِى ٱلْءَافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ

=نکته علمی=
فیلسوفان، متفکران موحد، متکلمان و علماء تا کنون برهانهای گوناگونی برای بیان استدلالی وجوبِ وجودِ خدا (براهین اثبات وجود خدا) ارائه کرده اند. از جمله آنها می توان به برهان علیت و شعب مختلف آن، برهان نظم، برهان صدیقین و ... اشاره کرد.
برهان نظم یکی از معروفترین این برهانهاست که اگر مقدمات ایمانی آن (مفروضات واضح و آشکار مبادی آن) را کسی پذیرا باشد (مثلا وجود نظم مشهود در بخش های مختلفی از جهان و همچنین قانون علیت) در آن صورت به راحتی تصدیق می کند که وجود خداوند، امری آشکار و مشهود برای خرد و خردورزان است.
یک برهان که در امتداد و پس از برهان نظم قابل طرح است، برهان هوشمندی است.
امروزه دانش مدرن (که در حدود سیصد سال پس از رنسانس سعی داشته است کاری به متافیزیک نداشته باشد و حتی گاهی سکولار و حتی پوزیتیویست بوده است) کاملا تصدیق می کند که سازوکارها و فرآیندهایی هوشمند بر سامانه طبیعت و جهان حاکم است. مثلا انواع تطابق ها، تنظیم ها، تعادل ها، تناظرها، برابری ها، مشابهتها، پایداری ها و انباشت و انبوه و پیچیده شدن ها در سامانه های زیستی، نجومی، زمین شناسی، شیمیایی و حتی انسانی و اجتماعی و اقتصادی قابل رهگیری و مشاهده است. مشاهده این واقعیتها و فکتهای ساینتیفیک و علمی، یک فلسفه یا اندیشه ای را در جهان غرب و مدرن تقویت کرده است که : " سامانه جهان و طبیعت، یک سامانه هوشمند است".

از همین انگاره رایج در جهان غرب و مدرن، که گاهی نظایر آن در ایران هم دیده یا شنیده می شود، می توان استفاده و مصادره ای به مطلوب برای اثبات وجود خداوند به عمل آورد.

به این نحو که بایستی برای باورمندان به این انگاره تبیین کرد که
"همان طور که نظم، ناظم می خواهد، یک هوشمندیِ نظم آفرین و یک خودکارینگی و اتوماسیون هم به برنامه نویس و کسی که منطق هوش و هوشمندی را در سامانه تعبیه کند، نیازمند است. بالاخره بایستی یک برنامه اولیه یا الگوریتم یا چرخه ای از گذارهای برنامه ریزی شده در یک سامانه وجود داشته باشد که بر اساس آن عمل کند و از خود هوشمندی و یا یادگیری و یا تطبیق پذیری را بروز دهد.

مثلا ما انسانها اگر شبکه های عصبی که خلقت تکاملی خداوند (آفرینش دفعی او) در مغزمان تعبیه کرده است را نداشتیم، هیچ گاه نمی توانستیم چیزی یاد بگیریم. پس هوشمندی و یادگیری و تطبیق پذیری به یک زیرساخت اولیه از برنامه یا الگوریتم یا چرخه ای از گذارهای برنامه ریزی شده نیاز دارد.

پس نه تنها نظم ها، معرف ناظم خود هستند، بلکه هوشمندی های نظم آفرین هم معرف برنامه نویس و برنامه ریز و کسی که منطق و الگوریتم و زیرساخت هوشمندی را در آنها تعبیه کرده است، می باشند.

از این رو حتی اگر مطابق باور غلط برخی طبیعت گرایان، گوناگونی حیات و نظم خیره کننده آن، صرفا حاصل فرآیندهایی هوشمند در طبیعت باشد (مثلا انتخاب طبیعی و ...) و به غلط جایی برای مشیت خداوند قائل نباشند، باز هم بنا به برهان هوشمندی، به وجود خداوندی قادر و حکیم و علیم بایستی معترف شوند: چون هوشمندی هم تعبیه گر می خواهد. از کوزه همان برون تراود که دروست و کل یعمل علی شاکلته و اگر جهان برای کسی هوشمند می نماید، حتما علیم و حکیمی وجود داشته است که هوشمندی و فرآیندها و منطق و برنامه ها و گذارها و چند و چون آن را در جهان تعبیه کرده است.

پس این خداوند متعال است که ناظم نظم های جهان، جاعل و قراردهنده هستی های جهان، خالق و تبدیلگر و گونه گون کننده تکاملهای جهان، فاطر و آفریننده و مبدع تمامی جهان، حکیم و هوشمند اول و آخر، خبیر و دانای اول و آخر ، علیم و آگاه اول و آخر، قدیر و توانای اول و آخر است.

سبحان الله و الحمدلله رب العالمین

=منابع و پانویس=
[[رده: فصلت.آیه53]]
[[رده: نکته]]
[[رده:اثبات وجود خدا]]
[[رده:علوم طبیعی]]
[[رده:اکتشافات]]
[[رده:کلام]]
[[رده:علوم پیچیدگی]]
[[رده:علوم رایانشی]]
[[رده:هوش مصنوعی]]
[[رده:تکامل زیستی]]
[[رده:تمدن مدرن]]

برهان اثبات وجود خداوند از طریق شگفتی های اکتشافات علمی

2023-01-07T09:59:01Z

Shefa:

برجسته سازی محل سد ذوالقرنین در تصویر ماهواره ای

2023-01-07T09:57:56Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=18|Ayah=94}}
=عبارت محوری=
یاجوج و ماجوج...سداً

=بیان مطلب علمی=
=تصویری=
[[پرونده:Malaspina-landsat.jpg|قاب|وسط|تصویر ماهواره ای لندست از محل یخچال]]
[[پرونده:Topo.jpg|قاب|وسط|برجسته سازی مکان سد ذوالقرنین]]
[[پرونده:Sadd Height 2.jpg|قاب|وسط|تخمین ارتفاع سد ذوالقرنین]]
[[پرونده:Geology.jpg|قاب|وسط|زمین شناسی محل سد]]

=ویدیویی=
لطفا این فایل ویدیویی را دانلود و مشاهده نمایید.
[[پرونده:Two-dams 2.mp4|قاب|وسط]]
=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: کهف.آیه94]]
[[رده: نکته]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: اطلس قرآن]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: ذوالقرنین]]

برخوردهای شهابی و مفهوم قرآنی "کسفا من السماء"

2023-01-07T09:57:45Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=52|Ayah=44}}
=عبارت محوری=
کسفا من السماء
=بیان مطلب علمی=
<ref>قرار دادن منبع مورد نظر-نکته</ref>
=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: طور.آیه44]]
[[رده: نکته]]
[[رده: فیزیک]]
[[رده: نجوم]]

ایمان آوردن گروهی مردمان به اسلام

2023-01-07T09:55:16Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=110|Ayah=2}}
=عبارت محوری=
افواجا
=بیان مطلب علمی=
در تاریخ اسلام با برهه هایی مواجهیم که جمع کثیری از انسان ها، دعوت اسلامی را پذیرفته و به صورت گسترده ایمان آورده اند. مرور برخی از این موارد یادآور شگفتی اسلام، قرآن و مکتب اهل بیت (علیهم السلام) در جذب قلوب انسانها از طریق مخاطبه با فطرت و ارائه مکتبی متعادل و دین حق به آنهاست که نتیجه آن تسلیم و ایمان و سپس عمل با ارکان است.
مروری بر چند مورد از این دست می کنیم:

🕌 ظرف 23 سال تبلیغ پیامبر خدا ( ص ) حدود هفت میلیون نفر اسلام آوردند( طبق یک برآورد از خبرگزاری شبستان ).

🕌 با ورود اسلام به ایران، برخی زرتشتی و برخی مسیحی ماندند ولی اکثریت مردم ایران از عمق جان، دعوت اسلامی را پذیرفتند. واژه های فارسی و ایرانی "نماز" و"روزه"، نشاندهنده این است که ایرانیان خود نماز و روزه را پسندیدند وگرنه مانند دوران سلوکیان و دوران مغول، بعد از ولو چند صدسال، می توانستند از دین بیگانه سر بتابند. ولی اسلام دینی بیگانه نبود و با پسند توحیدی و "داد و دهش فریدونی" ایرانیان کاملا همسو بود و هر آنچه ایرانیان می پسندیدند، اسلام بالاتر از آن را داشت.

🕌 شمال آفریقا پیش از اسلام پایگاه مسیحیت توحیدی بود و با ورود اسلام به شمال آفریقا، چنان دعوت اسلامی از سوی مسیحیان موحد پذیرفته شد که دیگر این شعبه از مسیحیت عملا به حیات مستقل خود ادامه نداد و در تمدن اسلامی، جذب شد و مسیحیان شمال آفریقا، مسلمان شدند.

🕌 در سال 349 هجری قمری (در سالیان ابتدایی دوران غیبت کبری)، در یک سال حدود 200 هزار خانواده ترک در آسیای میانه ( و خارج از قلمروی سیاسی و حکمرانی مسلمانان ) خودشان به صورت دسته جمعی ایمان آوردند و مسلمان شدند.
اینگونه خراسان مسلمان، به ناگاه، با ترکستان مسلمان همسایه گشت. تاثیر ژئوپلتیک این اسلام آوردن دست جمعی قراخانیان در تاریخ اسلام بسیار اساسی و مهم بوده است (بخش مهمی از افول و سقوط قدرت بنی العباس، ریشه در قدرت گرفتن سلسله های ترکی مانند سلجوقیان دارد).

🕌 مردمان کشور آفریقایی مالی در غرب آفریقا در حوالی قرن یازدهم میلادی به صورت سراسری به اسلام گرویدند.

🕌 اسلام از طریق تجار و مبلغان به صورت تدریجی از همان قرون ابتدایی اسلام وارد کشمیر و هندوستان شد و امروزه کشور هندوستان ( سوای از پاکستان ) دارای جمعیتی قریب به 150 میلیون مسلمان است.

🕌 پرجمعیت ترین کشور اسلامی اندونزی است. جالب است که پرجمعیت ترین کشور مسلمان، در دوردست ترین سرزمین ها به محل نزول وحی ( یعنی دوردست ترین سرزمین ها نسبت به مکه مکرمه ) قرار دارد. مردم آن توسط حضور مبلغان مسلمان (خصوصا نه نفر که به 9 ولی مشهورند و ایرانی تبار بوده اند) ایمان آوردند.

🕌 در آثار باستانی باقی مانده از مقبره های وایکینگ ها در شمال اروپا لباس هایی با طرح "الله" و انگشتری با طرح "علی" به خط کوفی یافته شده است. همچنین در کاوش های باستانشناسی در قلعه ای در اروپا، مهر نماز شیعیان مزین به نام جلاله الله و همچنین نام 14 معصوم یافته شده است.

🕌 شیخ زکزاکی در نیجریه، در چهل سال اخیر، بین 10 تا 20 میلیون نفر از مردمان مسلمان و مسیحی نیجریه را به مذهب شیعه و به مکتب معارف اهل بیت علیهم السلام مشرف کرده است. نیجریه یکی از سرزمین هایی است که نبردی شدید بین جریان تبشیری مسیحی و نهضت تبلیغات اسلامی در جریان است و از این رو، حرکت شیخ زکزاکی را می توان یک حرکت ضد استعماری و ضد تبشیری هم معنا نمود.

🕌 امروزه دین مبین اسلام، بیشترین سرعت رشد را در جهان داراست و این امر، علی رغم ضعف و استضعاف مادی مسلمین و علی رغم توطئه های آشکار و نهان قدرتهای استعماری و غربی و در راس آنها شیطان بزرگ در جریان است. آینده زمین روشن است و پایان داستان را از قبل برای ما گفته اند:
و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: نصر.آیه2]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: ژئوپلتیک]]
[[رده: ایران اسلامی]]

ایرانی بودن ابراهیم خلیل (ع)

2023-01-07T09:54:37Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=22|Ayah=78}}
=عبارت محوری=
هُوَ سَمَّىٰكُمُ ٱلْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ

=بیان مطلب علمی=
"حضرت ابراهیم (ع)، ایرانی بود."
 
این جمله شهید مدرس است. جمله ای که اگرچه ایشان بر اساس اماره ها و اجتهاد تاریخی خودشان بیان کردند، ولی بنا به شواهد امروزین و نویافته هم، به نظر می رسد کاملا درست است.
 
1- در نسب اجدادی ابراهیم (ع) که دانشمندان انساب و تاریخ ارائه کرده اند، یک نام کاملا ایرانی به چشم می خورد.
 
2- خود واژه آزر، نام عموی ایشان، در زبان های میان رودان با واژه آذر فارسی، دارای اشتراک ریشه است.
 
3- ایشان از قومی چوپان و چوپان زاده و خودشان هم چوپان و گله دار بودند. چوپانی، اختراع آریایی ها بوده است.
 
4- طبق برخی گزارش های تاریخی، حضرت ابراهیم (ع) دارای نیای "آرامی" بوده است.
اما آرامی ها که بودند؟ تازه واردانی به خاورمیانه که جابجا میشدند و از جمله مشاغلشان چوپانی و از جمله نمادهایشان، عقاب بوده است. اینها همزمان با ظهور و حضور آریایی ها در خاورمیانه، حضور و بروز یافته اند. سفیدرو و سفیدپوست بوده اند. معنای واژه آرام و واژه آریا، هر دو صلح طلبی را در خود دارد (هُوَ سَمَّىٰكُمُ ٱلْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ ). 
به نظر می رسد که آرامی ها، یک شعبه از اقوام تازه وارد آریایی بوده اند. لذا این معما هم حل می شود که چگونه، نسب ایرانیان و کنعانیان و فنیقیان، همگی به سام بن نوح می رسد. چون ایشان شعبه های مختلف آریایی ها بوده اند که در اجداد، مشترک بوده اند. برخی پژوهش های جدید ژنتیک تکاملی هم موید این است که برخی از اعراب، نسلشان به نواحی آریایی نشین اوراسیا بر می گردد.
<ref>Rodriguez-Flores, Juan L., Khalid Fakhro, Francisco Agosto-Perez, Monica D. Ramstetter, Leonardo Arbiza, Thomas L. Vincent, Amal Robay et al. "Indigenous Arabs are descendants of the earliest split from ancient Eurasian populations." Genome research 26, no. 2 (2016): 151-162.</ref>

 
پس اولا حضرت ابراهیم (و نسل اسماعیل و اسحاق) آریایی هستند. دوم آنکه نماد عقاب و فره ایزدی (چه قوچ و چه عقاب) نمادهایی آریایی-آرامی اند. سوم اینکه احتمالا ذوالقرنین نه تنها از سمت مادر، بلکه همچنین پدر، ممکن است به حضرت ابراهیم (ع) برسد. والله اعلم. 
ایران اسلامی و آریایی ما، ایرانی ابراهیمی است و الله اعلم.

مراحل تاریخی اجداد اقوام ایرانی

"گفته‌اند که‌ منوچهر پدر ایرانیان‌، همان‌ منشخر پسر منشخر باغ‌، و او یعیش‌ بن‌ ویزک‌ بوده‌ و ویزک‌ همان‌ اسحاق‌ است‌ " (مسعودی، مورخ و جغرافی دان شیعه قرن چهارم، در کتاب التنبیه و الاشراف، به نقل از ویکی فقه)
لذا طبق این قول تاریخی قرن چهارمی، نسب ایرانیان (کیانیان) به اسحاق و ابراهیم خلیل الرحمن می رسد.

لذا مراحل تاریخی اجداد اقوام ایرانی اینگونه می شود:

۱- حضور در زاگرس و ایران به همراه نوح نبی (ص) و سام بن نوح در حدود ۷ هزار سال پیش

۲- مهاجرت به سرزمین های شمالی و شمال شرقی آسیا (و از آنجا طبق برخی شواهد احیانا به آلاسکا و کانادا و آمریکا)

۳- بازگشت به ایران و خاورمیانه به همراه موج اول مهاجرت آریایی ها به خاورمیانه در ۵۰۰۰ سال پیش. به نظر می رسد آرامیان و آموریان (و حرانیان در آن برهه) از جمله آریائیان مهاجر و کوچ رو بودند و لذا اجداد ابراهیم خلیل (ع) آریایی یا ایرانی بوده اند والله اعلم.

۴- تشکیل قبیله های فرزندان ابراهیم خلیل الرحمن (ع) در حدود ۴ هزار سال پیش که از جمله ایشان کیانیان (و منوچهر) بوده اند.

۵- مهاجرت دوم از خاورمیانه به سرزمین های شمالی و شمال شرقی آسیا توسط برخی از ایرانیان (اجداد پارسیان) در حوالی بین 4000 تا 3000 سال پیش. به نظر می رسد برخی از ایرانیان (مانند مادها) در ایران باقی ماندند و در این مهاجرت حضور نداشتند.

۶- بازگشت دوم پارسیان به ایران در حوالی ۲۸۰۰ تا ۲۶۰۰ سال پیش.

۷- تشکیل حکومت هخامنشی توسط پارسیان در حوالی ۲۶۰۰ سال پیش.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: اسراء.آیه12]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ انبیاء]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: ایران اسلامی]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: آمریکا]]
[[رده: ایران اسلامی]]
[[رده: ژنتیک]]

انقباض پس از انبساط عالم و اعجاز فاز سوم

2023-01-07T09:52:53Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=21|Ayah=104}}
=عبارت محوری=
يَوْمَ نَطْوِى ٱلسَّمَآءَ كَطَىِّ ٱلسِّجِلِّ لِلْكُتُبِ

=بیان مطلب علمی=
فیش مستخرج حاوی نکته اعجاز فاز سومی از مقاله دکتر نصیری قیداری، از مقالات دوره اول همایش اعجاز قرآن کریم:

"کیهانشناسی جدید بر اساس معادله انیشتین که هندسه فضا را به ماده و تکانه موجود در آن ارتباط می دهد و متریک مناسبی که
براي حل این معادله غیر خطی انتخاب می شود پی ریزي شده است. نتیجه حل این معادلات به یک پاسخ صریح و مشخص منجر
نمی شود. تعیین جواب دقیق این راه حل منوط به تعیین چگالی واقعی ماده در عالم است که تا کنون مشخص نشده است. تعیین
چگالی واقعی و مقایسه آن با چگالی بحرانی عالم فصل الخطاب مدل واقعی عالم اعلام خواهد شد. در این مورد معضل دیگري بنام
ماده تاریک یا جرم گمشده ظهور نموده است که علیرغم تلاش طاقت فرساي رصدي و نظري تا امروز پاسخ روشنی براي ماهیت،
وجود و یا عدم آن ارائه نگردیده است. آثار دینامیکی این جرم گمشده مشهود است ولی ابزار رصدي از آشکارسازي آن ناتوان است .
خلاصه اینکه اگر چگالی واقعی عالم بدست آید و مقدار آن بیشتر از چگالی بحرانی باشد عالم نهایتا انبساط خود را متوقف و به سوي
نقطه آغازین منقبض خواهد شد. اگر چگالی واقعی کمتر از چگالی بحرانی باشد انبساط الی الابد ادامه خواهد یافت و در صورت
تساوي این دو چگالی، انبساط کنونی تا حالت تعادل پیش خواهد رفت. در این آیه صحبت از روزي است که آسمان در هم پیچیده
خواهد شد مثل پیچیدن سجل. سجل صفحه اي است که در آن فرمان و احکام انتصابات را می نوشتند و لوله می کردند. این صفحه
اگر پس از باز کردن رها می شد در خود می پیچید و مجددا به صورت لوله در میآمد. این مثال، تشبیه زیبایی است از انقباض یک
عالم دو بعدي. انبساط عالم تحت نیروي فنر انجام می شود. دینامیک انبساط و انقباض عالم سه بعدي واقعی شبیه دینامیک در هم
پیچیده شدن سجل به عنوان یک عالم دو بعدي است. در ادامه آیه می فرماید این پیچاندن تا نقطه آغاز که خلق شده بود ادامه می
یابد و از این تحول به عنوان یک وعده الهی یاد می شود. برداشت شما و استدلال شما از این آیه در مقایسه با آخرین یافته هاي علم
کیهانشناسی چیست؟"
<ref>
نصيري قيداري، سعداله، آیات نجومی قرآن و تحول علم نجوم، گروه فيزيک، دانشگاه زنجان، اولین دوره همايش ملي اعجاز قرآن كريم، 1391، https://www.sid.ir/fa/seminar/ViewPaper.aspx?ID=76818
</ref>

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: اعراف.آیه32]]
[[رده: نکته]]
[[رده: نجوم]]
[[رده: فیزیک]]
[[رده: اعجاز فاز سوم]]

الکل و مفاسد اجتماعی در دنیای معاصر

2023-01-07T09:51:45Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=2|Ayah=219}}
=عبارت محوری=
اثمهما اکبر
=بیان مطلب علمی=
در یک مقاله که به بررسی آمار فسق و فجور در جامعه آمریکا در مدت 2007 تا 2017 پرداخته است، به صورت آماری تاثیر الکل را بر روی میزان گرایش به فسق و فجور مشاهده و گزارش کرده اند<ref>
1. South SJ, Lei L. Why Are Fewer Young Adults Having Casual Sex? Socius. January 2021. doi:10.1177/2378023121996854
</ref>.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: بقره.آیه219]]
[[رده: نکته]]
[[رده: جامعه شناسی]]
[[رده: جرم شناسی]]
[[رده: مشروبات الکلی]]

الیسع کیست؟

2023-01-07T09:51:35Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=38|Ayah=48}}
=عبارت محوری=
الیسع
=بیان مطلب علمی=
الیسع، نام یکی از صالحین یا پیامبران در قرآن کریم است.
در مورد نسب او بین مفسران اختلاف نظر است.
شواهد و قرائن اقوال تاریخی و احادیث نشان می دهد که الیسع با الیاس ثانی (خضر)، ذوالکفل، ذوالقرنین و دانیال معاصر بوده است و تمامی این اسامی، نسبتهای نزدیک فامیلی با هم داشته اند.
بررسی های تاریخی نشان می دهد که ذوالقرنین، همان کوروش است. جاماسب (که همان گئومات مغ و همان زرتشت و همان گوتاما بودا است) همان "ذوالکفل حزقیل" است. ذوالکفل کسی بوده که وصی قدرت از سمت الیسع بوده است. گئومات مغ (داماد کوروش و احتمالا فرزند دانیال) هم وصی قدرت از سوی بردیا بوده است.

بردیا بسیار تنومند بوده است. یکی از معانی الیسع، از ریشه سعه، دارای وسعت و بسط است.
از دیگر معانی پیشنهادی الیسع، الیا است که هم معنای لفظ بردیا (به معنی بلندمرتبه) است.

پس شواهد و قرائن تاریخی و اقوال تاریخی و مدارک باستانی در مجموع پیشنهاد میکند که ذوالقرنین همان کوروش و الیسع همان بردیا (فرزند و جانشین کوروش در نواحی شرقی حکمرانی هخامنشی) است. والله اعلم.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: ص.آیه48]]
[[رده: نکته]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: تاریخ انبیاء]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: مشاهیر]]

اعجاز قرآن از منظر علم نقد ادبی در داستان ذوالقرنین

2023-01-07T09:49:24Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=18|Ayah=83}}
=عبارت محوری=
یسئلونک عن ذی القرنین
=بیان مطلب علمی=
سه داستان از یک واقعیت

داستان ذوالقرنین (شامل سفرها و فتوحات و سد یاجوج و ماجوج) در بسیاری از مواریث مکتوب ملل مختلف آمده است: اوغوز ترک، الیزاندر نورث، الکساندر یونانی، اسکندر بن دارای ایرانی، ذوالقرنین یمنی، ذوالقرنین قرآنی و ... .

سه داستان معروف در سه فرهنگ مختلف، از آن منبعث شده است:

1- داستان "رمان اسکندر یونانی"، مکتوب شده قرن اول میلادی

2- اسکندرنامه های فارسی پیرامون اسکندر بن دارای ایرانی، مانند آنچه از داستان اسکندر در شاهنامه فردوسی و اسکندرنامه نظامی گنجوی و پیش از آن در آثار فارسی آمده است.

3- داستان ذوالقرنین در قرآن کریم که یکی از احسن القصص قرآنی و حقیقت الامر ماجراست.

اخیرا پادکستی پیرامون شاهنامه خوانی در فضای مجازی منتشر شده است که ریشه داستان اسکندر در شاهنامه را "رمان اسکندر یونانی" می داند و ریشه مفهوم ذوالقرنین را در واقعیات یا اوصاف اسکندر مقدونی جست و جو می کند: البته حاشا و کلا.
حال آنکه خود این پادکست بیان می کند که رمان اسکندر یونانی، 300 سال بعد از اسکندر مقدونی (و طبیعتا حدود 600 سال بعد از کوروش هخامنشی) مکتوب شده است.
این فاصله زمانی به نظر کاملا کافی است تا عناصری از واقعیتهای حیات ذوالقرنین واقعی (احتمالا کوروش) با عناصری از زندگی "اسکندر مقدونی یونانی" در هم آمیخته شود و یک داستان مخلوط و مغلوط به نام "رمان اسکندر یونانی" در قرن اول میلادی نگاشته شود.

پس اسکندر ذوالقرنینی واقعا وجود داشته است (که احتمالا همان کوروش است) و ایرانی بوده است و داستانش سینه به سینه در میان ملل منتشر شده است و شاخ و برگهایی گرفته است و بعدها با شخصیتهایی از دیگر ملل (مانند اوغوز ترک و اسکندر یونانی) مخلوط و ممزوج شده و در حماسه های ملل راه یافته است.
حتی در خود شاهنامه، به اعتبار منابع مختلف آن و مسیرهای فرهنگی متنوع داستانهای آن، چند بار وصف فتوحات ذوالقرنین (احتمالا کوروش) آمده است:

1- یکبار در قامت داستان اسکندر بن دارای ایرانی

2- یکبار در قامت داستان کیخسروی کیانی

3- و احتمالا یکبار هم در قالب برخی عناصر داستانی در بخش پیشدادیان شاهنامه (مثل دیوبندان و نامیراها و ...).

پس شاید بتوان ذوالقرنین را "بیش پرداخته ترین شخصیت حماسی تاریخ" در میان ملل دانست که نه تنها ملل مختلف، حماسه هایی حول واقعیت های حیات او ساخته و پرداخته اند، بلکه حتی درون یک فرهنگ خاص (یعنی فرهنگ ایرانی)، چندین حماسه داستانی از روی حیات او ساخته شده است.

پس دست گذاشتن یهود بر روی ذوالقرنین (یسئلونک عن ذی القرنین) شاید خالی از این وجه هم نبوده باشد که یک معرکه الآراء واقعی را برای آزمودن علم نبی مدنی امی انتخاب کرده باشند: این پیامبر جدید، کدام یک از حماسه های حول ذوالقرنین را روایت خواهد کرد؟ داستان اسکندر را خواهد گفت؟ داستان ابن دارای ایرانی را خواهد گفت؟ از ذوالقرنین یمنی خبر خواهد داد؟
اما قرآن کریم، استقلال فرهنگی خودش را به یهودیان نشان داد و با اخبار از غیب، حقیقت داستان ذوالقرنین را بدون آلوده شدن به اضافات حماسی ملل مختلفه، بیان کرد. شاید از این رو بوده است که قرآن کریم مستقیما از ملیت یا هویت ذوالقرنین سخن نگفته است تا مخاطبان وحی دچار این توهم نشوند که داستان قرآن، از منبعی مستقل نیست.

لذا استقلال و هوشمندی روایت در بیان داستان ذوالقرنین، یکی از وجوه اعجاز قرآن کریم از زاویه دید نقد ادبی است. والله اعلم.

<ref>قرار دادن منبع مورد نظر-نکته</ref>
=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: کهف.آیه83]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: نقد ادبی]]
[[رده: فرهنگ]]
[[رده: اعجاز قرآن]]
[[رده: اعجاز ادبی]]
[[رده: اعجاز فرهنگی]]
[[رده: شاهنامه]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: مشاهیر]]

اعجاز علمی طهارات و آب کر در اسلام

2023-01-07T07:38:14Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=25|Ayah=48}}
=عبارت محوری=
طهورا
=نکته=
حدیثی از امام حسین علیه السلام منقول است که از ایشان پیرامون آبی می پرسند که هیچ چیز نمی تواند آن را نجس (تبعا آلوده) کند. حضرت در پاسخ مختصات آب کر را بیان می کنند.
می دانیم که آب کر تقریبا معادل حجم 480 کیلوگرم آب (یا بیشتر) است.
اما چه می شود که 480 کیلوگرم آب، آلودگی پذیر نخواهد بود؟

می دانیم که یونها، خصوصا یونهای اکسیژن، ضد عفونی کننده اند. اگر به نحوی در محیط آبی، یونهای کافی اکسیژنی (و غیر اکسیژنی) وجود داشته باشند، باعث ضد عفونی محیط درون آب می شوند.

پرتوهای کیهانی، اشعه های ذرات ریز پر انرژی هستند که از جهات مختلف، هر لحظه در حال عبور از اطراف ما و محیط اطراف ما هستند. خصوصا نوترینوهای پرانرژی.
این ذرات کیهانی، اگر از یک حد مشخص پرانرژی تر باشند، می توانند سبب یونیزه شدن اتم های محیط شده و آبشاری از ذرات و پرتوها را در محیط تولید کنند.

چگالی شار عبور این ذرات چیزی از مرتبه یک صدم ذره در متر مربع در ثانیه است.
<ref>Katz, Ulrich F., and Ch Spiering. "High-energy neutrino astrophysics: Status and perspectives." Progress in Particle and Nuclear Physics 67, no. 3 (2012): 651-704.</ref>

لذا در 480 کیلوگرم آب (آب کر)، که 480000 سانتی متر مکعب آب است، هر یک تا 2 ثانیه، یک ذره پر انرژی کیهانی یونساز عبور می کند و با عبور خود، آبشاری از ذرات و اشعه های ضدعفونی کننده در آب تولید می کند: خصوصا یونها، خصوصا یونهای اکسیژن.

پس هر یک تا دو ثانیه یک بار، درون آب کر، مواد ضدعفونی کننده طبیعی تولید می شود. لذا آب متصل به کر، آلودگی ناپذیری خوبی دارد.

این شاید فقط یک جنبه از جنبه های گوناگون آلودگی ناپذیری آب کر باشد و جنبه های دیگر (مانند تماس مداوم با هوا و ...) هم مرتبط باشد والله اعلم.
=منابع و پانویس=
[[رده: فرقان.آیه48]]
[[رده: نکته]]
[[رده:اعجاز تشریعی]]
[[رده:طهارات و نجاسات]]
[[رده:فیزیک]]
[[رده:بیوشیمی]]
[[رده:شیمی]]
[[رده:اخترفیزیک]]
[[رده:احادیث]]

اعجاز علمی در زمینه تاریخ تکامل انسان و تمدن انسانی (آنتروپولوژی)

2023-01-07T07:37:37Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=19|Ayah=58}}
=عبارت محوری=
مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَٱجْتَبَيْنَآ

=بیان مطلب علمی=
اعجاز علمی قرآن و معارف اسلامی در زمینه تاریخ تکامل انسان و تمدن انسانی (آنتروپولوژی)

قرآن و معارف اسلامی:
تمدن انسانی در ناحیه خاورمیانه (و نه مثلا استپهای اوراسیا و نه مثلا آفریقا) آغاز شد و در همین ناحیه رشد کرد و بالنده شد. قرائن قرآنی و معارف اسلامی در مجموع ارائه دهنده چنین نظریه صریحی درباره تاریخ تمدن بشری هستند.

دانش انسان شناسی تکاملی و تاریخ تمدن انسانی (آنتروپولوژی):
تمدن انسانی در ناحیه موسوم به هلال حاصلخیز (Fertile Crescent) در خاورمیانه آغاز شد و رشد کرد و بالنده شد.

لذا آنچه در قرآن و معارف اسلامی در حدود 1400 سال پیش با بیان جزئیات ادعا شده بود، اکنون توسط پژوهش های سکولار مدرن، مورد تصدیق قرار گرفته است. والله اعلم.
=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: مریم.آیه58]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: تاریخ انبیاء]]

اعجاز تاثیری قرآن

2023-01-07T07:31:35Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=39|Ayah=23}}
=عبارت محوری=
ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ

=نکته=
"در سده‌های نخستین اسلامی ـ به اقرارِ کتاب‌هایی چون «قتلی‌القرآن» ابواسحاق ثعلبی (م 427ق.) ـ قرآن، چنان کشش و جذبه‌ای در مخاطبان برمی‌انگیخت و چنان در آنان اثر می‌گذاشت که مدهوششان می‌ساخت، اشک از چشمان‌شان جاری می‌کرد و در بسیاری از مواقع، اثرگذاری‌اش در حدی بود که سامعان و تالیان قرآن، جان به جان‌آفرین تسلیم می‌کردند. مقاله حاضر با روشی توصیفی ـ تحلیلی و با تأکید بر کتاب قتلی‌القرآن ثعلبی ـ که حکایات آن ارتباط مستقیم با تأثیرگذاری‌های شگرف قرآن دارد ـ این مسئله را بررسی کرده است؛ نتیجه آنکه سه عنصرِ «قرآن»، «تالی» و «سامع» در این مسئله نقش ایفا می‌کنند اما هر دو عنصر اخیر، بر عنصر اصلی ـ یعنی قرآن ـ استوارند. قرآن، خود ساختار آهنگین و آهنگ‌پذیری دارد که با عناصر عارضی «صدای حزن آلود»، «صدای برخاسته از خلوص نفس» و نیز «صدای آهنگین»، از بُعد جلالی و جمالی بر سامعان و تالیان خود تأثیر می‌گذارد؛ آن هم تأثیری که مراتبش با موارد مشابه قابل مقایسه نیست و این تأثیر نیز بیشتر در بُعد جلالی و خوف و خشیت افکنی به سامع یا تالی نمود دارد و تأثیر جمالی نیز علاوه بر آنکه خود مستقلاً عمل می‌کند، زمینه را برای بُعد جلالی نیز آماده می‌سازد، به‌گونه‌ای که این تأثیرگذاری را در حیطه معنایی بسیار پرقدرت جلوه می‌دهد."
 
منبع:
زهرا ابراهیمی محمدیه، سید محمد علی ایازی، جعفر نکونام، "اعجاز تاثیری قرآن با تأکید بر واکاوی «قتلی القرآن»"، پژوهش نامه معارف قرآنی،
دوره 11، شماره 41، تابستان 1399، صفحه 7-30

=منابع و پانویس=
[[رده: زمر.آیه23]]
[[رده: نکته]]
[[رده:اعجاز هنری]]
[[رده:اعجاز تاثیری]]

اشاره به وسائل نقلیه مدرن در قرآن کریم

2023-01-07T07:19:41Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=16|Ayah=8}}
=عبارت محوری=
وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُونَ
=نکته=
طبق نظر برخی از مفسرین (مانند آیه الله محسن قرائتی در تفسیر نور و همچنین تفسیر نمونه):
این آیه، حاوی اشاره به وسائل نقلیه مدرن می تواند باشد.
"وسايل نقليه امروزى، چه ماشين، چه قطار و چه هواپيما، در واقع مخلوقِ خدا هستند نه بشر. «وَ يَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ»" <ref>تفسیر نور ذیل آیه 8 سوره نحل</ref>

[[رده: نحل.آیه8]]
[[رده: نکته]]
[[رده:فناوری]]
[[رده:تمدن مدرن]]

اشاره به مکه و بکه در منابع عهدینی

2023-01-07T07:19:24Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=3|Ayah=96}}
=عبارت محوری=
بکه

=بیان مطلب علمی=
در عهد عتیق، مزامیر، باب ۸۴، آیه ۱-۷، نشانی روشن از خانه خدا، در سرزمین بکه، در مکه، که محل نماز و تسبیح خداست و در نزدیکی آن محراب و قربانگاهی است. چشمه‌‌ای نیز در نزدیکی آن است که منبع فیض و برکت است. آیا تردیدی می‌ماند که این آیه درباره کعبه است؟ آیا غیر از این است؟

به گزارش شفقنا، مسجد الحرام در شهر مکه، قبله‌گاه یک‌ونیم میلیارد مسلمان این کره خاکی است، که دربردارنده کعبه است. جالب است بدانیم که کعبه نه فقط برای مسلمانان، بلکه در کتاب مقدس مسیحیان و یهودیان هم مقدس شمرده شده است. در عهد عتیق، مزامیر، باب ۸۴، آیه ۱-۷ می‌خوانیم:

לַמְנַצֵּחַ עַל־הַגִּתִּית לִבְנֵי־קֹרַח מִזְמוֹר מַה־יְּדִידוֹת מִשְׁכְּנוֹתֶי יְהוָה צְבָאוֹת נִכְסְפָה וְגַם־כָּלְתָה נַפְשִׁי לְחַצְרוֹת יְהוָה לִבִּי וּבְשָׂרִי יְרַנְּנוּ אֶל אֵל־חָי גַּם־צִפּוֹר מָצְאָה בַיִת וּדְרוֹר קֵן לָהּ אֲשֶׁר־שָׁתָה אֶפְרֹחֶיהָ אֶת־מִזְבְּחוֹתֶי יְהוָה צְבָאוֹת מַלְכִּי וֵאלֹהָי אַשְׁרֵי יוֹשְׁבֵי בֵיתֶ עוֹד יְהַלְלוּ סֶּלָה אַשְׁרֵי אָדָם עוֹז־לוֹ בָ מְסִלּוֹת בִּלְבָבָם עֹבְרֵי בְּעֵמֶק הַבָּכָא מַעְיָן יְשִׁיתוּהוּ גַּם־בְּרָכוֹת יַעְטֶה מוֹרֶה

در ترجمه قدیم این عبارات آمده است:

«ای یَهُوَه صبایوت چه دل پذیر است مسکن‌های تو! جان من مشتاق بلکه کاهیده شده است برای صحن‌های یَهُوَه. دلم و جسدم برای خدای حیّ صیحه می‌زند. گنجشک نیز برای خود خانه‌ای پیدا کرده است و پرستو برای خویشتن آشیانه‌ای تا بچه‌های خود را در آن بگذارد در مذبح‌های تو ای یَهُوَه صبایوت که پادشاه من و خدای من هستی. خوشابه‌حال آنانی که در خانه تو ساکن‌اند که تو را دائماً تسبیح می‌خوانند… صلاه. خوشابه‌حال مردمانی که قوّت ایشان در تو است و طریق‌های تو در دل‌های ایشان. چون از وادی بکا عبور می‌کنند آنرا چشمه می‌سازند و باران آن را به برکات می‌پوشاند.»[۱]

و در ترجمه فارسی تفسیری (مؤسسه عیلام در بریتانیا) آمده است:

«ای خداوند قادر متعال، چه دلپذیر است خانه‌ی تو! دلم هوای صحن‌‍‌های تو را کرده است! تمام وجودم مشتاق ملاقات توست! ای خدای زنده! ای خداوند قدر متعالی که پادشاه من هستی! در کنار قربان‌گاه‌های خانه تو، حتی گنجشک‌ها نیز برای خود خانه یافته‌‌اند و پرستوها آشیانه ساخته‌اند تا بچه‌های خود را در آن بگذارند. خوشابه‌حال آنانی که در خانه تو ساکنند و پیوسته تو را حمد می‌گویند! خوشابه‌حال کسانی که از تو قوت می‌یابند و از صمیم قلب تو را پیروی می‌کنند. وقتی آنان از بیابان خشک عبور کنند در آنجا چشمه‌ها به وجود خواهند آورد و باران رحمت و برکات بر آن زمین خواهد بارید.»[۲]

نکاتی که به روشنی نشانگر اشاره این آیات به کعبه در سرزمین مکه است:

– مقدمتاً باید به عرض رساند، که هم در ترجمه قدیم و هم ترجمه تفسیری کتاب مقدس، حقایق بسیاری مخفی شده‌اند و مترجمین مسیحی کوشیدند تا با دستبرد در ترجمه‌ها، مانع از رسیدن حق‌جویان به حقیقت شوند. اما راقم این سطور، با مراجعه با متن اصلی کتاب مقدس و بررسی و مقایسه‌ ترجمه‌ها با یکدیگر، حقیقتی را روشن خواهد کرد. در این آیات از مزامیر داود، واژگانی چون خانه‌ی خدا، محراب، قربانگاه، تسبیح، نماز، بکا (بکه) و حتی واژه مکه (که در متن آیه وجود دارد)، چشمه، برکت و… مشاهده می‌شود که در ادامه به یکایک این واژگان می‌پردازیم تا روشن شود که این گفتار از عهد عتیق چگونه قداست کعبه را تبیین می‌کند:

– در آیه ۶ به واژه بکا (בָּכָא) اشاره کرده است که در ترجمه قدیم به همین صورت و در ترجمه تفسیری به صورت «بیابان خشک» ترجمه شده است. امروزه برخی از تحریف‌گران مدعی هستند که این بکا (بکه) نام دره‌ای در فلسطین است! و برای اثبات سخن خود تصویری از یک دره سرسبز و خوش‌آب‌وهوا را ارائه می‌کنند! اما باید گفت همانطور که در ترجمه تفسیری (مؤسسه عیلام در بریتانیا) آمده این واژه را به معنی سرزمین خشک دانسته است. نه دره سرسبز! از سویی دیگر، با نگاه به متن آیه درمی‌یابیم که بکا (بکه) در منطقه‌ای به نام “مِک” یا “اِمِک” قرار دارد که نگارش عبری آن به صورت עֵמֶק است. در واقع متن عبری آیه ۶ چنین است: עֹבְרֵי בְּעֵמֶק הַבָּכָא… (عبری مانند عربی و فارسی از راست به چپ خوانده می‌شود) و آوانگاری آن نیز چنین است: «آبار بـِ مِک ها بَکـَ مایان…» یعنی هنگامی که آنان از مکه‌ی بکّه‌ عبور می‌کنند…[۳] و این همان عبارتی است که در قرآن هم آمده است. قرآن هم زمین مکه را با نام بکّه می‌خواند: «إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّهَ مُبَارَکًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِینَ.[آل‌عمران/۹۶] نخستین خانه‌ای که برای مردم (و عبادتِ خداوند) قرار داده شد، همان است که در سرزمین بکّه (مکه) است، که پر برکت، و مایه هدایت جهانیان است».

– دیگر واژه، «خانه خدا» است که در برخی ترجمه‌ها به صورت جمع و در برخی ترجمه‌‌ها به صورت مفرد آمده است. واژه عبرانی آن که در تورات آمده מִשְׁכְּנוֹתֶי יְהוָהاست، که مِشکَن‌اوتِیخا یَهوَه تلفظ می‌شود، یعنی خانه خدا، خیمه خدا.[۴]

– دیگر واژه، که در این بخش از تورات آمده، کلمه מִזְבֵּחַ است که به صورت‌های مختلفی چون مِذبَح و میزبیخ و… تلفظ می‌شود. این واژه را به معنی محراب دانسته اند که مقام عبادت است و نیز “شاید” به همان معنی مَذبَح در عربی (به معنی قربانگاه) باشد. روشن است که در کعبه دو جایگاه در این‌باره وجود دارد. یکی مقام ابراهیم (محراب ابراهیم) و دیگری قربانگاه اسماعیل است که هر دو نزدیک کعبه هستند.

– دیگر واژه که در باب ۸۴، بند ۴ آمده است، סֶּלָה است که به صورتِ سِلاه (صِلاه) تلفظ می‌شود و به معنی نماز و ستایش است.[۵]

– دیگر واژه در این آیات، کلمه בְּרָכָה است که به صورت بِرَکَه تلفظ می‌شود. هم به معنی برکت و هم به معنی منبعِ آب (چشمه و برکه) است.[۶] که ظاهر در زمزم است (که هم منبع آب است و هم منبع برکت).

پس از تبیین واژگان، حال به اصل آیه برگردیم. خانه خدا، در سرزمین بکه، در مکه، که محل نماز و تسبیح خداست و در نزدیکی آن محراب و قربانگاهی است. چشمه‌‌ای نیز در نزدیکی آن است که منبع فیض و برکت است. آیا تردیدی می‌ماند که این آیه درباره کعبه است؟ آیا غیر از این است؟

پی‌نوشت:

[۱]. ترجمه قدیم کتاب مقدس، مزامیر، باب ۸۴، آیه ۱-۶

[۲]. ترجمه تفسیری کتاب مقدس، مزامیر، باب ۸۴، آیه ۱-۶

[۳]. بنگرید به:

The Bible, English & Hebrew, Torah Neviim And Ktuvim, Psalms 84: 6

همچنین شما می‌توانید از طریق جستجوی واژگان فوق در سایت‌های عبری آموزش کتاب مقدس، تلفظ عبارت בְּעֵמֶק הַבָּכָא (بـِ مِک ها بَکـَ) را بیابید.

[۴]. بنگرید به: Hebrew Dictionary (Lexicon-Concordance), Key Word Studies (Translations-Definitions-Meanings), H4908

[۵]. بنگرید به: Hebrew Dictionary (Lexicon-Concordance), Key Word Studies (Translations-Definitions-Meanings), H5542

[۶]. بنگرید به: Hebrew Dictionary (Lexicon-Concordance), Key Word Studies (Translations-Definitions-Meanings), H1293

همچنین بنگرید به: Hebrew Word Study: Transliteration-Pronunciation Etymology & Grammar

به معنی برکت و منبع خیر: blessing, (source of) blessing

Brown Driver Briggs: Old Testament Hebrew-English Lexicon:

blessing, pool, present به معنی برکت، چشمه، استخر، هدیه و…

منبع: پایگاه فرق، ادیان و مذاهب

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: آل عمران.آیه96]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: مشاهیر]]
[[رده: عهدین]]
[[رده: قبله مکی]]

استوانه کوروش و سد ذوالقرنین

2023-01-07T07:08:41Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=18|Ayah=96}}
=عبارت محوری=
افرغ علیه قطرا
=بیان مطلب علمی=
استوانه کوروش و سد ذوالقرنین

منشور کوروش یا استوانه کوروش، یک شیء باستانی است که در قرن 19 ام در کاوش های معبد مردوک (خدای آفرینش و خدای خدایان) در بابل کشف شد. متن این استوانه دو بخش دارد: بخش اول که از زبان یک فرد سخنگو وار است (شاید کاهنان یا روحانیان معبد) و بخش دوم که از زبان کوروش است: منم کوروش، شاه جهان...

در انتهای بخش دوم، کوروش می گوید که استحکاماتی را از نو ساخته است که بر روی بخش هایی از آنها مفرغ ریخته است و از جمله اجزای آنها، قطعات مسی بوده است. چون استوانه آسیب دیده است (بخش هایی از نوشته افتاده است)، نمی توان جزئیات بیشتری از مکان یا موقعیت این استحکامات از متن منشور متوجه شد. برخی گمان کرده اند که این استحکامات، دیوارها یا درهایی جدید برای برج و باروی شهر بابل بوده اند.
ولی به نظر می رسد که اولا این احتمال ایشان، صرفا حدس است. در ثانی، به نظر می رسد که به کل متصرفات آشوربنی پال (که مدعی شاه جهان بودن بوده است) هم بابل اطلاق میشده است. پس بابل را نبایستی صرفا یک شهر دانست. بلکه مثل رم و روم که یک شهر-کشور بود، بابل هم یک شهر-کشور بوده است.
پس برج و بارو و دیوار کشور بابل، می شود مستحکمات مرزی بابل.
سوال: آیا ممکن است آشوربنی پال تا انتهای آسیا و نزدیک آلاسکا را زیر سلطه داشته بوده باشد؟ پاسخ: بله، زیرا متون آشوری طوری سخن می گویند که گویی او، پادشاه کل جهان و اصطلاحا هفت کشور بوده است.

خود کوروش هم در بخش دوم متن استوانه می گوید که در محل استحکاماتی که با مفرغ و مس ساخته است، کتیبه ای از آشوربنی پال را دیده است.

نتیجه اینکه اولا منظور از مردوک، می تواند بلندپایه ترین موجود معنوی، یعنی خدا باشد. والله اعلم. اینگونه مشکل متن منشور کوروش که برخی ایراد گرفته اند، از نظر الهیاتی حل می شود.

دوم اینکه منظور از استحکاماتی که خود کوروش می گوید با مفرغ و قطعات مس ساخته است، همان سد ذوالقرنین در آلاسکا باشد.

سوم اینکه مرز متصرفات آشوربنی پال (که پادشاهی قبل از کوروش در بابل و اطراف بوده است) در آسیا تا انتهای آن بوده است و اینگونه از محل تنگه انیان (برینگ فعلی) تا مرز آلاسکا بوده است و کوروش آنجا یک کتیبه از آشوربنی پال را هم دیده است.

این سه نکته باستان شناسی، اگر صحیح باشند، نکات فاز سومی هستند که به کمک تحلیل و تفسیر آیات مرتبط با ذوالقرنین و تجمیع آن با دیگر شواهد تخقیقی بدست آمده است. والله اعلم.

پس ظن ذوالقرنین بودن کوروش بسیار تقویت می شود. چون خود او خودش را سازنده استحکاماتی از مفرغ و قطعات مس معرفی کرده است. والله اعلم.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: کهف.آیه96]]
[[رده: نکته]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: مشاهیر]]

اشاره به ابرپروژه های زیربنایی در قرآن کریم

2023-01-07T07:08:20Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=18|Ayah=95}}
=عبارت محوری=
فاعینونی...اجعل
=بیان مطلب علمی=
امروزه یکی از نمادهای پیچیدگی تمدن بشری، ابرپروژه های زیر ساختی است که برخی از آنها هم به صورت بین المللی یا چندملیتی و با مشارکت انبوهی از منابع انسانی و صرف سرمایه های سنگین انجام می پذیرد. در دنیای قدیم هم حکومتهایی وجود داشته اند که به دلیل جهانی بودن و مکنت فراوان و همچنین درک اهمیت زیرساختها، از عهده اجرای ابرپروژه های زیرساختی چندملیتی بر می آمده اند. مواردی مانند حکومت حضرت سلیمان نبی (ع)، حکومت ذوالقرنین و یا حکومت هخامنشیان (که کانال سوئز را برای اولین بار حفر کرد و بنیان گذاشت).
در قرآن کریم هم به مواردی از این دست اشاره شده است: از ابرپروژه های سلیمانی (ع) تا سد ذوالقرنین که می توان آن را بزرگترین شاهکار عصر برنز در تاریخ تمدن بشری برشمرد. سدی از جنس آلیاژهای فلزی که کارکرد دفاعی دارد و ارتفاع آن چیزی در حدود شاید 60 تا 100 متر (یا بیشتر) بوده است. والله اعلم. این سد توسط حکومت ذوالقرنین و با مشارکت ملتهای محلی و به نفع صلح و توسعه پایدار آن نواحی و حتی صلح و توسعه پایدار کل قاره آسیا، احداث شده بوده است. مثالی از یک ابرپروژه زیرساختی بین المللی جهانی.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: کهف.آیه95]]
[[رده: نکته]]
[[رده: مدیریت]]
[[رده: اقتصاد]]
[[رده: جامعه شناسی]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: مهندسی]]

از ذوالقرنین تا کوروش، از معلم اول تا الیاس نبی (ع)

2023-01-07T07:06:06Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=18|Ayah=83}}
=عبارت محوری=
ذی القرنین

=بیان مطلب علمی=
خضر و ذوالقرنین (احتمالا کوروش) پسرخاله هم بوده اند و هر دو از شاهزاده های زمان خود بودند. ذوالقرنین، ملک می شود و خضر در خدمت اوست. این خضر، خضر ثانی است و نبایستی با خضر اکبر (که معاصر موسی کلیم علیه السلام بوده است) خلط شود. این خضر ثانی، احتمالا همان خسرو است.
بعدها در سده های بعدی از ترکیب شخصیت کوروش و خسرو، یک کاراکتر حماسی به نام کیخسرو توسط مردمان سده های بعدی در روایتهایشان خلق می شود.
الیاس نبی (ع) یکبار در حدود 200 سال قبل از کوروش مبعوث می شود و سپس عروج می کند و یکبار هم احتمالا مصادف با زمان کوروش مبعوث می شود و نامش به ادریس (ع) در بابل معروف می شود و احتمالا به همراه خسرو، در خدمت کوروش بوده است. احتمالا کوروش، اقدام به تهیه نسخه هایی از معارف توحیدی (نسخی از معارف ابراهیمی و موسایی) می کند که برای هر قومی مطابق زبان و خرده فرهنگ همان قوم بوده است. آئین زرتشت، حاصل نسخه مخصوص مجوسان بوده است و زرتشت، احتمالا یکی از این سه تن (خضر، خسرو، کوروش) یا مصادف با ایشان بوده است. علت شباهت میان ادیان و اسطوره های ملل ترک و هند و مجوس، ریشه در همین فرمانروایی یکپارچه ذوالقرنینی داشته است. والله اعلم.
این فرضیه سازگار با تصور یکی بودن کوروش و ذوالقرنین بنا شده است و اگر این امر بای نحو رد شود،؛فرضیه بالا هم رد می شود. ولی شواهدی چند، چه از قبل و چه نویافته، به نفع یکسانی کوروش و ذوالقرنین وجود دارد والله اعلم.

یک کتاب از قرن 12 (متعلق به فردی به نام عبدالحسین حسینی خاتون آبادی) از کتابی دیگر مربوط به قرن 9 به نام لب التواریخ نقل می کند که پادشاهان از کیانیان 10 نفر بودند و یکی از ایشان را "اسكندر بن دارا ملقّب بذى القرنين" می نامد. این مدرک مهم است چون نشان می دهد که اولا ملوک فارس هم به لقب ذی القرنین ملقب بوده اند. در ثانی چون دارا در این نام هست و چون از کیانیان دانسته شده است پس بایستی از هخامنشان باشد. سوم آنکه تجمیع آن با دیگر شواهد نشان می دهد که معنای لغوی واژه اسکندر، معادل واژه کوروش است و منظور از اسکندر پسر دارا، همان کوروش هخامنشی است. پس با این مدرک می توان گفت که یکی از تواریخ قرن 9، کوروش را ذوالقرنین خوانده است. والله اعلم.
ابن جوزی در قرن شش به نقل از عبدالله بن شوذب، خضر (ع) را از فرزندان فارس (یعنی ایرانی) دانسته است و او را در زمان فریدون دانسته است.
او اشاره می کند که عده ای از مردمان، ذوالقرنین را همان فریدون می دانند و این دو را یکی بر می شمرند.
برخی منابع دیگر، کوروش و فریدون را یکی برشمرده اند.
همچنین بسیاری از مورخین اسلامی، خضر را پسرخاله ذوالقرنین دانسته اند (منظور خضر ثانی است و نه خضر اکبر که در زمان موسی (ع) بود)
از جمع این موارد هم، یک طریق دیگر برای ذوالقرنین بودن کوروش بدست می آید. والله اعلم.
مرحوم علامه طباطبایی (ره)، آیه الله مکارم شیرازی، مرحوم دکتر شریعتی و مرحوم آیه الله معرفت، از کسانی هستند که نظریه ذوالقرنین بودن کوروش را بین دیگر نظریات پیرامون ذوالقرنین، مرجح دانسته اند.
احتراما در آثار البلاد و اخبار العباد زکریای قزوینی قرن 7 که یکی از کتب مهم تراث جغرافیای اسلامی است، ذکر "اسکندر بن دارا بن بهمن" از ملوک فارس، آمده است.
احتراما استدلال کردیم که این اسکندر بن دارا بن بهمن، ایرانی است و منظور از او به دلایل مختلف همان کوروش است و یونانی نیست و یا مقدونی نیست و نبایستی بین اسکندر بن دارای ایرانی که همان ذوالقرنین بوده است با اسکندر مقدونی یونانی، خلط شود (مرحوم آیه الله لاری رکنی (ره) در مقاله ای به این مهم اشاره می کنند که نبایستی بین اسکندر ذوالقرنین با اسکندر مقدونی، خلط شود).
به نظر می رسد که خلط بین این دو اسکندر باعث خلط بین "معلم اول" یا همان "هرمس" یا همان "الیاس نبی (ع)" با "ارسطاطالیس یونانی" شده است.
چون به نظر می رسد که الیاس نبی (ع) همراه اسکندر بن دارای ایرانی بود و معلم و مشوق او هم بود و نام بابلی او ادریس و نام دیگرش هرمس بود و طبق تواریخ اسلامی، معلم اول حکمت، هم اوست.
اما بین ذوالقرنین واقعی (یعنی اسکندر بن دارا بن بهمن ایرانی که منظور از او همان کوروش است) و معلمش (که الیاس نبی (ع) بود) با ذوالقرنین خلطی اشتباهی (یعنی اسکندر مقدونی یونانی) و معلمش (که ارسطاطالیس یا همان ارسطو بود) خلط شده است.
پس معمای آثار دوگانه معلم اول هم حل می شود: آن بخشی که از فلسفه و حکمت و آثار منتسب به ارسطاطالیس، موافق توحید و معارف اسلامی است (مانند علم منطق) مختوم به معلم اول واقعی (یعنی الیاس نبی (ع)) است. اما آنچه از آثار منتسب به ارسطاطالیس مربوط به شرک و کفر و غیره است، یا موضوعه و یا ریشه در مکتب یونانیین و ذوالقرنین اشتباهی و ارسطاطالیس یونانی دارد.
خیلی مهم است که بدانیم بین ذوالقرنین ما با اسکندر یونانی خلط کرده اند و بین الیاس نبی (ع) و ارسطاطالیس یونانی هم خلط کرده اند. و البته بروز چنین مشکلاتی پس از قرون متمادی و آتش گرفتن کتب هخامنشی به دست اسکندر مقدونی، طبیعی است والله اعلم.

استوانه کوروش و سد ذوالقرنین

منشور کوروش یا استوانه کوروش، یک شیء باستانی است که در قرن 19 ام در کاوش های معبد مردوک (خدای آفرینش و خدای خدایان) در بابل کشف شد. متن این استوانه دو بخش دارد: بخش اول که از زبان یک فرد سخنگو وار است (شاید کاهنان یا روحانیان معبد) و بخش دوم که از زبان کوروش است: منم کوروش، شاه جهان...

در انتهای بخش دوم، کوروش می گوید که استحکاماتی را از نو ساخته است که بر روی بخش هایی از آنها مفرغ ریخته است و از جمله اجزای آنها، قطعات مسی بوده است. چون استوانه آسیب دیده است (بخش هایی از نوشته افتاده است)، نمی توان جزئیات بیشتری از مکان یا موقعیت این استحکامات از متن منشور متوجه شد. برخی گمان کرده اند که این استحکامات، دیوارها یا درهایی جدید برای برج و باروی شهر بابل بوده اند. ولی به نظر می رسد که اولا این احتمال ایشان، صرفا حدس است. در ثانی، به نظر می رسد که به کل متصرفات آشوربنی پال (که مدعی شاه جهان بودن بوده است) هم بابل اطلاق میشده است. پس بابل را نبایستی صرفا یک شهر دانست. بلکه مثل رم و روم که یک شهر-کشور بود، بابل هم یک شهر-کشور بوده است. پس برج و بارو و دیوار کشور بابل، می شود مستحکمات مرزی بابل. سوال: آیا ممکن است آشوربنی پال تا انتهای آسیا و نزدیک آلاسکا را زیر سلطه داشته بوده باشد؟ پاسخ: بله، زیرا متون آشوری طوری سخن می گویند که گویی او، پادشاه کل جهان و اصطلاحا هفت کشور بوده است.

خود کوروش هم در بخش دوم متن استوانه می گوید که در محل استحکاماتی که با مفرغ و مس ساخته است، کتیبه ای از آشوربنی پال را دیده است.

نتیجه اینکه اولا منظور از مردوک، می تواند بلندپایه ترین موجود معنوی، یعنی خدا باشد. والله اعلم. اینگونه مشکل متن منشور کوروش که برخی ایراد گرفته اند، از نظر الهیاتی حل می شود.

دوم اینکه منظور از استحکاماتی که خود کوروش می گوید با مفرغ و قطعات مس ساخته است، همان سد ذوالقرنین در آلاسکا باشد.

سوم اینکه مرز متصرفات آشوربنی پال (که پادشاهی قبل از کوروش در بابل و اطراف بوده است) در آسیا تا انتهای آن بوده است و اینگونه از محل تنگه انیان (برینگ فعلی) تا مرز آلاسکا بوده است و کوروش آنجا یک کتیبه از آشوربنی پال را هم دیده است.

این سه نکته باستان شناسی، اگر صحیح باشند، نکات فاز سومی هستند که به کمک تحلیل و تفسیر آیات مرتبط با ذوالقرنین و تجمیع آن با دیگر شواهد تخقیقی بدست آمده است. والله اعلم.

پس ظن ذوالقرنین بودن کوروش بسیار تقویت می شود. چون خود او خودش را سازنده استحکاماتی از مفرغ و قطعات مس معرفی کرده است. والله اعلم.

از یک قول تاریخی از روم (پیرامون صورتگری دانیال (ع) از تصویر انبیاء که در خزانه آدم علیه السلام بوده و ذوالقرنین آن را گشوده است) برداشت می شود که ذوالقرنین و دانیال همزمان بوده اند. می دانیم که دانیال و کوروش همزمان بوده اند.

نام های قدیم آلاسکا

1- انیان 
این نامی است که بر آلاسکا و انتهای شمال شرقی آسیا در نقشه های قدیمی وجود دارد. احتمالا نامی ایرانی و هم ریشه با "انشان" و "انزان" است. این دو نام اخیر، نام کشور پدری کوروش و سرزمین پارس ها بوده است. می توان این حدس جنجالی را حتی مطرح نمود که ممکن است انشان، نه در خوزستان و نه صرفا در فارس، بلکه از خوارزم تا شمال شرقی آسیا و بخش هایی از آلاسکا را هم شامل میشده است. و یا یک انشان قدیم داشته ایم که همان آلاسکا و شمال شرقی آسیا (یعنی انیان) بوده باشد و یک انشان جدید که پس از مهاجرت آریایی ها و در فارس بوده باشد والله اعلم.
نام تنگه برینگ در بین آلاسکا و آسیا هم تا همین 300 سال پیش در نقشه ها، تنگه انیان بوده است Anian.
 
در کتاب زین الاخبار گردریزی (قرن پنجم) به نقل از منابع کهن ذکر شده که سرزمینی ایرانی نشین در منتهای مشرق در ترکستان (طبق منابع دیگر: در ترکستان شرقی) وجود داشته است که مردمانش در زمان ذوالقرنین از ایران به آنجا مهاجرت کرده بودند و نام آنجا ابتدا "پارس خان" به معنای "امیر پارس" بوده است و بعدا نامش "برسخان" شده است. منابع کهن دیگر هشدار داده اند که دو برسخان داشته ایم: یکی نزدیکتر که حوالی بخارا بوده است و یکی در ترکستان شرقی که دور بوده است.
در برخی نقشه های قدیمی اروپایی لفظ Pars در آلاسکا نوشته شده است ولی آن را امروزه به معنای "دشت" در نظر می گیرند.
در منابع قرون بعدی صحبت از یک سرزمین ابریس یا ابرس (و خورس) در حوالی صین قدیم در انتهای شمال شرق آسیا (احتمالا حوالی برینگ و آلاسکا) هست.
در داستان سفر سلام ترجمان به محل سد ذوالقرنین، ذکر شده که بومیان مسلمان در شهر بیرون سد، به زبانهای عربی و فارسی تکلم می کرده اند.

در سفرنامه ابن بطوطه هم ذکر شده که اشعاری فارسی در شهر خنسای (که احتمالا طبق شواهد متعدد بایستی در حوالی انکوریج آلاسکا و تنگه برینگ بوده باشد) برای امیرزاده شهر خوانده میشده است.

[[پرونده:Pars.jpg|قاب|وسط|سرزمین پارس در حوالی ابرسین (ابرس) و قاف.]]

طبق مفاد شکل بالا، اولا ابرسین (همان ابرس) را معادل واژه پارس دانسته اند. دوم آنکه آن را در حوالی قاف (منتهای مشرق آسیا، آلاسکای فعلی) دانسته اند. سوم آنکه آن را بین سیستان (احتمالا سجستان به فتح سین و نه کسره سین، در منتهای شمال شرق آسیا، در مشرق خراسان قدیم) دانسته اند. خلاصه آنکه یک سرزمین پارس در حوالی 2500 سال پیش در حوالی انتهای شمال شرق آسیا وجود داشته که ایرانی نشین بوده است. والله اعلم.

2- پارا دریا 
در یک کتیبه زمان داریوش، سخن از "سکاهای پارا دریا (ماوراء بحار)" آمده است که طبق شواهدی چند، منظور سکاهای آمریکای شمالی (و نه جنب دریای خزر) است. از این رو از دیگر اسامی قاره آمریکا در عهد هخامنشان، پارا دریا (ورای دریا، ماوراء بحار) بوده است.

3- وادی ارتش 
این نامی است که در نقشه دیوان الترک کاشغری که یکی از نقشه های قدیمی موجود از جهان است به نواحی حدود آلاسکا داده شده است.

4- جابلقا 
در احادیث اسلامی صحبت از یک شهرستان بزرگ در منتهی الیه مشرق است که یاجوج و ماجوج در همسایگی آن ساکن اند. این آدرس با آلاسکا همخوانی دارد. طبق احادیث معراج، مردمان جابلقا در شب معراج ایمان آوردند و خلیفه ای از سوی رسول الله (ص) برای ایشان وضع شد.

5- ظلمات 
بخش هایی از آلاسکا در نواحی جنب قطب شمال واقع است که مسلمین به آن نواحی ظلمات می گفتند.

6- کیماکیه 
قسمت شمالی آلاسکا احتمالا بخشی از کیماکیه بوده است که هم در کتب و نقشه های مسلمین و هم در شاهنامه فردوسی مورد اشاره است.

7- مازندران شاهنامه (و نه مازندران فعلی) که محل البرز کوه شاهنامه است. 
کوه قاف در آن واقع است و رستم آنجا با دیو سپید جنگید. محلی خارج از قلمرو وقت ایران بوده است. به نظر می رسد حداقل بخش هایی از آلاسکا فعلی با بخش هایی از مازندران شاهنامه، همپوشانی دارد.

8- العسکر 
نامی که در آندلس اسلامی به چندین مکان (از جمله، طبق شواهدی چند، به نواحی کانادا و آلاسکا) اطلاق میشده است. شباهت معنایی این واژه با "وادی ارتش" در نقشه دیوان الترک قابل توجه است. یک شهر به نام کردووا (قرطبه) اکنون در قلب جغرافیایی سواحل آلاسکا وجود دارد.
به نظر می رسد بین این نام و کرامت امام حسن عسگری (ع) در کنار زدن پرده از چشم خلیفه عباسی و نشان دادن یک سرزمین پر از ارتشیان، رابطه مهمی برقرار است والله اعلم.
(این مطلب را کنار مطلب خلیفه منصوب رسول الله (ص) در جابلقا بگذاریم و کنار جزئیات داستان جزیره خضراء، آنگاه پازل سابقه حضور شیعه در آمریکا و ماوراء بحار قدیم، کامل می شود.)
 
نام آلاسکا، از واژه Alyeska از بومیان آلاسکا گرفته شده است. در نقشه دیوان الترک کاشغری در مکان آلاسکا، نام "وادی ارتش" نوشته شده است. ولی "آل-یسکا" چه ربطی به "ارتش" دارد؟ واژه "یزک" و "الیزک" و "یزکا" در متون عربی، به معنی "طلائع عسکر" یعنی "پیش قراولان لشگر" آمده است. شایان ذکر است که اصل این واژه، ترکی است. ولی برای آن صرف فعل هم در عربی صورت گرفته است. پس این مسیر سیر واژگانی برای آلاسکا قابل پیشنهاد است: 
وادی ارتش = عسکریه = یزکا 
سپس قلب شدن یزکا به آلیسکا در زبان بومیان و سپس تبدیل آلیسکا به آلاسکا. 
لذا ممکن است بتوان معرب آلاسکا را عسکریه یا نظائر آن دانست. والله اعلم. 
9- قاف و قوقیا 
از جمله نام های نواحی شمال شرق آسیا و شمال غرب آمریکا، کوه "قاف" و کوه "قوقیا" بوده است. در ختای نامه آمده است که اهل قاف (احتمالا اهالی آلاسکا، کانادا و آمریکا) پیش از ساخته شدن سد اسکندر، از طریق راهی که در کوهستان بوده است، خود را به ختای (نهایت شرقی آسیا) می رسانده اند.<ref>ختای نامه، عبدالرزاق بن اسحاق سمرقندی</ref>
یک بخش از خشکی که توسط کوه قوقیا محصور شده است (و بخشی از خاک آلاسکای فعلی است) مطابق آنچه ابن خلدون در آثار خود خصوصا المقدمه می گوید، نامش بلاد یاجوج بوده است.
 

10- اتوکان، یوتوکان، یوکان 
طبق نقشه دیوان الترک کاشغری.
 

11- دشت قبچاق، دشت قلماق 
البته این دو اسم در برهه های مختلف تاریخ، به نواحی مختلفی اطلاق می شده است. اما از برخی روایتهای داستان سیاوش و همچنین ختای نامه و روایت ابن خلدون از بلاد خفشاخ (معرب همان قبچاق) و برخی دیگر متون، به نظر می رسد که در برهه ای از تاریخ، به نواحی منتهای شمال شرق آسیا و شمال غرب قاره آمریکا، این نام اطلاق می شده است.
 

منابع کهن، گستره سرزمین ترکان (یعنی دشت قبچاق یا دشت کبیر) را 8 ماه مسافت پیمایش زمینی (معادل 12 هزار کیلومتر) دانسته اند. می دانیم که حد مغربی تاخت و تاز ترکان در قدیم، دشتهای شمال دریای سیاه بوده است. پس حد مشرقی آن بایستی 12 هزار کیلومتر در مشرق دریای سیاه (یعنی حوالی آلاسکا از طریق شمال شرق آسیا و تنگه برینگ) باشد.

12- نهایتا نام آلاسکا که احتمالا یک استخراج واژگانی از Alascaraca یا Alascara بوده است. شواهدی برای امکان چنین استخراج واژگانی در موارد مشابه وجود دارد. درباره پیشینه نام آلاسکا میان اروپاییان اختلاف نظر است و برایشان عملا قطعی نیست که نام آلاسکا از کجا آمده است. لذا این نظریه، یک نظریه ممکن است.

13- افسانه خو در ژاپن با افسانه Xu Fu در چین معادل دانسته شده است. طبق افسانه Xu Fu در چین، خو توانست به سرزمینی در منتهای مشرق به نام فوسانگ Fusang برسد که مطابق برخی شواهد با سواحل شمال غربی آمریکا و یا آلاسکا قابل تطبیق است. والله اعلم. ادله ای جداگانه وجود دارد که بر رسیدن کیخسرو، کوروش و ذوالقرنین به آمریکا حکایت می کند. لذا یکسان بودن هویت تاریخی ذوالقرنین، کوروش، خو و کیخسرو، از این منظر نیز، قابل طرح است.

14- قویوق در منابع فارسی دوران مغول (تاریخ رشیدی) در منتهای شمال شرق آسیا، صحبت از سرزمینی به نام قویوق (با املای قویق، قیوق یا قیق) است. اکنون در آلاسکا سرزمین و شهر Koyuk قرار دارد.

15- پارسوماش. در یک منشور به نام منشور پارسوماش از زبان کوروش گفته شده که "من پادشاه پهناورترین سرزمینهای آدمیان از بلندی های پارسوماش تا بابل بزرگ هستم."
بابل بزرگ (از عراق تا مرزهای مصر) در مغرب پادشاهی کوروش بوده است. پس پارسوماش بایستی در منتهای مشرق سرزمین های حکومت کوروش بوده باشد. واژه ماش با ماغ و با ماگ تناسب دارد. لذا می توان پیشنهاد داد که پارسوماش همان "پارسه ماش" یا "دشت ماش" یا "دشت ماغ" باشد که می شود سرزمین مگاگ.
دلایل متعددی هست که سرزمین مگاگ در منتهای مشرق آسیا (یعنی در آلاسکا در آن سوی تنگه برینگ) قرار داشته است.
پس پارسوماش بایستی همان دشت های آلاسکا باشد. بلندی های پارسوماش هم کوهستان های آلاسکا می شود.
حکومت کوروش ذوالقرنین از آلاسکا تا لیبیای قدیم ( مراکش امروزین) بوده است. نقل قطعی تاریخی داریم که پارس ها از جایی به نام پارسواش یا پارسوماش به سرزمینهای درونی تر مهاجرت کرده اند. پس با جمع این موارد، سرزمین اول پارسیان، شاید آلاسکا بوده است والله اعلم.

16- ارض ساسان. در یک نسخه از نقشه ادریسی مربوط به 800 سال پیش (که احتمالا خودش بر اساس نقشه های قدیمی تر رسم شده است)، در ناحیه پشت سرزمین یاجوج و ماجوج (حدودا در نواحی مونتانا، کلرادو و آریزونا)، نام "ارض ساسان" و "جبل ارانیا" نوشته شده است. این مدرک به همراه دیگر مدارک پیرامون پارس، انیان، باکتریا، سجستان، دریاچه چیچست و سرزمین موغان، پیشنهاد می کند که سرزمین پارس (= خاور) در مشرق تنگه برینگ (یعنی آلاسکا) قرار داشته است و سرزمین باکتریا (= باختر) در مغرب تنگه برینگ بوده است و به دو سوی برینگ هم نام انیان (احتمالا همان انشان) اطلاق میشده است. لذا سرزمین اصلی پارس های آریایی (چه هخامنشی و چه بنیان گذاران ساسانیان) در دو سوی تنگه برینگ (در حوالی بین آلاسکا تا سیبری شرقی) قرار داشته است و حداقل بین 500 قبل از میلاد تا 200 میلادی، حکومت این بخش ها احتمالا در دست مردمان آریایی بوده است و پس از آن هم آریایی ها تا قبل از قرن 9 میلادی در این نواحی حضور داشته اند. والله اعلم.

منابع تاریخی هم نقل کرده اند که پارس های هخامنشی از شمال شرق به ناحیه ایران فعلی مهاجرت کرده اند.

این نام ها در گذر زمان در طول 3000 سال گذشته، بر این ناحیه جغرافیایی از زمین خدا، اطلاق میشده است. در قرآن کریم، شاید یکی از مصادیق "مشارقها" و "مطلع الشمس"، نواحی کانادا و آلاسکا باشد، این مطلب بر اساس مکان یابی سد ذوالقرنین در آلاسکا و فرضیه همانی کوروش و ذوالقرنین قابل طرح است. والله اعلم

محل برخورد تیر آرش کمانگیر با زمین

می توان مرز ایران و توران را محل برخورد تیر آرش با زمین مشخص کرد. لذا اگر این محل یافته شود، قرینه ای برای تعیین نهایت حد مرز ایران در زمان قدیم خواهد بود.
طبق منابع اوستایی، تیر آرش بر کوه "خوا انوان ته" فرود آمد. "خوا" را معادل "کوه" می گیریم. "ته" نیز احتمالا دگر شکل "ده" به معنی سرزمین است. پس اسم اصلی آن کوه، "کوه سرزمین انوان" می شود.
اکنون در شرقی ترین بخش آسیا، در نزدیکی آلاسکا و تنگه برینگ، سرزمینی وجود دارد که نام قدیم آن (و نام قدیم آلاسکا و تنگه برینگ) "انیان" گزارش شده است. مردم محلی، "انیان" را "اونان" هم تلفظ می کرده اند.
در این منطقه شهر و رودخانه و خلیجی قرار دارد که نامشان "انادیر" است. نام اصلی این شهر طبق منابع قدیمی، "انیان دیر" و "اونان دیر" بوده است. دیر هم احتمالا دگر شکل "تیر" است که یا اشاره به تیر آرش دارد و یا به معنای رودخانه (در فارسی باستان) است.

پس حاصل تطبیق شاهنامه، گزارش منابع اوستایی و جغرافیای تاریخی حوالی آلاسکا این می شود که تیر آرش در حوالی آلاسکا (یعنی سرزمین "اونان" یا "انیان" Anian ) به زمین نشست. خود انیان هم یک واژه عجمی به معنای پهلوان است.
تطبیق این مطالب با نقشه های قدیمی یونانی پیشنهاد می کند که دریای هیرکان (دریای گرگسار) نه در محل دریای خزر فعلی، بلکه در محل دریای برینگ فعلی و دریای چوکچی (در حوالی سیبری و آلاسکا) قرار داشته است و سرزمین قدیم ایران (شامل آریا و پارت و ...) تا منتهی الیه شرقی آسیا و نزدیک آلاسکا کشیده شده بوده است.

این قرائن در کنار مطالب قبلی پیشنهاد می کند که مرز ایران، شامل کل آسیا (به جز هند و چین) تا نزدیک حوالی آلاسکا بوده است. پس حضور کوروش (در قامت ذوالقرنین) در آلاسکا و ساخت استحکامات و سد دفاعی، خالی از وجه نبوده است. والله اعلم.
قبلا تصور میشد که مرز ایران تا حوالی سین کیانگ چین بوده است و حالا مطابق این شواهد، می توان مرزهای ایران در دنیای باستان را شامل کل متصرفات فعلی روسیه در خاور دور و شرق و شمال شرق آسیا دانست. متصرفاتی که اول به دست سکاها افتاد، سپس گروه هایی از قبایل چادرنشین ترک و ایرانی، سپس به چنگ مغول افتاد و سپس از مغول ها به دست تاتارها رسید و سپس توسط روس ها از تاتارها ستانده شد.

باکتریا (باختر)، یک ایالت از پرشیا (پارس)

تا کنون تصور میشد که ایالت باکتریا که یکی از ایالتهای امپراتوری هخامنشی بوده است، در حدود بلخ قرار داشته است.
ولی طبق بازمانده های یک نقشه جهان از قرن چهارم میلادی به نام Tabula Peutingeriana و بر اساس تطبیق آن با دیگر نقشه ها در می یابیم که ایالت باکتریا، شامل سیبری تا منتهی الیه شمال شرقی آسیا میشده و تا مرز آلاسکا ادامه داشته است.
لذا گستره حکومت هخامنشیان حداقل از منتهی الیه شرقی آسیا تا مصر را شامل میشده است.
پس اکنون سند داریم که سرزمین پارس، تا تنگه انیان (تنگه برینگ) امتداد داشته است.

عقاب و قوچ، دو نماد قدرت مشروع الهی

قرائنی وجود دارد که عقاب، نماد حکومت الهی در نزد کنعانیان بوده است.
همچنین قرائنی وجود دارد که قوچ دو شاخ، نماد برکت الهی در ایران (و شاید حتی کل آسیا) بوده است.
در سنگ نگاره کوروش در پاسارگاد، کوروش را با دو بال عقاب و 2 شاخ، تصویر کرده بوده اند. یعنی هم از منظر نمادهای کنعانی (و بعدا مصری) و هم از منظر نمادهای آسیایی، او صاحب یک قدرت مسلط خدادادی و مشروع است.

این امر موید این نکته است که ارتباطی اجدادی میان کنعانیان و قبیله پارس، وجود داشته است: وگرنه چرا پرچم هخامنشیان پارسی (علاوه بر هاپلوگروپ دی ان آی ایشان) کنعانی است؟ لذا احتمالا اجداد پارسیان، ابتدا از حوالی ایران و بابل به سمت استپهای آسیای شمال شرقی و شمالی مهاجرت می کنند و سپس بعد از چندصدسال دوباره به سمت ایران مهاجرت معکوس می نمایند.
بعد از حکومت جهانی کوروش، نماد عقاب به نماد امپراطوری ها تبدیل می شود و اکنون در نماد مهر رسمی روسیه و همچنین آمریکا و قبلا بر پرچم سلجوقیان و ... نماد عقاب به عنوان نماد قدرت وجود دارد.
آنچه می تواند این نماد را از سنگ نگاره های آلاسکا تا داستان های بومیان آمریکا تا قبایل ترک تا روس و اسلاو، به نماد قدرت تبدیل کرده باشد، احتمالا پادشاهی آسیایی-آلاسکایی انشان (همان حکومت اولیه پارس ها) و سپس حکومت کوروش هخامنشی بوده است که بر پرچم ایشان، نماد عقاب یا شاهین بوده است. والله اعلم.

نکته مهم کاربردی این بحث در تفسیر قرآن کریم می تواند این باشد که مشارق الارض که خداوند می فرماید در تسلط بنی اسرائیل قرار گرفت، می تواند همین حکومت آسیایی-آلاسکایی انیان (انشان) و پارس ها و نظائر آن در قبل و بعد از ایشان بوده باشد. لذا سراغ طالوت و داوود و سلیمان (ع) را نه تنها در شام و یمن، بلکه در آسیا نیز می توان گرفت و این با گستره زبان و خط آرامی از استپهای آسیا تا شام و مصر، هماهنگ است. والله اعلم.
 
تخمین تاریخ ذوالقرنین توسط ابوریحان بیرونی

ابوریحان بیرونی در کتاب قانون مسعودی به نقل از یهودیان می گوید که بین تخریب اورشلیم توسط بخت النصر و زمانه ذوالقرنین (احتمالا وفات او از نظر یهودیان)، 111 سال فاصله بوده است.
طبق نقل ابوریحان، اما مسیحیان و یونانیان این فاصله را 311 سال می دانند.
اگر تخمین اول (111 سال) را در نظر بگیریم، آنگاه دوران ذوالقرنین تقریبا قابل تطبیق با دوران پادشاهی کوروش خواهد بود.
اگر تخمین دوم (311 سال) را در نظر بگیریم، آنگاه به دوران اسکندر مقدونی می رسیم.
پس ظاهرا اهالی اسکندریه (برخی نصرانی ها و برخی یونانی ها) عملا اسکندر مقدونی را ذوالقرنین و بانی بنای شهر اسکندریه می نامند.
از سویی دیگر گفته شده بنای اسکندریه 300 سال طول کشیده است.
از جمع این دو مورد اخیر، می توانیم پیشنهاد کنیم که بنای اسکندریه را کوروش آغاز کرد و 200 سال بعد از او، اسکندر مقدونی هم در زمان خود به آن افزود.

در مجموع به نظر می رسد که قبل از اسکندر مقدونی، مردمان قدیم (شامل یهودی ها) کوروش را ذوالقرنین می دانستند. بعد از دولت اسکندر مقدونی، عده ای اسکندر مقدونی را که اسکندر ثانی بود، با اسکندر اول (یعنی کوروش) اشتباه و خلط کردند.

بسیاری از علمای قدیم و جدید اسلامی هم به این نکته تاکید دارند که دو اسکندر داشته ایم و اسکندر ذوالقرنین، قبل از اسکندر مقدونی بوده است.
 
 
فیثاغورث و ادریس،
کوروش و ذوالقرنین

فیثاغورث را بایستی بزرگترین ریاضی دان تاریخ دانست که اصول فلسفی و حکمی ریاضیات را بنا نمود و قبل از اقلیدس، ارسطو، افلاطون، ارشمیدس و دیگران می زیست.

او در زمانه کوروش هخامنشی بود و سفرهای زیادی به نقاط مختلف جهان انجام داده بود و در این سفرها بسیار آموخت و خصوصا توقف مهمی در مصر برای تعلیم و تعلم داشته است.

از سوی دیگر طبق نقل های مسلمین، هرمس را پدر ریاضیات و نجوم و حکمت می دانند. قبلا توضیح دادیم که نقل هایی از مسلمین است که هرمس، همان ادریس ثانی است که نام بابلی او، هرمس بود و وزیر و دستیار و همراه ذوالقرنین بوده است.

برخی متقدمین، فیثاغورث را در زمان کیخسرو دانسته اند. از آنجائی که کیخسرو احتمالا همان کوروش است، پس از این طریق هم نقلی داریم که فیثاغورث و کوروش همزمان بوده اند و از همین طریق به صورت معکوس می توان همانی کیخسرو و کوروش را نتیجه گرفت.

از سوی دیگر مسلمین، ذوالقرنین را واضع اصول اولیه علم منطق می دانند. همچنین ادریس و ذوالقرنین در روایات به ترتیب به عنوان معلم و ماهر علم نجوم معرفی شده اند.

از جمع تمامی این موارد می توانیم نتیجه بگیریم که فیثاغورث، یکی از شاگردان هرمس (ادریس ثانی علیه السلام) بوده است که در زمان کوروش ذوالقرنین و جانشینانش، توانسته است علم حکمت و ریاضیات و منطق را از هرمس بیاموزد و سپس با تاسیس یک حلقه درسی، به دیگران آموزش دهد.

پس شواهد تاریخی به ما پیشنهاد می کند که فیثاغورث، هم زمان با هرمس بوده است و این دو، همزمان با کوروش ذوالقرنین زیسته اند.

والله اعلم
 
برخی از منابع تاریخی، صفت رومی را به اسکندر ذوالقرنین داده اند و همین صفت موجب شده است که برخی بین اسکندر بن دارای ایرانی و اسکندر مقدونی، خلط کنند.

اما ریشه این صفت رومی از کجاست؟
اگر این نقل، صحیح بوده باشد که یکی از اوصاف اسکندر ذوالقرنین، رومی بوده است، چگونه می توان او را ایرانی دانست؟
احتمال اول این است که این نقل، غلط باشد و ریشه در خلط اسکندر مقدونی با اسکندر ذوالقرنین (یعنی کوروش) داشته باشد.
احتمال دوم ولی این است که یکی از القاب کوروش، رومی بوده باشد !
خوب چنین چیزی چگونه ممکن است؟! کوروش از اهالی قبیله پارس و انیان و ایرانی بوده است. چه طور ممکن است بتوان برای او در آن واحد هم صفت ایرانی و هم رومی قائل بود؟
می دانیم که جده کوروش (مادر بزرگش) از خاندان سلطنتی لیدیه (واقع در ترکیه کنونی و روم شرقی که مسلمین به آن رومیه می گفتند) بوده است.
پس کوروش به اعتبار نسب پدری اش، ایرانی و پارس بوده است و به اعتبار نسب مادربزرگش، رومی هم می تواند لقب بگیرد.
والله اعلم.

شواهد متعددی وجود دارد که منظور از فریدون پیشدادی، همان کوروش است. دلایلی چون نام پدربزرگ مادری، جایگاه و رفتار پدربزرگ مادری، داستان تولد، رفتار فریدون با پدربزرگ مادری و اینکه فریدون حکومتی جهانی داشت.

همچنین منظور از کیخسروی کیانی، هم همان کوروش است. ابوریحان بیرونی و دیگران این مدعی را از قول پیشینیان مطرح کرده اند. اوصاف کیخسرو و حتی نام خسرو و کورو، دارای شباهت تام و تمام است.

منظور از اسکندر بن دارا در شاهنامه هم همان کوروش است. زیرا اوصاف او و کارهای او و داشتن کلاه کیانی و فارسی سخن گفتن و نسب پدری و ... همگی با کوروش متناسب است و فقط یک خلط ناشی از تصحیف یا تحریف بین اسکندر ایرانی با اسکندر مقدونی در برخی جزئیات داستان شده است که در داستانسرایی حماسی و سینه به سینه، اصلا بعید نیست.

برخی منابع قدیمی، فریدون را همان ذوالقرنین دانسته اند و خضر را همراه او.

برخی دیگر از منابع قدیمی، خضر را همراه کیخسرو دانسته اند. اوصاف و کارهای کیخسرو هم انطباق خوبی با ذوالقرنین دارد.

برخی منابع قدیمی، اسکندر بن دارا را ذوالقرنین دانسته اند و تصریح کرده اند که نبایستی او را با اسکندر مقدونی خلط کرد.

پس دانستیم که اولا ریشه داستانهای فریدون، کیخسرو و اسکندر بن دارا، همگی به کوروش بر می گردد.

در ثانی، در منابع مختلف هم فریدون، هم عملا کیخسرو و هم اسکندر بن دارا، ذوالقرنین دانسته شده اند.

پس از طریق دو مقدمه بالا، نتیجه می گیریم که کوروش، احتمالا همان ذوالقرنین است که داستان حقیقی زندگی او، ریشه داستانسرایی های حماسی پیرامون فریدون، کیخسرو و اسکندر بن دارا شده است.

=زرتشت و کوروش=

1- نقل است که در کتاب زرتشت خطاب به پیروانش آمده بوده که منتظر صاحب شتر سرخ (یعنی پیامبر اکرم (ص)) در 1000 سال بعد از من باشید.
لذا حوالی زمان ظهور زرتشت را می توان حدود 2400 سال پیش تخمین زد که تخمینی نزدیک به زمان کوروش است.

2- دسته ای از مستشرقان بنا به شواهد تاریخی شان، زمان زرتشت را معاصر کوروش و داریوش دانسته اند.
کوروش مطابق شواهد تاریخی، فردی موحد و مومن بوده است.

3- مطابق شواهد عهدینی، کوروش ملازمت و همراهی با انبیاء بنی اسرائیل داشته است.
شواهدی وجود دارد که ادریس نبی (ع) (که همان هرمس و همان الیاس (ع) ملازم خضر است) مرشد و ملازم کوروش بوده است.

4- تلفظ قدیم زرتشت، "زره توره" بوده که آن را می توان "تورات زربانی" یعنی "تورات مجوسان" دانست.

5- از جمع روایات تاریخی، مذهبی، ملی، عهدینی و ... می توان پیشنهاد نمود که:
زرتشت احتمالا معاصر یا شاگرد ادریس (ع) بوده است که وظیفه ترجمه و تبلیغ معارف تورات موسی (ع) را در میان مجوسان داشته است و مورد حمایت کوروش بوده است و نهایتا در این راه به دست جبهه باطل و در تهاجم آنها، در شهری به نام بلخ در ایران شرقی قدیم در حوالی شمال شرق آسیا، و نه بلخ آسیای میانه، شهید می شود.
احتمال یکسان بودن کوروش و زرتشت هم وجود دارد.

همچنین شواهدی وجود دارد که کلمه زرتشت در متون ایران قدیم (علاوه بر نام کتاب، نام دین و نام انسان) یک نام نمادین برای اشاره به "نبوت ابراهیمی مختوم به ختم مرسلین" باشد.
لذا می بینیم که نوه زرتشت شهید می شود و یکی از فرزندان یا نوادگان زرتشت، منجی آخرالزمان ایشان است.

پس لفظ زرتشت از یکسو با یکتاپرستی، از سوی دیگر با تورات، از سوی دیگر با کوروش و از سوی دیگر با نبوت ابراهیمی و محمدی (ص) مرتبط است.

لذا من حیث المجموع می توان لفظ زرتشت را یکی از مستحدثات زمان و زمانه کوروش و دارای اشاره به توحید و نبوت و امامت دانست.

والله اعلم.

==زرتشت کیست؟ دارای دو شاخ، یعنی ذوالقرنین!==

طبق روایات ائمه اطهار(ع)، پیامبر مجوسیان نامش داماسب (جاماسب) بوده و توسط مجوسیان کشته شده است. ردپای جاماسب در تاریخ هم وجود دارد: جاماسب همان گئومات مغ است که داماد کوروش بود و به دست داریوش کشته شد.

اما طبق روایات تواریخ عجمی و ایرانی قدیم، جاماسب را داماد زرتشت دانسته اند. پس زرتشت بایستی همان کوروش بوده باشد.
از نظر تاریخی هم ردپاهای زرتشت به دوران معاصر کوروش ختم می شود.

اما معنای لغوی زرتشت چیست؟
زارا توشترا = زارا + توشترا

زارا احتمالا دگرشکل همان دارا یا گیرا است که به معنای "دارنده" است.

توشترا در زبان‌های هند و اروپایی در اصل به گاو دو شاخ (و بعدا به شتر) اطلاق شده است و احتمالا از دو بخش توش + ترا تشکیل شده که اولی همان "دو" و دومی هم به معنای شاخ و تیر است. پس توشترا یعنی "دو تیر" یا همان "دو شاخ".

پس زرتشت یعنی صاحب دو شاخ.
گفتیم که نام اول کوروش آگراداتیس (دارای دو تیزی) بوده است.

عربی: ذوالقرنین
مادی: آگراداتیس
اوستایی: ذارا توشترا (زرتشت)
پارسی باستان: ارته کا برزمنیا

پس آن هویتی که قرآن کریم در داستان ذوالقرنین به عنوان "ذکرا" برای ما بیان می کند، نامش در زبان‌های مختلف در دل تاریخ مدفون شده است و این یادکرد قرآنی به ما کمک می کند که در یک اعجاز علمی باستان شناسی قرآن کریم، بتوانیم کشف کنیم که کوروش ذوالقرنین، همان زرتشت است.

پس زرتشت، پیغمبر نبود بلکه ذوالقرنین (همان کوروش) بود و دامادش جاماسب (گئومات مغ) پیامبر مغان و مبعوث بر مجوسیان بوده است والله اعلم.

زرتشت = زرادشت = زرادشترا =
ذارا دو ایشتری = دارای دو شاخ

کلمه "ایشتری"
esterî
در زبان‌های قدیم دارای معنای دقیق "شاخ" بوده است. به گاوهای شاخ دار هم در زبان‌های هند و اروپایی قدیم "اوشتر" می گفتند.

کلمه "ایشتر"، دگرشکل همان کلمه "شاخ" است: پسوند -تر در کلمه اول با پسوند -آخ در کلمه دوم جایگزین شده است و ریشه هر دو کلمه هم، "شِ/شی/ایش" است.

در زبان اکدی (سومر باستان)، برای "شاخ" دو کلمه داشتند:

۱- سی (که همان شی است و کلمات شاخ و ایشتری هم ریشه با آن هستند).

۲- قرنوم (که کلمه قرن عربی به معنای شاخ، هم ریشه با آن است).

ایشتار، یک الهه سومری بوده که مشخصه آن این بوده که دو شاخ داشته است. یعنی شاخدار.

پس معنای تحت اللفظی کلمه "زرتشت" می شود "ذوالقرنین".

در متون کهن هندوئیسم در هندوستان هم صحبت از Dhrtarastra است که دگر شکل همان واژه زرتشت است. این واژه لقب پادشاهان مقتدر مقدس در متون هندویی است. یکی از این پادشاهان، پدر گئوتاما بودا (همان گئومات مغ، یعنی جاماسب حکیم، یعنی داماد کوروش) دانسته شده است.

پس طبق متون هندی باستان، زرتشت، پدر گئومات مغ بوده است.

می دانیم که گئومات مغ، به همراه برادرش (که احتمالا همان خضر نبی (ع) بوده است)، اگرچه ریشه عبری داشته اند (احتمالا از فامیلهای دانیال نبی (ع) و پسرخاله کوروش بوده اند) ولی از نظر سلطنتی، فرزندخوانده کوروش حساب می شده اند.

پس رابطه فامیلی جاماسب نبی (گئومات مغ) با کوروش در منابع زیر ذکر شده است:

۱- منابع یونان باستان
۲- منابع تواریخ عجمی (جاماسب را داماد زرتشت دانسته اند).
۳- منابع هندوئیسم باستان (زرتشت را یک پادشاه دانسته اند که پدر گئوتاما بودا یعنی همان گئومات بوده است).

==اشتره ، خشتره ، ذوالقرنین و شهریار ==
واژه های اشتره (ایشترا) و خشتره (مانند جزء موجود در اردشیر یا همان ارتخشتره و معرب آن ارطخاشت) واژه ای بوده است که در زبان دوران هخامنشی (و حتی مادی) به حکمران یا شهریار اطلاق می شده است. می توان با توجه به مطالب پیش گفته در بخش های قبلی در مورد معنای ریشه های ایشتری و توشترا و ایشتار در زبانهای باستانی، پیشنهاد داد که خشتره و ایشتره و ارتخشتره (اردشیر) در معنای تحت الفظی کهن خود دارای اطلاق به "صاحب دو شاخ" یا هم معنی با "ذوالقرنین" باشند. یعنی خشتره شاید به معنای "دو شاخ" و ارتخشتره (اردشیر) به معنای "دو شاخ عادل" یا "ذوالقرنین عادل" باشد. در این صورت می توان گفت که ذاراتوشترا (زرتشت)، ارتخشتره (اردشیر)، آگراداتیس، ارته کا برزمنیا و ذوالقرنین همگی واژه هایی هم معنای با هم هستند و صفت کوروش ذوالقرنین بوده است و بعدها بر دیگر شاهان مقتدر (مانند اردشیر های هخامنشی و ساسانی) هم اطلاق شده است.
شایان ذکر است که منابع کهن تاریخ عجمی، اردشیر را لقب بهمن دانسته اند (همان بهمن که او را برخی منابع تاریخ، معادل با کوروش یا پژواکی از شخصیت کوروش دانسته اند).
همچنین لقب دحتر بهمن را چهرزاد (اشترازاد) دانسته اند که واجد همان جزء "اشترا" است و معنای لغوی چهرزاد (اشترازاد) را "شریف النسب" دانسته اند. پس قرابتی بین معنای "اشترا" با "شرافت" وجود دارد. لذا می توان لقب دختر بهمن را "ذوالقرنین زاده" معنا کرد و پیشنهاد نمود. والله اعلم.

واژه های اردشیر (ارتخشتره)، زرتشت (ذاراتوشترا)، شوشتر (شهر شوش)، خشتره (شهریاری، شهریور، شهر) همگی از ریشه کهن اشترا یا ایشتار (به معنی شاخ) هستند و اشاره به کوروش ذوالقرنین و پایتختش و حکومتش دارند.
 
شایان ذکر است که واژه خشتره Xashtra در منابع کهن دین زرتشتی به معنای "قدرت خدا، شهر خدا و سلطه خدا" معنا شده است
<ref>Aramesh, Kiarash. "Perspectives of Hinduism and Zoroastrianism on abortion: a comparative study between two pro-life ancient sisters." Journal of Medical Ethics and History of Medicine 12 (2019).</ref>
که به نظر می رسد این موارد، هم مفهوم "ولایت" در دین اسلام است. لذا خشتره، رمز ولایت الهی در دین و زبان ایران باستان بوده است. جالب است که ائمه اطهار (ع) هم در احادیث شیعه، جایگاه خود را (که می دانیم جایگاه دینی ایشان، جایگاه ولایت و امامت است) با مفهوم قرآنی ذوالقرنین مقایسه نموده اند. لذا ذوالقرنین را می توان نمادی از "قدرت و ولایت مشروع الهی" در تاریخ ادیان ابراهیمی دانست. لذا واژه خشتره از این جهت هم (علاوه بر ریشه شناسی لغوی) با واژه ذوالقرنین دارای قرابت است.

==نمادشناسی موجود شاخدار در ادیان و فرهنگهای کهن خاورمیانه==
در زبان کهن آشوری واژه kerru به معنای قوچ نر بوده است. ترجمه تحت اللفظی این واژه آشوری را می توان "قدرتمند بلندی ها" یا "پهلوان بلندی ها" دانست. دگر شکل این واژه در زبان آشوری alu بوده است. لذا می توان واژه های کوروش، علی و ذوالقرنین را بر این مبنا، مرتبط المعانی دانست. شایان ذکر است که قوچ نر در هیروگلیف مصری عصر نزدیک به یوسف پیامبر (ع) نمادی برای قدرت مشروع الهی (خنوم، احتمالا ریشه در نمادهای کنعانی یا ابراهیمی) داشته است. در ادبیات دینی یهودیت در ذیل کروبیان (واژه عبری-عربی کروبی، ریشه در واژه آشوری Keruv دارد که آن هم با واژه آشوری kerru مرتبط است)، در ادبیات دینی ساسانیان ذیل خورنه یا همان فر ایزدی (که نماد آن قوچ است) و در ادبیات دینی میان رودان در تمثالهای ایشتار، شاهد موجود شاخدار به عنوان نماد روح یا قدرت مشروع الهی هستیم. در ادبیات یهودی، گاو (که موجودی شاخدار است) نماد قدرت الهی یا نماد فرشتگان قدرتمند الهی است و مثلا تخت سلیمان نبی (ع) بر دوش 12 گاو است. در زبانهای مادی و پارسی باستان با واژه های خشتره، هوخشتره، ارتخشتره و ذاراتوشترا (زرتشت) روبرو هستیم که همگی به معنای پادشاه عادل، خوب و مشروع الهی است. شایان ذکر است ریشه ایشتره با ریشه شاخ مرتبط است. فرشتگان مقرب (کروبیان) در فرهنگهای بین النهرین (کلدانیان و آشوریان)، زرتشتی و هخامنشی، مصر باستان و همچنین در یهودیت، با ترکیب 4 عنصر عقاب، گاو، شیر و انسان در یک هیات واحد ترسیم می شده اند. کوروش در سنگ نگاره دشت مرغاب، به صورت یک کروبی (سر انسان، دارای 4 بال، دارای تاجی با دو شاخ) ترسیم شده است و در کتب انبیای بنی اسرائیل، کوروش را با القاب "صاحب دوشاخ" و "عقاب مشرق" توصیف کرده اند. همچنین شایان ذکر است که شیر از اوصاف ذوالقرنین (طبق روایات اسلامی که او را هنگام نبرد، همچون شیر غضبناک توصیف کرده اند) و همچنین از نمادهای حکومت کوروش (طبق نقش گاو و شیر که بر روی سکه های طلای ضرب شده در عصر کوروش وجود داشته است) بوده است. لذا در مجموع می توان موجود شاخ دار (ذوالقرنین) را نمادی کهن (چه نمادی فرهنگی و چه نمادی هیروگلیفی و حتی لفظی-واژگانی) برای قدرت مشروع الهی (ولی الله و ولایت الهی در زمین) دانست.

== از زریادر تا کوروش==
حدود 200 تا 300 سال پس از کوروش، یک داستان در بین ایرانیان رایج بوده است که مورخین یونانی آن را نقل کرده اند: از دروازه کاسپی تا رود تانائیس (که آن را در منابع کهن در منتهای شمال شرق آسیا دانسته اند و برخی آن را با سیحون متقدم (و نه سیحون متاخر) یکسان دانسته اند) در قلمروی فردی به نام زریادر (دگرشکل واژه زرتشت) قرار داشته است. او از رود تانائیس می گذرد و با لباس مبدل سکاها، به مجلس خواستگاری دختر یک پادشاه در سرزمین سکاها (سرزمین آن سوی رود تانائیس) می رود و با آن دختر ازدواج می کند. دگرشکل همین داستان را به صورت داستان "گشتاسپ و کتایون" در اسطوره های ایرانی قرون بعدی داریم. شواهد متعددی وجود دارد که اصل این ماجرا به زندگانی "کوروش و همسرش کاساندان" مربوط است. طبق منابع عبری متقدم، پدر زن کوروش (یعنی فرناسپه) را "فرنا ماجوجی" دانسته اند. ماجوج را از طریق ماساگتها، می توان مرتبط با سکائی ها دانست. لذا ممکن است پدر زن کوروش، یکی از نجیب زادگان سرزمین سکاها بوده باشد که با جزئیات داستان زریادر قابل تطبیق است. در اسطوره دیگر ایرانی (سیاوش، پدر کیخسرو) هم شاهد ازدواج ایرانی-تورانی هستیم. تورانیان را هم معادل سکاها دانسته اند. کیخسرو را هم همان کوروش دانسته اند. از جمع این موارد می توان پیشنهاد کرد که شخصیتهای زریادر (زرتشت)، سیاوش و گشتاسپ در این داستانهای عاشقانه-اسطوره ای که با دختر یک پادشاه بیگانه ازدواج می کنند، پژواکی از داستان شخصیت تاریخی کوروش و همسرش کاساندان است. از این طریق می توان شاهد و دلیلی داشت که منظور از زریادر (زرتشت)، همان کوروش است. والله اعلم. البته برخی پژوهشگران این داستان را پژواکی از زندگی گئومات مغ (داماد کوروش) و آتوسا (دختر کوروش) می دانند ولی به نظر می رسد شواهد قول اول، قوی تر باشد. والله اعلم.

=گشتاسپ و کوروش=
یک تاریخ تقویمی کهن از خاورمیانه و کلیمیان به نام تاریخ هبوطی وجود دارد که مبدا تاریخ را از تخمین ایشان برای زمان هبوط آدم قرار داده است و زمان هر کدام از انبیاء را بر آن اساس نقل کرده اند.
طبق تاریخ هبوطی، حضرت عیسی (ع) در سال ۵۵۸۵ بعد از هبوط متولد شده اند (طبق ناسخ التواریخ).
طبق منابع عجمی و به نقل از کتاب آثار عجم، گشتاسپ (و جاماسپ و زرتشت) در حوالی ۴۹۹۴ بعد از هبوط می‌زیسته اند. این یعنی گشتاسپ، پادشاه جهان گشای ایرانی، در حوالی ۵۹۱ قبل از میلاد مسیح بوده است که زمان و زمانه نایب السلطنه بودن کوروش است. گشتاسپ را فرزند پهلوان و قهرمان برای لهراسب دانسته اند. لذا می توان گشتاسپ را همان کوروش و لهراسب را پدر کوروش (یعنی کمبوجیه ی اول) دانست.

=ملازمان ذوالقرنین=
نام دیگر خضر، بر طبق روایات، ارمیا (معادل عبری برای هرمس) است. لذا ملازمان ذوالقرنین طبق تاریخ و روایات اینان بوده اند:

1- الیاس (ادریس ثانی) علیه السلام

2- خضر (ارمیا، همان هرمس) که پسرخاله ذوالقرنین بوده است. برخی عزیر را همان ارمیا دانسته اند. لذا احتمالا خضر، عزیر و ارمیا و هرمس، نام یک نفر به زبانها و القاب مختلف است.

3- دانیال نبی (ع)

(دانیال (ع) از وزرای کوروش هم دانسته شده است).

هم الیاس، هم هرمس و هم دانیال را از رئوس حکما دانسته اند. خود ذوالقرنین هم حکیم بوده است. لذا 4 حکیم، ستونهای حکومت ذوالقرنینی بوده اند. ابن عربی می گوید که چهار حکیم، در زیر قبه آرین (واقع در مشرق چین و در نهایت مشرق و نام دیگرش کنکدژ است) گرد آمدند. طبق نقل دیگر، کنکدژ (قبه آرین) را کیخسرو (کوروش) ساخته است. طبق نقل دیگر، زرتشت در کنکدژ شهید شد. طبق نقل دیگر، زرتشت شاگرد عزیر (خضر) بود. از جمع اینها نتیجه می شود که الیاس، خضر، دانیال و کوروش، در زیر قبه آرین (کنکدژ) جمع آمده بودند.

طبق کتب جغرافیای قدیم، کنکدژ در حوالی نهایت مشرق، پشت چین، در فاصله 90 درجه از نهایت مغرب، بر ساحل اقیانوس و در مرز ایران و توران واقع بوده است. از جمع اینها و دیگر شواهد معلوم می شود که نهایت مغرب، جزایر گالاپاگوس (90 درجه غربی از گرینویچ) بوده است و کنکدژ، در حوالی تنگه برینگ (180 درجه غربی از گرینویچ، ناحیه انیان تیر یا همان انادیر فعلی در خاور دور روسیه) بوده است.

الان آثار چند بنای باستانی در آن ناحیه موجود است.

منابع مختلف، ذوالقرنین و دانیال را معاصر هم دانسته اند. همچنین برخی منابع کهن، دانیال را استاد ذوالقرنین و وزیر او دانسته اند.
منابع کهن تاریخی و همچنین عهدینی، دانیال را از معاصران، منصوبان و منسوبان کوروش دانسته اند.
از جمع این دو نکته معلوم می شود که ذوالقرنین، همان کوروش است والله اعلم.

=دو اسکندر در تاریخ: کدام یک ذوالقرنین اند؟=

برخی مورخین یونان باستان، نام خاندان و طائفه کوروش را "یونی" دانسته اند. هومر، نویسنده مشهور، کوروش هخامنشی را اصالتا از خاندان یون ها می داند. پیشتر گفتیم که در خمسه نظامی و برخی دیگر منابع، سخن از یک اسکندر ایرانی است که فارسی سخن می گوید و کلاه کی دارد و ایرانی و در عین حال، منتسب به صفت یونانی است.

مادربزرگ کوروش از لیدیه و احتمالا از یون ها بوده است. لذا اینکه کوروش را از طائفه یون دانسته اند شاید از این وجه باشد و شاید هم یون دگرشکل انیان و انشان (نام سرزمین پدری کوروش) باشد.

پدر ذوالقرنین را فارس و مادرش را یونانی دانسته اند.
پدر کوروش هم فارس بوده و مادر مادرش هم از طایفه یون های لیدیه بوده است.

از یک یونان هم در منتهای مغرب عالم در کتاب حدود العالم ذکر شده است.
جالب است که گفته شده وقتی زمان ذوالقرنین، فارس ها حاکم شدند، ایشان (یعنی یون ها) به منتهای مغرب عالم مهاجرت کردند.
مورخین یونانی هم گفته اند که کوروش، حاکم لیدیه را پس از شکست دادن، به هایپربوریا (احتمالا آمریکا) تبعید کرد.

یون ها را سرچشمه حکمت دانسته اند. پس طایفه مادری ذوالقرنین، سرچشمه حکمت بوده اند. در روایات اسلامی هم خضر را پسرخاله ذوالقرنین دانسته اند. پس خضر بایستی از طایفه یون ها بوده باشد.
مادر کوروش هم کلیمی دانسته شده و از طائفه یون ها.
نسب یون ها را به اسحاق نبی (ع) رسانده اند.
نسب فارس ها و ذوالقرنین را هم به اسحاق نبی (ع) رسانده اند.

از جمع این موارد می توان پیشنهاد کرد که اولا کوروش همان ذوالقرنین است. منظور از اسکندر یونانی که پدرش فارس و مادرش یونی است (لطفا با اسکندر مقدونی خلط نشود، بینشان حدود 200 سال فاصله بوده است) همان کوروش است که پدرش فارس و مادرش از طائفه یونی ها بوده است.

طبق تواریخ عجمی و سپس از طریق آنها تواریخ اسلامی، نسب ذوالقرنین از این قرار است:

اسکندر بن داراب بن بهمن بن اسفندیار بن گشتاسپ

می دانیم که بهمن و گشتاسپ، روایتهایی اساطیری شده از کوروش هستند.

لذا طبق تواریخ عجمی و اسلامی، اسکندر ذوالقرنین از نسل کوروش است.

اما چرا اینگونه شده؟ احتمالا میان روایتهای زندگی اسکندر اول (کوروش) و اسکندر دوم (مقدونی) خلط و ترکیب رخ داده است و از دل این خلط و ترکیب، اسطوره "اسکندر رومی ایرانی" درآمده است مضاف بر اینکه این اسطوره، تطابق بالایی با زندگی و مختصات کوروش دارد.

پس گزارش کوروش بودن ذوالقرنین از طریق تواریخ عجمی هم به ما رسیده است، فقط او را نبیره کوروش (و نه خود کوروش) فرض کرده اند که دلیل این اشتباه، خلط زمانه کوروش با زمانه اسکندر مقدونی است.
پس منظور از اسکندر رومی ایرانی (که می دانیم به تصریح بزرگانی از محققین قدماء، همان اسکندر مقدونی نیست) کوروش است.

هم برای کوروش (به نقل از گزنفون یونانی) و هم برای ذوالقرنین (بر اساس احادیث و اخبار اسلامی) ذکر شده که یک نور فرخنده ی رعد و برق و طوفان پیشاپیش او به عنوان یک نشانه نصرت الهی حرکت می کردند.
گزنفون می گوید:

Cyrus set out on the expedition, and his father joined him in escort. There is said to have been auspicious lightning and thunder for him as soon as they were outside of the house. After these appearances, they traveled on without taking any further auguries, on the grounds that none could rescind the signs of the greatest god.

ترجمه از یونانی به انگلیسی از wayne ambler

لذا دو اسکندر در تاریخ داریم:

1- کوروش هخامنشی یا همان اسکندر یونانی رومی که از سمت پدر فارس و از سمت مادر یونی بوده است. حدود 2500 سال پیش. نام فارسی او کوروش و نام یونی او (که همان معنا را می دهد)، اسکندر بوده است. حدود 33 سال حکومت کرد. غرب و شرق عالم را گرفت و احتمالا ذوالقرنین هموست. شهرهای زیادی را ساخت و با ملل مغلوب، مهربان بود. محبوب موحدین و پیامبران زمانه خود بوده است و حتی یک حدیث نبوی در ایمان داشتن وی داریم.

2- اسکندر مقدونی، که پدرش مقدونی بود و مربوط به حدود 2300 سال پیش است. بخشهایی از آسیا و مصر را تصاحب کرد. 13 سال حکومت کرد. شهرهای زیادی را (از جمله قم و تخت جمشید) ویران کرد.

در کتاب زیج صابی (از البتانی، منجم قرن سوم و چهارم هجری قمری)، در مبحث تبدیل تاریخ رومی به قبطی، مقدار ۲۸۷ سال بین تاریخ ذوالقرنین و تاریخ وفات اسکندر مقدونی فاصله دانسته شده است.
در این صورت، تاریخ ذوالقرنین در حوالی ۶۱۰ پیش از میلاد محاسبه می شود که حدود کمتر از ۱۰ سال با تاریخ تخمینی تولد کوروش هخامنشی، فاصله دارد.

=دیگر القاب کوروش ذوالقرنین=
==گشتاسپ==
کوی ویشتاسپ یا همان گشتاسپ، یک پادشاه مقتدر کیانی است که از زرتشت پشتیبانی کرد و توران را شکست داد.

شواهدی وجود دارد که برخی از وجوه شخصیت ویشتاسپ با کوروش قابل همانندی است.

از جمله معانی برای نام "ویشتاسپ"، سگ وحشی یا ببر را گفته اند. احتمالا منظور همان ویستا (تاویس، تاووس) و نوعی سیمرغ یا شیردال باشد.

از جمع این موارد می توان پیشنهاد کرد که از جمله القاب کوروش، سیمرغ (پادشاه آسمانی برای زمین) بوده است.

لذا می توان شاخ موجود در واژه ذوالقرنین را اشاره به سیمرغ هم دانست: موجودی افسانه ای که همه قدرتهای طبیعی از بال و شاخ و تاج و چنگال را در اختیار دارد.

لذا نام او به زبانهای مختلف: کوروش، خسرو، الکساندر، الیگودرز، اسکندر، صعب، حارث الاعلی.

القاب او به زبانهای مختلف: ذوالقرنین، ویستا، ویشتاسپ، سیمرغ، ارتاخور (شاه عادل)، اردشیر (توضیح در ادامه).
 

در نقلی ایرانی، احداث هرات را به لهراسب و گشتاسپ نسبت داده اند.

در نقلی دیگر، احداث آن را به ذوالقرنین نسبت داده اند.

از طرق دیگر، معاصر بودن گشتاسپ و کوروش (و همانی این دو) را داریم.

لذا از طریق اقوال مربوط به تاسیس هرات هم به کوروش ذوالقرنین می رسیم.

از طریق اقوال مربوط به تاسیس مرو و سمرقند و طوس هم به کوروش ذوالقرنین می رسیم.

در تاریخ ثبت است که کوروش شهرهای بسیاری را ساخت.

==آگراداتیس==
شاید نام اصلی کوروش، "ذوالقرنین" بوده باشد. استرابون، مورخ یونانی، می گوید که "نام اصلی کوروش، "آگراداتیس" بوده است و پس از فتح بابل، لقب کوروش را برای خود برگزید". 

اما آگراداتیس به چه معناست؟ 

آگراداتیس از دو بخش تشکیل شده است: آگرا + داتیس. 
ممکن است آگرا همان "آرتا" یا "ارته" باشد که از معانی آن، "عادل" دانسته شده است.
داتیس هم از دو بخش دا + تیس تشکیل شده است.

دا = دارای 
تیس = تیز = قرن و شاخ 

پس، 
داتیس = ذوالقرنین، والله اعلم.

و آگراداتیس = ذوالقرنین عادل.
 
اشتقاق پیشنهادی دوم برای نام فارسی باستان "آگراداتیس": 
آگرا= گیرا، دارای 
دا= دو 
تیس = تیز، شاخ 
 
لذا: 
آگراداتیس = گیرای دو شاخ = ذوالقرنین 
 
اشتقاق پیشنهادی سوم برای نام فارسی باستان "آگراداتیس": 
آگرا= گیرا، دارای 
دا= ایستاده 
تیس = تیز، شاخ 
داتیس: شاخ، بلندی
 
لذا: 
آگراداتیس = گیرای بلندی، گیرای شاخ = ذوالقرنین 

==ارته کا برزمنیا==
ارته کا برزمنیا: یک نام فارسی باستان artaca brazmanya یا artaca barazmanya یک نام مقدس ستوده شده در کتیبه خشایارشا (نوه کوروش). به معنای "دارنده بلندی ها که عادل است، دارنده بلندی ها که مقدس است". "برزمن" یعنی بلندی و کوهستان. "ارته" نیز به معنای عادل و مقدس است <ref>Kent, Roland G. "Old Persian artācā brazmaniya." Language (1945): 223-229.</ref>.

==اردشیر: لقبی برای کوروش؟==
در متون یونانی صحبت از پادشاهی به نام ArtaXerxes است که نام او توسط هرودوت ArtaSyrus برده شده است و ما او را به نام اردشیر هخامنشی می شناسیم.
در کتاب "قاموس المعارف" به نقل از منابع متقدم ذکر شده که احشوروش همان کوروش است.

لذا Xerxes را می توان یک دگرشکل از واژه کوروش دانست.

شاخ به یونانی می شود Keras که تشابه تلفظ زیادی با Xerxes دارد.

طبق شاهنامه، یکی از القاب بهمن (که برخی او را معاصر کوروش و یکی از روایتهای زمانه و زندگی کوروش دانسته اند) اردشیر بوده است.
مثلا برخی از یهودیان در زمان ابوریحان، "بهمن اردشیر" را همان کوروش می دانسته اند.

در متون عبری در حین داستان استر، نام پادشاهی به نام Ahasuerus وجود دارد که در ترجمه کهن یونانی عهد قدیم آن را ArtaXerxes ترجمه کرده اند. البته دقت شود که این پادشاه را با خشایارشاه تطبیق می دهند. ولی تطبیق و همانی الفاظ Suerus و Xerxes جالب است.
در عهد قدیم، Ahasuerus را پدر دارای مادی (داریوش مادی) دانسته است.
پژوهشگر معاصر Grabbe در سال 1988،؛داریوش مادی را مطابق شواهد متون حکومتی بابل باستان، همان کمبوجیه، پسر کوروش می داند.
لذا بایستی Ahasuerus و معادل یونانی آن Artaxerxes را لقبی برای کوروش بدانیم.

می توان این احتمال را مطرح کرد که Xerxes یونانی می شود ذوالقرنین و آرتاکرکس می شود ذوالقرنین عادل.

یعنی لفظ یونانی Cyrus معادل کوروش است و لفظ یونانی ArtaXerxes معادل ذوالقرنین عادل.

لذا نظریه این می شود که لفظ اردشیر (یا همان ذوالقرنین عادل) لقب کوروش بوده باشد و بعد از کوروش لقب چندین پادشاه دیگر هخامنشی هم قرار گرفته باشد والله اعلم.

[[پرونده:Ardeshir goshtasp.jpg|قاب|وسط|ترجمه لوحی که ادعا شده در آن لقب اردشیر و گشتاسپ برای چند تن از هخامنشیان استفاده میشده است. از تطبیق این نسبنامه با نسبنامه اردشیر هخامنشی، مشخص می شود که اردشیر گشتاسپ از القاب کوروش بوده است. منبع متن بالا: کتاب آثار عجم از فرصت شیرازی.]]

==عیاش ، صعب و عبدالله ==
در احادیث و اخبار اسلامی، نام‏ هایی برای ذوالقرنین وارد شده است:
 
1- صعب (یا مصعب) که با معنای "کو" در کوروش دارای تناسب است.
 
2- عیاش که معادل عربی "کمبوجیه" است. لازم به ذکر است که پدر کوروش و همچنین فرزند او، کمبوجیه نام داشته اند. لذا می توان کوروش را "ابو عیاش ابن عیاش" دانست و شاید در گذر زمان، اجزای "ابو" و "ابن" از این نقل دچار تصحیف یا تغییر شده باشد و "عیاش" در نقل باقی مانده باشد. البته یک احتمال دیگر هم هست که از جمله القاب حکومتی یا خانوادگی کوروش، "کمبوجیه" هم بوده باشد یعنی کمبوجیه نام پدر کوروش، نام فرزند کوروش و همچنین لقب خود کوروش بوده باشد. والله اعلم.
 
3- عبدالله بن ضحاک. طبق اقوال تواریخ اسلامی می دانیم که امضای کوروش "عبدالله، خادم الله و سائس امرکم" بوده است. لذا خود کوروش، خودش را عبدالله نامیده است. طبق نقل منابع یونانی هم، آستیاگ (همان آژی دهاک ، همان ضحاک) پدر بزرگ مادری کوروش بوده است. لذا نام "عبدالله بن ضحاک" دارای تناسب خوبی با نام و نسب کوروش است. والله اعلم.
 
4- فریدون بن ضحاک (یا فریدون بن اثفیان) که در همین مقاله بیان گردیده است که منظور از فریدون در روایات ایرانی، همان کوروش است.

=منظور از تُبَّع اول، پادشاه مقتدر حمیری یمن، همان کوروش هخامنشی است=

طبق کتاب نظام التواریخ، تبابعه حمیری در زمان گشتاسپ وارد یمن و کنعان شدند. گشتاسپ مطابق با شواهد مختلف، روایتی از کوروش هخامنشی است.

تُبَّع اول(همان حارث رائش ذوالمرائد) اولین پادشاه مقتدر تبابعه یمن است که طبق ادعای حمیری ها، تا چین و ترکستان لشگر کشید و پادشاهی جهانی بود و طبق احادیث اسلامی، "تُبّع" مسلمان بود و خود را پسر عموی پیامبر (ص) نامید و طبق اقاویل اسلامی، اولین کسی بود که برای درب کعبه قفل گذاشت (آن هم قفل پارسی) و جامه بر کعبه پوشاند و مژده احمد را به مردم یثرب داد.
داستان او، روایت حمیری ها از کوروش هخامنشی است. کوروش، از طریق منوچهر (احتمالا همان هخامنش) از نوادگان اسحاق نبی (ع) بود.

نام تُبّع اول را حارث رائش ذوالمرائد دانسته اند. حارث با "کو"، رائش با "روش" و مرائد با قرنین تناسب معنایی دارد.
لذا منظور از حارث رائش ذوالمرائد، فاتح چین و ترکستان، همان کوروش ذوالقرنین است.

پس نظریه این میشود که آغاز تمدن تبابعه حمیری در یمن، از زمان کوروش هخامنشی و استیلای او بر شبه جزیره عربستان آغاز شد.

حدیثی داریم که تُبّع مسلمان بود. طبق اقوال اسلامی، او برای خداوند در کنار کعبه قربانی کرد.
به نقل از کوروش هم در استوانه کوروش آمده است که "قربانی نمودم". گشتاسپ (دیگر روایت از کوروش) هم اهل قربانی کردن، این سنت ابراهیمی، بود.

=گزارش نام کوروش در تاریخ مردمان شمال چین=

مردم ختای (شمال چین) در تاریخ خود (که فردی به نام بناکتی در 700 سال پیش برای ما در کتاب تاریخ بناکتی روایت کرده است) می گویند که:
پادشاهی به نام جورو دانک (دانک نام فامیل یا لقب بوده است و دیگر اعضای این دودمان هم این لقب را داشته اند. لذا نام این پادشاه، "جورو" میشود)، واحد مسافت فرسنگ را وضع کرد و در زمان او اولین پیغامبر اقوام ختای و چین، به نام "شمکونی برخان" ظهور کرد. جورو دانک، پادشاه عادل و مبارک، سه پسر داشت که بعد از حکومت کردند.

شواهد فعلی ما از هرودوت و دیگران هم نشان می دهد که فرسنگ در زمان هخامنشیان توسط ایرانیان اختراع شده است. زرتشت و بودا هر دو در زمان هخامنشیان ظهور کرده اند. شاه هخامنشی که عادل بود و سه پسرش بعد از او حکومت کردند کوروش بود (بردیا، کمبوجیه و گئومات مغ که سومی پسرخوانده و دامادش بوده است).

از جمع این شواهد می توان پیشنهاد کرد که جورو دانک، یا همان جورو، روایتی ختایی از نام کورو یا همان کوروش هخامنشی است.

گفته شده که جورو توانست پادشاه سرزمین جیزکوه در مشرق ختا را (در حالی که پادشاه مغلوب در مصرف شراب افراط کرده بود) شکست دهد.

همین حکایت را یونانیان درباره ترفند جنگی کوروش برای شکست ماساگتها نقل کرده اند. وقتی ماساگتها در مصرف شراب افراط کرده بودند تحت یورش سپاهیان کوروش قرار گرفتند.

همین حکایت را مارکوپولو درباره نحوه شکست یکی از پادشاهان سرزمینهای مشرق ختای، نقل کرده است.

از جمع این موارد که گزارش هایی مستقل از سه ملیت ایرانی و یونانی و ختایی درباره تاریخ باستان نهایت مشرق آسیاست می توان نتیجه گرفت که حکایت جهانگشایی های کوروش در قالب نام جورو دانک در تاریخ سرزمین ختای، ثبت شده است والله اعلم.

لازم به ذکر است که شمکونی، تصحیف همان نام "شکمونی" یا "شاکمونی" است که برخی او را همان بودا دانسته اند.

=شاه هخامنشی و محبوس کردن یاجوج و ماجوج=

در داستانهای ملی ایران ساختن یک دیوار و دربند به لهراسب کیانی (جانشین کیخسرو) نسبت داده شده است. کیانیان را با هخامنشیان معادل می گیرند. لذا نقلی ملی داریم که هخامنشیان دیواری دفاعی ساخته اند. بعدها تصور شد که دیوار موجود در شهر دربند روسیه، همان دیواری است که لهراسب پی نهاده و خراب شده و بعدا توسط سلسله ساسانی دوباره از نو ساخته شده است.

در یک نقشه اروپایی قرون وسطی (قرن 15 میلادی)، سرزمین یاجوج و ماجوج و دیوار آن در منتهای مشرق رسم شده است و جمع آوری یاجوج و ماجوج و محبوس کردنشان را به پادشاهی از پادشاهان پرشیا به نام "حکمران عادل" Artaxor نسبت داده است. احتمالا این دگر شکلی (تصحیفی) از آرتاخوره یا همان آرتاکوره یا همان "کوروش عادل" است: 
The so-called Borgia map (#237), a round mappamundi, probably of south German
manufacture, was engraved (anonymously) on a copper plate around 1430.
<ref>
http://www.myoldmaps.com/early-medieval-monographs/gog-and-magog-on-mappaemund.pdf
</ref>
[[پرونده:Artaxor.jpg|قاب|وسط|araxtor, gog, magog]]

The Borgia/ Velletri World Map. DATE: 1410-1458

در این نقشه بالا ذکر شده که پادشاهی به نام آرتاکور، که پادشاه پرشیا (پارس) بوده است، یاجوج و ماجوج را در زندانی در نهایت شمال شرق سرزمینهای آسیایی محبوس کرده است. ابن ندیم، آرتاخور (ارطخاشت، معرب همان آرتاکور) را همان گشتاسب دانسته است. گشتاسب هم نام دیگر کوروش (در منابع تواریخ عجمی) است. پس ماحصل جمع این سه قول (یکی از اروپا، یکی از ابن ندیم و یکی هم از تواریخ عجمی) این است که کوروش، پادشاه پرشیا، یاجوج و ماجوج را در منتهای شمال شرق سرزمینهای آسیایی محبوس کرده است. پس طبق این سند تاریخی، ذوالقرنین همان کوروش است. والله اعلم.

در نقشه جهان Psalter World Map مربوط به قرن 13 میلادی، شهر "سایروپولیس" (شهر کوروش) را در مکانی ترسیم کرده است که در دیگر نقشه های قدیمی اروپایی، سد اسکندر (نام سد ذوالقرنین در نقشه های اروپایی) در آنجا رسم شده است. در نقشه جهان Hereford مربوط به حدود 1300 میلادی، "دروازه خزران Caspian Gate" در مکانی متفاوت و بسیار دور از دیوار اسکندر (دیوار ذوالقرنین) رسم شده است. دروازه خزران در نزدیک سرزمین ارمنیه در نزدیک سرشاخه های فرات رسم شده است. ولی دیوار اسکندر در گوشه شمال شرقی جهان رسم شده است.

در منابع قدیم یونانی و رومی (حدود 2 هزار سال پیش و قبل تر) ذکر شده که تنها یک گذرگاه در کوهستان قفقاز وجود داشته که دروازه قفقاز در آن وجود داشته است و سرزمین کومانیا (Cumania) را از سرزمین اقوام دیگر جدا می کرده است. در دیگر منابع داریم که کومان و کوماری، هر دو، نام دو قبیله بوده است که در منتهای مشرق آسیا در دشت قبچاق قدیم زندگی می کرده اند. از جمع این نکات و همچنین تحلیل نقشه های مختلف یونانی و رومی و اسلامی، به این نتیجه می رسیم که قفقاز قدیم (و نه فعلی)، در منتهای مشرق آسیا قرار داشته است و البته یک راه از طریق منتهای شمال آسیا هم به آن منتهی میشده است. منابع یونانی گزارش کرده اند که کوروش، مجموعه از استحکامات را در قفقاز (قدیم) برای دور نگهداشتن اقوام بدوی از سرزمینهایش احداث کرده است.

بلیناس (پلین) دانشمند رومی متوفای سال 79 میلادی، در کتاب تاریخ طبیعی خود پس از ذکر سرزمین آلانیان، می گوید: پس از این ملل دروازه های قفقاز هست که بسیاری در نتیجه اشتباه بزرگ آن را دروازه های کاسپیان می نامند. این یک عارضه طبیعی بسیار بزرگی است که ناگهان سلسله کوه ها را قطع می کند. در آنجا درهایی هست که تیرهای آهن کوب دارد...

در نقشه بطلمیوس (پتولمی) قبل از میلاد مسیح، محل کوهستان قفقاز در حوالی طول جغرافیایی 120 تا 140 (در انتهای مشرق آسیا و در سرزمینهای ورای مشرق دریای هیرکانیا) رسم شده است. سرزمین آلانیان هم در همان حوالی (بین طول جغرافیایی 90 تا 140 در شمال شرق دریای هیرکانیا و در شمال شرق آسیا) رسم شده است. البته در نسخه های قرن 15 ام به بعد از نقشه پتولمی، دو کوهستان قفقاز در نقشه مشاهده می شود. یکی در طول جغرافیایی حوالی 120 تا 130 در مشرق آسیا و یکی هم در طول جغرافیایی حوالی 70 در محل فعلی قفقاز. جالب است که در هر دو کوهستان (هم در مغرب دریای خزر و هم در مشرق آسیا)، یک گذرگاه کوهستانی رسم شده است.

==جنگ کوروش با یاجوج و ماجوج در منابع یونانی==
1- یک نظریه در میان عده ای از مورخین غربی از قدیم تا امروز وجود دارد که gog و magog صورت عبری برای کلمات یونانی Getae و Massagetae هستند.

2- طبق نقل هرودوت و دیگران، کوروش با ماساگتها جنگید.

3- طبق نقل مورخین یونان باستان، کوروش هفت دژ مستحکم در سرحدات سرزمین هایش در سرزمین ماساگتها ساخت.

از جمع سه مورد بالا، می توان گفت که نبرد کوروش با یاجوج و ماجوج و احداث استحکامات در سرزمین آنها توسط کوروش، توسط مورخین یونانی هم گزارش شده است.

=برخی شواهد لشگرکشی کوروش به قاره آمریکا=
1- تحلیل ژنتیک مادری (mt DNA) برای برخی ملیتهای سرخپوست شمال شرقی قاره آمریکای شمالی (مانند سرخپوستان ojibwe)، نشان می دهد که تا 25 درصد از جمعیت ایشان، از سمت مادر، خویشاوند خاورمیانه ای ها هستند. یعنی به هاپلوگروپی متعلق اند که فقط در دو جای دنیا یافت می شود: یکی در میان برخی بومیان آمریکا و یکی هم در میان مردم خاورمیانه (فنیقی، اژه ای، آشوری و ایرانی). یعنی گستره ایران قدیم در زمان کوروش. 

2- حدود 40 تا 50 درصد از جمعیت برخی از ملیتهای سرخپوست (مانند سرخپوستان ojibwe)، طبق تحلیل ژنتیک پدری (وای کروموزوم)، خویشاوند آریایی ها هستند.
 
پس تا اینجای کار، مادران اهل ایران قدیم و پدرانی آریایی را در پیشینه ژنتیکی حدود 20 تا 30 درصد سرخپوستان ojibwe یافت.
 
بررسی ژنتیکی استخوانهای قبور برخی سرخپوستان حدود 2200 سال پیش هم موید همین نتایج بوده است.
 
3- سرخپوستان اجیبوه این واژه ها را در زبان خود دارند: 
ایم بابا = ام بابا = پدرم 
ایم مامان = ام مامان = مادرم 
آبو = آب 
و چندین واژه مشترک دیگر با زبان فارسی. 

4- نماد عقاب بال گشوده، یک نماد فرهنگی بسیار مهم در میان ایشان است که می دانیم، نماد درج شده بر روی پرچم حکومت کوروش هم همین نماد بوده است. 

5- چهره سرخپوستان اجیبوه، بی شباهت به خودمان نیست. 

6- فناوری کوزه گری و برخی صنایع آهنگری در حوالی 2800 تا 2500 سال پیش به آمریکای شمالی رسید که در حوالی زمانی حکومت کوروش است. 

7- نقل یونانیان باستان از اینکه کوروش به سرزمینهای آباد پشت یخبندان شمالی (یعنی آمریکا، هایپربوریا) رسیده بوده است. 

8- یافته شدن طرح درفش کاویانی (یکی دیگر از نمادهای حکومتی ایران باستان) در طرح های سنتی و باستانی و زبان هیروگلیف چندین نقطه از قاره آمریکا.
 
9- کیخسرو (شخصیت معادل کوروش در بخش کیانی شاهنامه فردوسی)، به سرزمین توران که در ماورای دریا، ماورای چین، پشت دریای بزرگ، پشت دریای کیماک و دیگر آدرس های آمریکا قرار داشته است، لشگر کشید. 

این شواهد موید جهانی بودن حکومت کوروش و حضور او در آمریکای شمالی (محل سد ذوالقرنین طبق آدرس متواتر قدماء) است. لذا می توان بنا به این شواهد و دیگر شواهد امر، احتمال کوروش بودن ذوالقرنین را مطرح نمود والله اعلم. 

==ایرانیان منتهای مشرق==
در کتاب زین الاخبار گردریزی (قرن پنجم) به نقل از منابع کهن ذکر شده که سرزمینی ایرانی نشین در منتهای مشرق در ترکستان (طبق منابع دیگر: در ترکستان شرقی) وجود داشته است که مردمانش در زمان ذوالقرنین از ایران به آنجا مهاجرت کرده بودند و نام آنجا ابتدا "پارس خان" به معنای "امیر پارس" بوده است و بعدا نامش "برسخان" شده است. منابع کهن دیگر هشدار داده اند که دو برسخان داشته ایم: یکی نزدیکتر که حوالی بخارا بوده است و یکی در ترکستان شرقی که دور بوده است.
در برخی نقشه های اروپایی لفظ Pars در آلاسکا نوشته شده است ولی آن را امروزه به معنای "دشت" در نظر می گیرند.
در منابع قرون بعدی صحبت از یک سرزمین ابریس یا ابرس در حوالی انتهای شمال شرق آسیا (احتمالا حوالی برینگ و آلاسکا) هست.
در داستان سفر سلام ترجمان به محل سد ذوالقرنین، ذکر شده که بومیان مسلمان در شهر بیرون سد، به زبانهای عربی و فارسی تکلم می کرده اند.

در سفرنامه ابن بطوطه هم ذکر شده که اشعاری فارسی در شهر خنسای (که احتمالا طبق شواهد متعدد بایستی در حوالی انکوریج و برینگ بوده باشد) برای امیرزاده شهر خوانده میشده است.
===ابرسین و خورس و قاف===
[[پرونده:Abrasin.jpg|قاب|وسط|ابرسین و خورس و قاف]]
اولا ابرسین (همان ابرس) را معادل واژه پارس دانسته اند. دوم آنکه آن را در حوالی قاف (منتهای مشرق آسیا، آلاسکای فعلی) دانسته اند. در کنار آن هم سرزمین خورس وجود داشته است. سوم آنکه آن را بین سیستان (احتمالا سجستان به فتح سین و نه کسره سین، در منتهای شمال شرق آسیا، در مشرق خراسان قدیم) دانسته اند. خلاصه آنکه یک سرزمین پارس در حوالی 2500 سال پیش در حوالی انتهای شمال شرق آسیا وجود داشته که ایرانی نشین بوده است. والله اعلم.

=سرگذشت کوروش=
سرگذشت احتمالی کوروش و فرزندانش بر اساس تلفیق داده ها، شواهد و نظریات مختلف

کوروش همان ذوالقرنین و کسی بود که غرب و شرق عالم را گشت و راه یاغیان و سرکشان از یاجوج و ماجوج را با احداث سد و ردم ذوالقرنینی بست.

کوروش ذوالقرنین، پسر دانیال نبی (ع) را (یعنی جاماسپ بن دانیال، که خودش پیغمبر بوده است و شخصیت زرتشت احتمالا تلفیقی از شخصیت کوروش و جاماسپ است) به دامادی (همسری آتوسا) برمی گزیند. کشور را به بردیا، کمبوجیه و جاماسپ (دو پسر و دامادش) می سپارد و خودش در معبد گنگدژ در حوالی آلاسکا (بلخ قدیم) مشغول عبادت می شود. چند سال بعد کوروش در حمله ماساگتها به گنگدژ شهید می شود. جاماسپ (همسر آتوسا) با توافق کمبوجیه و بردیا به سریر امپراطوری ذوالقرنینی می نشیند و 7 ماه حکومت می کند. داریوش و همدستانشان از پارس ها، یک کودتا می کنند و طی آن هر سه نفر (بردیا، کمبوجیه و جاماسپ که همان گئوماته مغ است) را می کشند.
به گفته هرودوت، کل آسیا به سوگ می نشینند. داریوش، آتوسا را به همسری بر می گزیند. آتوسا (یا همان همای) با سیاست کاری می کند که فرزندش از جاماسپ (یعنی خشایارشاه) به جای فرزندان داریوش پس از داریوش به قدرت برسد.

به جز بخش مربوط به کودتای داریوش، بقیه بخش ها بر اساس شواهد باستانشناسی و نقلهای تاریخی اسلامی، یونانی، ایرانی و یهودی و پس از تنقیح و مقایسه و مطابقه، بدست آمده است. والله اعلم.

=نذر کوروش برای حضرت زهرا (س)=

در اوستا داریم که گشتاسپ برای پیروزی بر تورانیان، برای ناهید (آناهیتا) نذر کرد.

قبلا بیان شد که شواهد نشان می دهد که گشتاسب (پادشاه مقتدر، مومن و جهانگیر اوستایی) همان کوروش تاریخی و همان ذوالقرنین قرآن است.

در ادیان ایران باستان (آئین مهر و زرتشتیت)، هند (بودائیت، دین هندو)، ژاپن (آئین شینتو)، مردمان ترک باستان، مردمان سلت اروپا، اوکراین باستان، روم باستان، یونان باستان، آفریقا (مردمان بانتو)، هاوائی و ... صحبت از یک روح مقدس مادرانه است که آبها و پاکی منتسب به اوست. می گویند گشتاسپ شاه جهانگشا (کوروش ذوالقرنین) برای پیروزی بر دشمنان کفرآئین خویش، برای این روح مقدس مادرانه، نذر و قربانی کرد.

همچنین بیان شد ([[تناسب مفهومی میان آناهیتا و زنان برگزیده اسلامی]]) که بین مفهوم اوستایی آناهیتا (ناهید) و مفهوم اسلامی مقام معنوی فاطمه زهرا (س)، یک تناسب قوی وجود دارد. گویی که شواهد پیشنهاد می کند که مجوسیان و زرتشتیان، مقام "عصمه الله الکبری" یعنی فاطمه زهرا (س) را با نام ناهید (آناهیتا) میشناخته اند.

لذا می توانیم نتیجه بگیریم کوروش برای غلبه بر دشمنان کفرآیین خود، به حضرت زهرا (س) متوسل شد و برای ایشان نذر نمود. والله اعلم.

=وصایای کوروش=
طبق نقل گزنفون یونانی، این موارد وصایای کوروش به دو پسرش است: 
1- توصیه به اتحاد و برادری. و یافتن دوستان با وفا که بقای حکمرانی در آن است. 
2- توصیه ضمنی به دوری از تکبر و شادی بی اندازه (زهد). 
3- توصیه به احترام به افراد بزرگتر 
4- وفا ثمره نیکی است. 
5- انتخاب جانشین برای جلوگیری از اختلاف 
6- توصیه به رعایت رشته محبت خانوادگی و قوم و وطن. 
7- قسم به خدا و وطن 
8- جاودانگی روح و بقای روح پس از فنای جسم و کیفر آن در ازای گناه و حیات پس از مرگ. 
9- توصیه به عدالت ورزی. 
10- ترس از خدایان (طبیعتا منظور از خدایان همگی ملکوتیان بوده است). 
11- خدایان صاحبان نظم ثابت عالم اند (برهان نظم). 
12- از خدایان بترسید و کاری نکنید که خلاف تقدس و عدالت باشد. 
13- ترس از قضاوت نسلهای بعدی. 
14- عدالت موجب اعتماد و مقبولیت مردمی است. 
15- عبرت از تاریخ. 
16- درخواست خاکسپاری سریع جسد خود. امیدواری به همنشینی با خدایان (یعنی ملکوتیان) پس از مرگ. 
17- توصیه به نیکی به دوستان 
18- خداحافظی با دوستان حاضر و غایب. 

=مردمسالاری دینی: میراث ذوالقرنین=

پیشتر بیان شد که منظور از اسکندر ذوالقرنین، فردی به غیر از اسکندر مقدونی است (منابع متقدم هم به این تفکیک، اشاره کرده اند). ذوالقرنین بر اساس شواهد متعدد، کوروش بوده است والله اعلم.

طبق اسکندرنامه جامی، اسکندر ذوالقرنین عقیده ای را پیش می راند که در مملکت، برای نظام معینی را نگاه داشتن، موجودیت شاه ناگزیر است ولی شاه نه از روی نسب، بلکه از روی قابلیت و دانش باید انتخاب گردد. او همه مردم را برابر می دانسته است. نه از آنها برتری ندارد و نه خیال سروری. بنابر این همه مردم بالغ مملکت را جمع می کند و از آنها تقاضا می کند برای خود شاهی انتخاب کنند که کرم پرور و معدلت گستر، پرهیزگار و صاحب احسان، دوست نواز و دشمن گداز باشد، جهان را از بدی پاک سازد، اما خلق خود او را شاه می گزینند و بیعت می کنند. (به نقل از یکی از شرح های اسکندرنامه جامی).

پس می توان در کنار منطق، مردمسالاری دینی را نیز جزء مواریث ذوالقرنینی دانست والله اعلم.

به نظر می رسد که "جمهوری" واژه ای دخیل از زبان فارسی باستان به زبان عربی (به معنای "دارای شاخ" که دگر شکل آن جمشیدیه است) و معنای آن "ذوالقرنینی" است و منظور، اشاره به شیوه مردمسالار الهی (مردمسالار دینی) است که ذوالقرنین بنیان نهاد و به تشکیل مجامع و مجالس مردمی برای مشارکت در امر حکومت انجامید. چیزی که در روم باستان در قالب مجامع "کوریا" برگرفته از نام احتمالا کوروش ذوالقرنین، از آن یاد شده است.

=پرچم ذوالقرنین، پرچم کوروش و درفش کاویان=
مورخان یونانی و دیگران، پرچم کوروش را مربعی شکل دانسته اند. 
در یک حدیث منسوب به حضرت علی (ع) داریم که پرچم ذوالقرنین، مربعی شکل بوده است. 
قال عكرمة:كان ذو القرنين نبيا و قال على بن أبى طالب: كان عبدا صالحا، و كان الخضر وزيره و ابن خالته، و كان له مربع مائة فى مائة موضوع على لوائه، و به افتتح أقاليم البلاد. 
منابع تاریخی و باستان شناسی، پرچم هخامنشیان (و سپس ساسانیان) را همان درفش کاویان (درفش گاویان) و مربعی شکل دانسته اند. 
==از کوروش تا فریدون، از فریدون تا ذوالقرنین==
کاویان احتمالا از ریشه کاوه است. در مورد ریشه شناسی کاویان و کاوه، احتمالات متعددی بیان شده است. ولی در بسیاری از این احتمالات، ارتباط آن با واژه باستانی "کاو/گاو" به معنای گاو، محتمل دانسته شده است. در داستان اسطوره ای کاوه آهنگر و قیام فریدون، عنصر و نماد گاو به دفعات استفاده شده و وجود دارد. ممکن است کاوه از گاوه و آن هم از "گاو وهو" مشتق شده باشد که می توان آن را معادل کو اسپند (کواسفندیار) یا گو اسپند (گوسفند نر، قوچ شاخدار) دانست. پیشتر بیان شد که یک احتمال وجود دارد که بین واژه کوروش و واژه آشوری کورو (به معنای گوسفند نر و قوچ شاخدار "پهلوان بلندی ها") ارتباطی باشد. در این صورت، پرچم کاویان را می توان همان پرچم کوروش و پرچم ذوالقرنین دانست والله اعلم. در این صورت منظور از فریدون و کاوه و قیام این دو بر ضد ضحاک، همان نبرد کوروش با آژی دهاک (امپراطور ماد) و شکست او توسط کوروش باشد. خصوصا اینکه مکان آغاز قیام کاوه اصفهان دانسته شده که رزم گاه نبرد نخست کوروش و آژی دهاک هم همانجا ذکر شده است. همچنین برخی مورخان یونانی، سقوط آژی دهاک را ناشی از شورش (انقلاب) در درون ارتش او به نفع کوروش دانسته اند. این ها یادآور قیام کاوه و انقلاب فریدون بر ضد آژی دهاک (ضحاک) است. برخی مورخان قدیم و جدید، بین کوروش و فریدون، یکسانی قائل شده اند. همچنین برخی مورخین قدیم، ذوالقرنین را همان فریدون دانسته اند. واژه فریدون را با فره مرتبط دانسته اند که صورت کهن آن خورنه بوده است. لذا فاء فریدون ریشه در خاء دارد و خاء، دگر شکل کاف در زبان های کهن بوده است. دون و دان را می توان لقب پادشاه (در زبانهای شرقی مانند دانگ در چینی) دانست. لذا فریدون را می توان همان شاه دارای فره (دارای خورنه که نماد آن قوچ بوده است) دانست. منابع کهن ارمنی، فریدون را به صورت هریدون ضبط کرده اند. هاء هم در زبان های کهن با خاء جابجا میشده است و خاء هم دگر شکل کاف است. به نظر می رسد که مردمان سرزمین جهان گستر ذوالقرنینی، هر کدام به زبان خود، نام او را می برده اند و این نام ها همگی در قالب اسطوره هایی مجزا در تاریخ باقی مانده اند که شباهتهای زیادی هم در عناصر خود و هم ریشه شناسی نام ها با هم دارند: فریدون، کیخسرو، اسکندر ذوالقرنین (و نه اسکندر مقدونی که بعدا با آن خلط شد) و ... . والله اعلم.

=حجاب و زمانه کوروش ذوالقرنین=
در سنت حجاری بابل و آشور باستان، پادشاهان را به همراه ملکه شان (با تاج و بدون حجاب سر) تصویر می کرده اند. چنین حجاری تا 550 قبل از میلاد در بابل باستان مرسوم بوده و موجود است. ولی پس از فتح بابل توسط کوروش، نه در بابل نه در شوش و نه بعدها در تخت جمشید، این سنت حجاری بابلی مشاهده نمی شود. ولی سنتهای دیگر حجاری بابلی مشاهده می شود. این امر قرینه ای بر وجود سنت حجاب در زمان و دربار کوروش است. والله اعلم.

همچنین در حجاری های تخت جمشید، حجاری یک زن با حجاب سر مشاهده می شود.

[[پرونده:Hijab hakhamaneshi 2.jpg|قاب|وسط|حجاب در تخت جمشید]]

و در مهرهای هخامنشی هم نقش یک بانوی بلندمرتبه (شاید آناهیتا) با حجاب مشاهده می شود.
[[پرونده:Achaemenid h1.jpg|قاب|وسط|نقش یک بانوی بلندمرتبه محجبه در مهرهای هخامنشی]]

=قبه و گنبد در حکومت ذوالقرنین و کوروش=
در منابع تاریخ اسلامی و ایرانی به دفعات از اینکه ذوالقرنین یک قبه ، یک گنبد و حتی یک مسجد در منتهای مشرق در کنار سد ذوالقرنین ساخته است صحبت شده است.
در منابع یونانی ذکر شده است که هخامنشیان در معماری خود از قبه های مدور که تداعی گر آسمان بوده است استفاده می کردند
<ref>E. Baldwin Smith—The Dome. A Study in the History of Ideas. Princeton University Press, 1950.</ref>:
 
The Achaemenid kings of Persia, who were to give the classical world Its conception
of a divine and universal ruler, held their audiences and festivals In a cosmic tent,
although they lived for the most part In palaces built of brick and stone. According to
Hesychlus, their royal tents and courts of round awnings were called Heavens

=تطبیق طول دوران حکومت ذوالقرنین و کوروش=

مطابق با همین مقادیر ذکر شده در حدیث شریف زیر، طبق نقلهای تاریخی دقیقا کوروش در 12 سالگی نایب السلطنه پدرش در انشان شد و در 40 سالگی به سلطنت رسید و 30 سال پادشاهی کرد. لذا کوروش منصب حکمرانی را در 12 سالگی پذیرا شد و 30 سال هم خودش سلطنت کرد.

[[پرونده:Hadith 2.jpg|قاب|وسط| طبق نقل های تاریخی، کوروش منصب حکمرانی را در 12 سالگی پذیرا شد و 30 سال هم خودش سلطنت کرد که در تطابق با مقادیر ذکر شده برای ذوالقرنین در حدیث بالاست.]]

=تطبیق طول دوران حکومت کوروش و کیخسرو=
طبق اسطوره های ایرانی، کیخسرو 60 سال حکومت کرد. اگر مدت زمان نایب السلطنه بودن و پادشاه بودن کوروش را با هم جمع بزنیم، بیش از 58 سال می شود که تقریبا معادل همان 60 سال است.

صاحب کتاب "قاموس المعارف" بر اساس منابع کهن، پایان حکومت کیخسرو را در 531 قبل از میلاد دانسته که فقط 2 سال با زمان پایان حکومت کوروش در 529 قبل از میلاد اختلاف دارد.

=ذوالقرنین و قهرمانان حماسی-تاریخی-اسطوره ای در ملل مختلف=

* اطلس آفریقایی-اتروسکانی-یونانی
* هرکول یونانی
* هرقل رومی (شخصیت اسطوره ای و نه آن پادشاه روم که معاصر خسروپرویز بود).
* کیخسرو عجمی-ساسانی
* گشتاسپ اوستایی
* رستم سکایی
* جیمو اولین امپراطور اسطوره های ژاپن که حدود 2600 سال پیش میزیسته و معنای واژه Jimmu، "جنگاور آسمانی" یا "جنگاور بلندمرتبه" است.
* اسکندا (با نام های دیگر سکاندا، کاریتیکا، موروگان، ماراکان، مارکندا، ماراکا، کومارا) در فرهنگهای مختلف از سمرقند (مارکندا) تا شبه قاره هند، سری لانکا، کامبوج، چین و کره. به معنای پهلوان عالی، جنگاور عالی، پهلوان بزرگ، جنگاور بزرگ.
* مریخ (در معنای جنگاور) مشتق از ماراکا و سپس وارد عربی و یونانی (مارس) شده است.
* راکوتا (در معنای پهلوان عالی، جنگاور عالی) در زبان قبطی (راکوتا نام قدیم اسکندریه پیش از اشغال آن توسط قوای مقدونی بوده است).
* رامایانای هندی (در برخی وجوه)
* ذوالقرنین ادیان ابراهیمی
* فریدون مادی و هریدون ارمنی
* سوسروکو، اسطوره نرت آلانی
* کورنیوس بریتانیایی
* جورو دانک ختایی
* اوغوزخان ترکی
* اسکندر رومی اول فارسی (و نه اسکندر مقدونی ثانی)
* عبدالله بن ضحاک در حدیث علوی
* صعب بن ابن حارث الاعلی حمیری
* کوروش هخامنشی پارسی

همگی اساطیر و نام هایی تاریخی است که مطابق شواهد و قرائن مختلف، روایتهای اسطوره شده و حماسی شده ی اقوام گوناگون از یک شخصیت واقعی تاریخی جهانی است که قرآن کریم از او با عنوان ذوالقرنین یاد کرده است.

==ارتباط اطلس، آتلانتیک، آنتیل و کوروش ذوالقرنین==
در مغرب آفریقا، اقیانوس اطلس قرار دارد. 
اطلس را یک پهلوان دانسته اند که جد هرمس بوده و معلم اول نجوم به بشریت بوده است. 
ذوالقرنین هم یک پهلوان بوده و او را با هرمس مرتبط دانسته اند و او را در نجوم بسیار توانا دانسته اند. 
لذا می توان پیشنهاد کرد که واژه اطلس، یک واژه کارتاژی است و اسطوره اطلس، ریشه هایی هم در پهلوانی های ذوالقرنین دارد. 
گفته اند که اطلس، اولین پادشاه موریتانی بوده است. 
در آثار باستانی پیش از میلاد، شخصیت اطلس را با نام Aril ذکر کرده اند. پیشوند Ar با "ارته" به معنای عادل و درخشان (که از القاب کوروش هم بوده است) و پسوند iL هم با "عال" در "عالی زاندر" دارای تناسب است. 
تشابه های اطلس و کوروش ذوالقرنین: 
1- پهلوان بودن 
2- به منتهای مغرب رسیدن 
3- تبحر در علم نجوم و فلسفه 
4- ارتباط با هرمس 
5- پادشاه بودن 
6- تشابه نام باستانی Aril با القاب کوروش. 
برخی اطلس را از ریشه آتلانتیک دانسته اند. 
Atlantic = Atlan = Artalan = Ardalan = موبد و پرهیزگار 
در عبری، Ariel به معنای شیر خداست. 
نام دیگر جزایر کارائیب، جزایر آنتیل است. آنتیل را دگرشکل آتلانتیک دانسته اند. 
لذا می توان گفت: یک شاه و پهلوان که عالم و فیلسوف و متبحر در نجوم و احتمالا عادل هم بوده است به انتهای مغرب در جزایر آنتیل (دریای کارائیب) رسیده است و نام او را بر این جزایر و دریا گذاشته اند. 

=از کوروش ذوالقرنین تا هراکلس و اسکندر=
در اسطوره های یونان باستان، به هراکلس (همان هرکول، پهلوان اسطوره ای، که در کل جهان گشت و به غرب و شرق عالم رفت) دو لقب زیر را داده بودند:

۱- ماجستیک کوروش Megistos Kouros

۲- عالی کیکاکوس ALE- XICACUS یعنی محافظ بزرگ انسانها.

مورد اول دارای تطابق لفظی کامل با نام کوروش است.مورد دوم هم دارای تطابق لفظی و معنایی با واژه عالی کندر (الکساندر) است. چون عالی کندر (الکساندر) یعنی پهلوان بزرگ یا محافظ ملت و در هر دو معنا، با معنای عالی کیکاکوس (محافظ بزرگ انسانها) تطابق داد.

منظور از واژه کوروش در ادبیات دینی یونان باستان، یک پهلوان و جوانمرد است. این واژه هم به جوانان عالی مقام خاندان های سرشناس و هم به آپولو و هراکلس (و نه زئوس) اطلاق می‌شده است و می توان پیشنهاد داد که اگر ادبیات دینی یونان باستان، تحریف نشده بود یا خرافی نمی بود، می توانستیم واژه کوروش را معادل "سطحی معنوی" مانند امشاسپندان زرتشتی (مانند میترا) یا اولیاء الله در ادبیات دینی ادیان حنیف ابراهیمی بدانیم والله اعلم.

لذا هرکول اسطوره های یونان (که در وجوهی یک پژواک اسطوره سازی شده از شخصیت تاریخی ذوالقرنین است)، دارای دو لقب است: کوروش و تقریبا اسکندر (الکساندر یا همان عالی کاندر یا همان عالی کیکاکوس).

پس می توانیم این چهار لفظ را اشاره به معنای واحد تاریخی بدانیم که بعدها در گذر زمان، از هم منشعب و هر کدام در یک فرهنگ جداگانه قرار گرفتند:کوروش ذوالقرنین، عالی کیکاکوس، عالی کاندر (الکساندر)،هراکلس (هرکول).

لازم به ذکر است که الکساندر یا همان اسکندر، یک نام یونانی بوده که سالیان دراز از قبل از تولد اسکندر مقدونی، وجود داشته است. کما اینکه نام نادر، سالیان دراز از قبل از تولد نادرشاه افشار، در دایره نام هاي ايراني وجود داشته است.

=ایده انسان آسمانی و اسطوره های ملل=
به نظر می رسد که ایده "انسان آسمانی" پس از کوروش به فرهنگ مدیترانه و فنیقیه وارد شد یا پررنگ شد و سبب شد که اسطوره های یونانی حول مفهوم "انسان های آسمانی" و سپس "خدایان زمینی" شکل بگیرد. 

=تحلیل سنگ نگاره کوروش در پاسارگاد=

[[پرونده:Cyrus-stone.jpg|قاب|وسط|سنگ نگاره کوروش در پاسارگاد]]

بالهای فرشتگان و کروبیان بر دوش کوروش (طبق سنت حجاری بابلی-عبری)

تاج مصری hem hem (شامل دو شاخ و سه کوزه و سه خورشید) (طبق سنت حجاری مصر باستان): شاخ موجود در این تاج مربوط به دوره حضرت یوسف (ع) (خنوم هوتپ سوم) در مصر باستان بوده است. این تاج، نماد قدرت مشروع الهی برای حکومت بوده و این تاج در مصر باستان بر سر هوروس مقدس (آنکه بلند مرتبه است) ترسیم شده است. هوروس مقدس نماد قدرت مشروع الهی در مصر باستان بوده است. همچنین نماد شهباز (فره ایزدی) که دو بال گشوده است و از نمادهای مرتبط با کوروش بوده است هم کاملا منطبق با نماد هوروس مقدس است (خورشید بالدار/شاهین بال گشوده).

همین تاج بر سر کوروش، به عنوان نمادی معنایی برای اشاره به خنوم هم در مصر باستان استفاده شده است. خنوم یک نام در مصر علیا برای خداوند خالق و نعمت بخش و صاحب معاد است که نام عبرانی معادل آن، یهوه بوده است
<ref>https://books.google.com/books?id=Aax2DAAAQBAJ&lpg=PA23&ots=mHel_udIij&dq=Khnum%20iah&pg=PA23#v=onepage&q=Khnum%20iah&f=false</ref>. لذا تاجی که بر سر کوروش است، دارای اشاره به قدرت مشروع الهی از جانب خنوم (همان یهوه) دارد. می دانیم که نام عبرانی "یهوه"، نامی است که در این دین ابراهیمی برای اشاره به خداوند یکتا و متعال (یعنی الله جل جلاله) استفاده می شود. لذا تاج کوروش، اشاره به قدرت مشروع الهی (اعطا شده از جانب الله جل جلاله) دارد، والله اعلم.

لذا استفاده کوروش از نمادهای مصری دوران یوسف پیامبر (ع) که دلالت بر قدرت مشروع الهی دارد، می تواند نشانه ای از پیوند او با نهضت انبیاء باشد: یعنی این هم یک قرینه برای ذوالقرنین بودن کوروش است. والله اعلم.

==عمامه ذوالقرنین، دستار زرتشت، کلاه مغان و سرپوش کوروش==
در منابع اسلامی اقوالی وجود دارد که اولین کسی که عمامه استفاده کرد، ذوالقرنین بود و ذوالقرنین از عمامه استفاده می کرده است.
در سنگ نگاره کوروش، به وضوح یک سرپوش بر سر کوروش وجود دارد. برخی از تحلیلگران غربی سنگ نگاره کوروش، جنس این سرپوش را فلزی و برخی دیگر از ایشان، جنس این سرپوش را پارچه ای استنباط نموده اند.
شمایل کوروش در قرون وسطی در کتب عبری و اروپایی با عمامه ترسیم شده است (هم در نوجوانی و هم در بزرگسالی).
شمایل میترا و شمایل زرتشت در آثار ایران معاصر و باستان با دستار (مشابه با عمامه) ترسیم می شود.
لباس رسمی مغان شامل یک کلاه یا سرپوش معروف بوده است که به دفعات مکرر در آثار باستانی، مجسمه ها، سنگ نگاره ها، سکه های کهن و نقاشی های قرون وسطی ترسیم شده است.
بعد از کوروش، شاهان هخامنشی از تاج (و نه سرپوش پارچه ای) استفاده کردند و به وضوح لباس رسمی شاهان هخامنشی با سنگ نگاره کوروش از نظر سرپوش متفاوت است. لذا دستار یا سرپوش پارچه ای یا همان "نوعی عمامه" را می توان از ویژگی های خاص لباس کوروش ذوالقرنین دانست. والله اعلم.

[[پرونده:Cyrus-2.jpg|قاب|وسط|تصویر کوروش بر جلد یک کتاب چاپ 2022 از انتشارات آکسفورد]]

=امضای کوروش و نام ذوالقرنین=
برخی احادیث شیعه، نام اصلی ذوالقرنین را عبدالله دانسته اند.
طبق تواریخ و منابع اسلامی کهن، امضای کوروش (کیرش) این بوده است: عبدالله، خادم الله و سائس امرکم. یعنی: بنده خدا، خادم خدا و اداره کننده امور شما.

=اقیانوس نوردی در زمان هخامنشیان=
دریانوردی در دریاهای دوردست محدود به زمان یونانیان یا رومی ها یا حتی کارتاژی ها نبوده است و شواهدی از دریانوردی در دریاهای دوردست و آزاد مربوط به 3600 سال پیش (مانند قایق کشف شده در سواحل شرقی انگلستان که تاریخ نگاری کربنی قدمت آن را مربوط به 3600 تا 3700 سال پیش مشخص کرده است) وجود دارد<ref>Van de Noort, Robert. "North Sea archaeologies." (2011).</ref>.
 
طبق نقل مورخان یونانی مانند هرودوت، در زمان داریوش (و به فرمان او و شاید هم حتی بتوان حدس زد در ادامه اکتشافات قبلی هخامنشیان)، دریانوردی به نام Scylax of Caryanda یا همان Scylax به یک سفر اکتشافی دو سال و نیمه در دریاها دست زد. او ابتدا از مشرق امپراطوری هخامنشی (جایی که رود "کاسپا" یا همان "کاسپاتیروس" قرار داشت) حرکت دریانوردی را آغاز کرد سپس به سمت مشرق و سرزمین طلوع خورشید رفت. سپس در اقیانوس به سمت مغرب برگشت و پس از 3 ماه دریانوردی در اقیانوس (احتمالا چیزی در حدود 7 تا 21 هزار کیلومتر به ازای 80 تا 250 کیلومتر در روز) به سواحل آفریقا رسید. می دانیم که فاصله سواحل آلاسکا تا سواحل آفریقا از مسیر کناره های آسیا چیزی در حدود 18 هزار کیلومتر است. هدف او دور زدن کل آسیا معرفی شده است که در این صورت احتمالا او از نواحی شمال شرقی آسیا سفرش را آغاز کرده به سمت مشرق رفته و سپس بعد از رسیدن به آلاسکا به سمت مغرب دور زده و از طریق کناره های جزایر شمال اقیانوس آرام و کناره های آسیا، خودش را به سواحل آفریقا رسانده است.

=شهر سایروپولیس=
طبق منابع یونانی، کوروش شهری به نام خودش در منتهای مشرقی امپراطوری اش تاسیس کرد.

شهر و بندری بسیار بزرگ در انتهای شمال شرق آسیا (و احتمالا در محل فعلی انکوریج آلاسکا) وجود داشته است که لاتینایزد نام چینی اش، طبق نقشه های قرن 15 و 16 اروپایی، QuinSai بوده و توسط اروپایی ها کینسای تلفظ میشده است. اعراب به آن خنساء و منابع فارسی پس از مغول به آن خنسای می گفتند. در نقشه های قرون بعدی در آن محل QuiVira نوشته شده است.

بخش "کین" ("چین") در این واژه در زبان چینی به معنای شاه است:
君

بخش "سای" در این واژه در زبان چینی به معنای بلندمرتبه و عالی است:
赛

لذا کینسای دقیقا به معنای شاه عالی مقام (معنای لغوی واژه کوروش) است.

پس آن شهری که در منابع عربی متقدم به عنوان دورترین مقصد تجارت دریایی جهان ذکر شده است و نامش شهر خنساء و سپس در منابع لاتین نامش شهر کینسای و سپس نامش شهر کوویرا ذکر شده است، همان شهر کوروش (سایروپول) است که کوروش در انتهای مشرقی امپراطوری اش (در حوالی آلاسکا) تاسیس کرد. ما الحمدلله دلائل متعددی یافته ایم که شهر خنساء یا همان کینسای در حوالی آلاسکا (در ناحیه جغرافیایی محل سد ذوالقرنین) قرار داشته است.

نام کوروش در زبانهای مختلف 
به فارسی: کوروش 
به عبری در سفر حزقیل: شاه روش 
به چینی: کینسای 
به سانسکریت: کوویرا 
به آریایی و نورثی: الکساندر، عالی زاندر 
به زاگرسی: الیگودرز 
به عربی یمن: حارث الاعلی، صعب حارث رائش 
به عربی مدرن: (امیر علی). 

والله اعلم.

=سمرقند ، اسکندریه ، گنداره ، قندهار=
یکی از عادات کوروش، طبق نقل تواریخ یونانی (و همچنین طبق اقوال تواریخ عجمی درباره هوشنگ و گشتاسپ و بهمن و کیخسرو که پژواکهای تاریخی-اسطوره ای شخصیت کوروش بوده اند)، ساختن شهرهای خوب و بزرگ در نواحی دوردست برای تثبیت فرهنگ شهرنشینی و مدنیت، صلح، آرامش و همچنین تثبیت قدرت حاکمیت بوده است. 
در مورد ذوالقرنین هم ذکر شده که شهرهای معروف بسیاری را بنیان نهاد، از جمله سمرقند و مرو و هرات در مشرق ایران زمین، اسکندریه در مصب رود نیل در مصر، شهر طوس و نیشابور و ... . 
طبق نقلهای یونانی، به نظر می رسد که لااقل برخی از شهرهایی که کوروش می ساخته است به نام خودش نام گذاری می شده است. 
نام قدیم شهر سمرقند، در منابع یونانی، Maracandae ذکر شده است که می توان آن را مرکب از ریشه واژگانی هند و اروپایی Mari (به معنای Great و Famous و Mighty) و ریشه Kandae به معنای حمل کننده، پهلوان و مبارز دانست. لذا معنای تحت اللفظی نام اصیل و قدیم سمرقند، معادل با "پهلوان بزرگ" یا "مبارز بلند مرتبه" می شود که معادلی هند و اروپایی (هم لفظی و هم معنایی) برای نام کوروش (و وصف کوروش) است. 
منابع تاریخی و باستان شناسی، تاسیس شهر سمرقند را به دوران هخامنشیان و کوروش و قبل از داریوش نسبت می دهند. 
شهر یا ایالت گنداره (در شمال هندوستان در زمان هخامنشیان طبق کتیبه های تخت جمشید و دیگر منابع) و شهر قندهار (یا همان کندهار) هم از همین ریشه هند و اروپایی Kandae هستند و صورت محلی شده یا تطبیق یافته ای از همان سایروپولیس ذکر شده در منابع یونانی ("شهر کوروش" یا شهر "پهلوان بلندمرتبه") می باشند. 
نام قدیم شهر اسکندریه مصر، قبل از اشغال آن ناحیه توسط لشگر یونانیان مقدونی، Rhacotis یا Rhacote بوده است. بخش اول این نام، یعنی Rha، به معنای "عالی، بلند مرتبه" است. بخش دوم این نام، یعنی Cotis یا Cote، از ریشه ای است که چندین معنا از جمله "حمل کردن، متحمل شدن، اقدام کردن و ساختن" است. لذا معنای تحت اللفظی نام اصیل و قدیم اسکندریه قدیم (از قبل از حمله اسکندر مقدونی)، معادل با "قهرمان عالی مرتبه" یا "پهلوان بلند مرتبه" می شود که معادلی قبطی-مصری (هم لفظی و هم معنایی) برای نام کوروش (و وصف کوروش) است. 

از سویی دیگر، ذکر شده که هر شهری که کوروش ساخت، اگر دست لشگر مقدونیان به فرماندهی اسکندر مقدونی به آن رسید، یا آن را آتش زدند و یا خراب کردند و یا به جای آن شهری دیگر در همان محل ساختند و یا نامش را عوض کردند و نام اسکندریه بر آن گذاشتند. لذا از وجود چندین و چند شهر اسکندریه در شرق و غرب ناحیه خاورمیانه (که محل تاخت و تاز لشگر یونانیان مقدونی بود) در تاریخ نام برده شده است. 

=رویای کوروش=
هم برای ذوالقرنین (طبق روایت اسلامی و تواریخ اسلامی) و هم برای کوروش (طبق روایت دینون از کتزیاس یونانی) نقل شده که خواب می بیند که به آسمان می رود و دو یا سه بار دست در خورشید می کند.

"أَنَّهُ رَأَی فِی الْمَنَامِ کَأَنَّهُ دَنَا مِنَ الشَّمْسِ حَتَّی أَخَذَ بِقَرْنِهَا فِی شَرْقِهَا وَ غَرْبِهَا فَلَمَّا قَصَّ رُؤْیَاهُ عَلَی قَوْمِهِ عَرَفَهُمْ وَ سَمَّوْهُ ذَا الْقَرْنَیْنِ"

دینون به نقل از کتزیاس می‌نویسد که کوروش در زمانی که محافظ شاه ماد بوده‌است در خواب دید که سه بار در حال دست بردن در خورشید است.

=سرزمین تاتارهای مغول، آلاسکا و سد ذوالقرنین=
لطفا برای این زیر فصل به این صفحات مراجعه فرمائید:

[[مختصات جغرافیایی سرزمین یاجوج و ماجوج در منابع متقدم]] 
[[سرزمین تاتارهای مغول، آلاسکا و سد ذوالقرنین]] 
[[مکان سد ذوالقرنین طبق آدرس ابن خلدون]]

=ایزوتوپهای سرب در آلیاژ نقره خزانه هخامنشیان و معادن آلاسکا=
از روی نسبت حضور ایزوتوپهای 206 و 204 سرب (و همچنین 208 و 204 و همچنین 207 و 204 سرب) در سکه های نقره ای که در زمان اسکندر مقدونی با ذوب شمش های نقره ی خزانه غارت شده هخامنشیان (که حجم آن 5000 تن نقره گزارش شده است) ضرب شده بوده است، اکنون می توانیم احتمال بدهیم که علاوه بر نقره های معادن آسیا و اروپا، به نظر می رسد که نقره های حاصل از معادن آلاسکا هم در خزانه هخامنشیان وجود داشته است. زیرا نسبتهای ایزوتوپی یادشده در بالا، در یک خوشه از دو خوشه حاصل از تحلیل اطلاعات آنالیز ایزوتوپی سرب در سکه های نقره هخامنشی، به سمت نسبت مشاهده شده در معادن آلاسکا، سودار (Biased) است. نکته جالب اینجاست که این خوشه یادشده را نمی توان با نقره حاصل از معادن اروپایی و آسیایی توضیح داد. برای اطلاعاتی که به این نتیجه گیری ما منجر شده است، می توانید به این دو منبع مراجعه فرمائید:
<ref>Ayuso, R. A., K. D. Kelley, D. L. Leach, L. E. Young, J. F. Slack, J. F. Wandless, A. M. Lyon, and J. L. Dillingham. "Origin of the red dog Zn-Pb-Ag deposits, Brooks Range, Alaska: evidence from regional Pb and Sr isotope sources." Economic Geology 99, no. 7 (2004): 1533-1553.</ref> و
<ref>Blichert-Toft, Janne, François de Callataÿ, Philippe Télouk, and Francis Albarède. "Origin and fate of the greatest accumulation of silver in ancient history." Archaeological and Anthropological Sciences 14, no. 4 (2022): 1-10.</ref>.

=نام قاره آمریکا: پهلوان بزرگ ، کوروش ؟=
برخی از مهمترین نام های قدیم خشکی های مختلف قاره آمریکا، پیش از دوران کلمب، گزارش شده در منابع مختلف از حدود 1200 سال پیش به این سو، اینها بوده است: مریس، مریکان، مرقان، مریک، مریکا، مارکلند، مارکالادا و احتمالا مریه و مراکش (البته مراکش اولی و اقصی و نه متاخر و ادنی). 
این نام ها همگی در ریشه "مریک" مشترکند. این ریشه را می توان مرتبط با واژه آسیایی-سکایی-آریایی "ماریکا" و "مارکندا" به معنای "پهلوان عالی" و "پهلوان بزرگ" دانست که ترجمه تحت اللفظی نام کوروش در این زبانهاست.
 لذا می توان این نظریه را مطرح کرد که پس از لشگرکشی کوروش ذوالقرنین به قاره آمریکا، نام او بر روی این بخش از جهان قرار گرفت.
 واژه چینی "کین سای" که واژه های خنساء (نام شهری در منتهای ماورای مشرق آسیا) و مهاصین (سرزمینی در منتهای ماورای مشرق آسیا) از آن گرفته شده است، هم ترجمه چینی و تحت اللفظی همین نام است. معادل یونانی آن می شود سایروپولیس (شهر کوروش، شهر پهلوان عالی مقام) که منابع یونانی گفته اند نامی بوده است که بر روی شهرهای تاسیس شده توسط کوروش (خصوصا یک مورد در منتهای ماورای مشرق آسیا) گذاشته شده است.
 
البته ردپای نام کوروش ذوالقرنین در مکانهای بسیاری از شرق و غرب کره زمین در قاره های پنج گانه یافته می شود که خود شاهدی مهم برای سفر جهانی ذوالقرنین در کره زمین است.
 
شایان ذکر است که واژه هند از ریشه سانسکریت ind به معنای "قدرتمند بلامنازع، قدرتمند عالی" دارای تناسب بالایی با معانی و واژگان بالاست و احتمالا ریشه در نام کوروش دارد. در برخی از منابع کهن متعلق به پیش از میلاد مسیح، به خشکی های ماورای منتهای مشرق (دورتر از چین، یعنی خشکی های قاره آمریکا)، نام "هند خارجی (یعنی هند بیرون از آسیا)" را می داده اند.
 
=نام آسیا و ایران و نام کوروش=
واژه های آسیا و آناتولی (نام قدیم آسیا در برخی منابع یونانی و نام فعلی ترکیه) هم دارای ریشه شناسی مرتبط با "قاهر عالی"، "توانمند عالی" هستند. در منابع هندی و جنوب شرقی و شرق آسیا به خشکی های آسیا و سیبری نام "کورو" را می داده اند که معادل سکائی-آریایی همین واژه یونانی است. می توان پیشنهاد نمود که تمامی اسامی قدیم آسیا (شامل کورو، آناتولی و آسیا) برگرفته از نام کوروش در زبانهای مختلف است.
 
نام ایران و آریانا هم اگر از التصاق دو ریشه Ari و ana باشد، به معنای "برتر عالی"، "توانای عالی" می تواند باشد و مشتق از نام کوروش. در اساطیر ایرانی ذکر شده است که نام ایران، ریشه در نام فردی به نام ایرج دارد که پسر فریدون بود. فریدون را طبق شواهدی همان کوروش می توان دانست و ایرج را می توان لقب او و فرزندانش (خصوصا بردیا) به حساب آورد.
 
واژه خراسان هم احتمالا صورت دیگری از همان معنا و واژگان "آسیا و آناتولی و کورو و ایران" است که بعدها به بخش کوچکی از آسیا (یعنی خراسان بزرگ) اطلاق شد و سپس به خراسان امروز اطلاق شد.
 
شایان ذکر است که معادل معنایی عربی همه این نام ها را (یعنی کوروش، آسیا، آناتولی، ایران، کورو، هند، مریکان، ...) می توان در پرتو نام عربی "علی" جستجو کرد. لذا نامی که بر سرزمین و ولایت ولایتمداران ذوالقرنینی در دوران ذوالقرنین گذاشته شد، یعنی نام سرزمین ذوالقرنین (و نام خود ذوالقرنین) "شمه ای از نام علیست".

=ردپای حکومت جهانی ذوالقرنین در اروپای باستان=
نام شهر پاریس (پایتخت فرانسه) از نام یک قبیله باستانی به نام Parisii گرفته شده است که حداقل از 250 قبل از میلاد در نواحی فرانسه حضور داشته اند. واژه Parisii را دانشمندان ریشه شناس اروپایی از ریشه parios و خود این کلمه را نیز از ریشه آریایی kwaryos (کواریوس) و kwer (کوئر) (به معنای "کارا، ساختن، انجام دادن و عمل کردن") دانسته اند. لذا ریشه نام پاریس (و قبایل باستانی حوالی آن) با ریشه نام کوروش دارای قرابت لفظی (و تا حدودی هم معنایی) است که بایستی پژوهش بیشتری برای روشن تر شدن دیگر ابعاد این قضیه صورت بگیرد. شاید بخشی از مهاجرتهای آریایی ها به اروپا (مثلا قبایل سلت، ژرمن و پاریسی)، در زمان حکومت جهانی کوروش ذوالقرنین رخ داده باشد والله اعلم.
 
واژه قرن (قرنوم) که در زبانهای بابلی، سومری، لاتین و عربی به معنای شاخ است، در زبان سلتی (و ژرمنی) وجود دارد. یکی از شخصیتهای مقدس (خدایگان ها) در فرهنگ سلتی باستان، به نام Cernunnos بوده است که معنای لفظی (و همچنین اصطلاحی) آن به معنای "ذوالقرن" و "فرد دارای شاخ" است و نگاره های این شخصیت مقدس، با دو شاخ ترسیم شده است. آغاز ظهور ردپای این شخصیت در تاریخ سلت باستان (یعنی اروپای قاره ای و بریتانیا) به زمانی بین قرن 7 قبل از میلاد تا قرن 4 قبل از میلاد (یعنی تقریبا زمانه کوروش ذوالقرنین) باز می گردد.
 
در روایتهای شبه تاریخی که در منابع کهن بریتانیا (مربوط به حدود 900 سال پیش) به نقل از منابع قدیمی تر (احتمالا برگرفته از فرهنگ سلت باستان در بریتانیا) نقل شده است، صحبت از پادشاهی مقتدر، جنگاور و دادگر به نام Corineus است که غولی به نام "یاجوج و ماجوج" را شکست می دهد.

=آفریقا و ردپای حکومت جهانی ذوالقرنین=
واژه آفریقا را برخی منابع عربی متقدم برگرفته از واژه افریقش (نام یک پادشاه مقتدر) دانسته اند. لازم به ذکر است که نام "افریقش" در نسبی که نسب شناسان حمیری برای ذوالقرنین حمیری (روایت حمیریان از نسب این حکمران جهانی) آورده اند وجود دارد. از نظر ریشه شناسی باستان، واژه افریقش را می توان مرکب از دو ریشه "افری" و "قوش" دانست. مورد اول (یعنی "افری") بر اساس ریشه شناسی زبانهای قنیقی و لاتین و اروپایی به معنای "زیاد، عالی، شدید" است. مورد دوم (یعنی قوش و کوش)بر اساس ریشه شناسی زبانهای باستانی خاورمیانه به معنای "قدرتمند، قوی، توانا" است. لذا واژه افریقش را می توان به معنای "قدرتمند عالی" دانست که باز هم یک ترجمه محلی از نام کوروش ذوالقرنین است والله اعلم.
 
به نظر می رسد بخش های متعددی از مکانهای مهم قاره آفریقا، نامی برگرفته از نام کوروش ذوالقرنین (یا دارای اشاره به این شخصیت تاریخی) دارند.
 
1- رود بزرگ نیل از دریاچه ویکتوریا سرچشمه می گیرد. این دریاچه تا قبل از دوران استعمار (چند صد سال اخیر) دارای نام های دیگری بوده است. نام قدیمی و محلی این دریاچه، "Ukerewe" بوده و نام قبیله بومی که در آن حوالی در تانزانیای فعلی زندگی می کردند، kerewe بوده است. ریشه U و O در بسیاری از زبانهای باستان به معنای "آب" است. لذا نام قدیم دریاچه ویکتوریا را (یعنی Ukerewe) می توان به معنای "دریاچه کورو" دانست والله اعلم.
 
2- یکی از منابع اصلی آب دریاچه ویکتوریا، رودی به نام Akagera و یا Kagera و نام دیگرش رود Alexandra Nile است که به دریاچه ویکتوریا می ریزد. نام کاگیرا می تواند ریشه در کائیرا و نهایتا کورا و کوروش داشته باشد. نام "نیل عالی کندری (Alexandra)" هم که نام دیگر این رود است می تواند به وضوح نشان دهد که اکتشاف این ناحیه، توسط کوروش ذوالقرنین انجام شده بوده است.
 
3- نام کشور کنیا از ریشه Kirinyaga است. بخش دوم این نام، یعنی nyaga ، در زبان بومیان آفریقا به معانی همچون "کوبنده، جنگاور، بلندمرتبه، کوه" است. بخش اول (یعنی Kiri) را می توان تلفظی از کوروش دانست. لذا نام قدیم کشور کنیا از کلمه Kirinyaga برگرفته شده است که خود این کلمه می تواند در اصل بر اساس "کوروش جنگاور"، "کوروش عالی مقام" و یا "کوه کوروش (نام یک کوه مهم در این کشور)" باشد.
 
4- رشته کوه های شمال آفریقا را اطلس می نامند که با پهلوان اسطوره ای فرهنگهای حاشیه مدیترانه (یعنی اطلس قهرمان) مرتبط است. در همین مقاله بیان شده است که شخصیت اسطوره ای اطلس، احتمالا ریشه در شخصیت تاریخی کوروش دارد.
 
5- نام نیل در کتیبه داریوش در سوئز مصر، به صورت Pirava آمده است. می دانیم که در زبان مصری باستان، ریشه P یا Pi به معنای کانال یا رود بوده است. لذا نام رود نیل در 2500 سال پیش، رود "irava" بوده است. ایراوا را می توان دگر شکلی برای ایرا (و هم ریشه با آریانا و ایران) دانست. در همین مقاله بیان شده است که ایران و آریانا و ایرج از نظر معنایی با کوروش هم معناست.

=سمت قبله مکی و کربلاء در معماری بناهای دوران کوروش ذوالقرنین=
لطفا برای این زیر فصل به این صفحه زیر مراجعه فرمائید:

[[سمت قبله مکی و کربلاء در معماری بناهای دوران کوروش ذوالقرنین]]

=تاسیس شهر قم و کوروش ذوالقرنین=
نام باستانی قم را کمیران دانسته اند و نظر به معنای ریشه اجزای این کلمه، می توان آن را "شهر آزادگان" یا "شهر ایران" یا "ایرانشهر" معنا نمود.
تاسیس قم و نواحی آن را به دوران کیخسرو (کوروش ذوالقرنین) نسبت می دهند و شکوفایی این نواحی را به دوران همای بنت بهمن (آتوسا دختر کوروش) منتسب دانسته اند. از القاب همای بنت بهمن، شمیران بوده است که آن را می توان دگر شکل واژه های کمیران و چمیران دانست. از جمله القاب همای بنت بهمن، شهرآزاد است که تناسب کاملی با معنای کمیران (شهر آزادگان) دارد. لذا می توان گفت ناحیه باستانی قم (از حوالی اصفهان تا دامنه های البرز و از سوی دیگر تا نواحی ساوه) در زمان کوروش ذوالقرنین به نام "ایران شهر" موسوم گشته است و محل خانه های سران و سرداران حکومت کوروش ذوالقرنین بوده است و بعدها نام کمیران به صورت شمیران، چمران و کمیران (قم) در این نواحی باقی مانده است.
همچنین نقل است که در زمان کیخسرو (کوروش ذوالقرنین) بر بالای یک کوه در اطراف قم، یک آتشکده تاسیس می شود. همچنین نقل است که در دوره اسلامی، یک آتشکده باستانی بر فراز کوهی در اطراف قم به مسجد تبدیل می شود. همچنین نقل است که خضر الیاس (ع)، پسرخاله ذوالقرنین و از سرداران او بوده است. از جمع این موارد می توان پیشنهاد نمود که شاید مسجد کوه خضر، محلی بوده است که در زمان کوروش ذوالقرنین توسط خضر (ع) برای عبادت استفاده میشده است و بعدها یک آتشکده در آنجا تاسیس می شود و بعدها به مسجد تبدیل می شود. والله اعلم.

منابع متعددی (مانند کتاب تاریخ قم قرن چهارم هجری قمری) به جزء “کومه” در نام قم اشاره کرده‌اند. کومه یا خومه یا هومه در زبان‌های هند و اروپایی (مانند زبان فارسی باستان و home در انگلیسی) در معنای خانه و آشیان و محل استقرار است. ایران هم از ریشه آریا و ایر و به معنای نجیبان، آزادگان، صلح‌طلبان و تمثیلا به نوعی معادل فارسی باستان برای ریشه “سلم” عربی است. لذا ترکیب کمیران (که کمندان و دیگر صورت‌های ذکر شده را می‌توان تصحیف و بازنگارشی برای کمیران دانست) به معنای آشیان آزادگان و شهر آزادگان قابل معنایابی می‌شود.

محققان مشهور و متعددی – مانند شاهنامه‌پژوه معاصر جناب آقای جلال خالقی مطلق – روایت کیخسرو را بازروایتی از زندگی کوروش هخامنشی می‌دانند. در تعدادی از منابع تاریخی – مانند کتاب تاریخ ناصری و کتاب تاریخ دارالایمان قم – ذکر شده که شهر قم توسط کیخسرو تاسیس شده است. پس می‌توان موسس قم را کوروش هخامنشی دانست.
در منابع کهن عجمی پایان پادشاهی کیخسرو را ۵۳۱ قبل از میلاد دانسته‌اند که تنها دو سال با پایان حکمرانی کوروش ذوالقرنین (یعنی ۵۲۹ قبل از میلاد) فاصله دارد. هر دوی این شخصیت‌ها را جهانگیر و یگانه زمانه خود دانسته‌اند که نشان می‌دهد هر دو بایستی یک نفر بوده باشند.

اسفندیار، بهمن و همای بنت بهمن، شخصیت‌هایی هستند که بعد از کیخسرو و قبل از دارا و قبل از داراب می زیسته‌اند. می‌دانیم که دارا و داراب، دارای نوعی بازنمود از دوران داریوش هخامنشی هستند. پس همای بنت بهمن (که از خاندان کیانیان یعنی هخامنشیان بوده است) بایستی بعد از کوروش و قبل از داریوش زیسته باشد. ولی کوروش و داریوش تقریبا معاصر هم بوده‌اند. پس همای بنت بهمن هم بایستی معاصر این دو بوده باشد. همای بنت بهمن را فردی مقتدر و صاحب نفوذ در حکومت دانسته‌اند که فرزندش را به حکمرانی رساند. فرزند آتوسا (دختر کوروش) هم پس از داریوش، با وجود رقبای زیاد، به پادشاهی رسید. این شواهد نشان می دهد که احتمالا آتوسا (هوتوسا) همان هومای بایستی باشد. برخی پژوهشگران معاصر هم احتمال این همانی آتوسا و هومای را مطرح کرده‌اند.

درباره ذوالقرنین بودن کوروش تا به حال تحقیقات زیادی هم له و هم علیه این نظریه منتشر شده است. نظر مساعد علامه طباطبائی(ره) مهم‌ترین دلیل برای ما پیرامون ذوالقرنین بودن کوروش می‌تواند باشد. البته این مفسر بزرگوار، با ملاحظه دلایل و شواهد این ترجیح را از بین افراد مشهور تاریخ برای ذوالقرنین بودن کوروش مطرح کرده‌اند. در این مجال نمی‌توان شواهد و دلایل ذوالقرنین بودن کوروش را مرور و بررسی کرد ولی این دلایل متعدد، متنوع و برخی از آنها دارای استحکام خوبی است.

منابع کهن تاریخی خضر را شاهزاده‌ای فارسی (مثلا نقلی از عبدالله بن شوذب) و پسرخاله ذوالقرنین دانسته‌اند که نام کوچکش ایلیا بوده است. لذا احتمالا منظور از خضر الیاس(ع) همان خضری است که نام کوچکش ایلیاست. والله اعلم
این ایلیا را نبایستی با ایلیای متقدم که حدود ۳۰۰ قبل از ذوالقرنین می‌زیست و بنی اسرائیل او را الیاس نبی(ع) می‌خوانند خلط نمود. لذا دو الیاس داریم : ۱. الیاس اکبر یا الیاس نبی(ع). ۲. الیاس اصغر یا خضر الیاس (ع).

=مقایسه طول گستره جغرافیایی حکومت برای امپراطوری های بزرگ تاریخ و حکومت ذوالقرنینی=

امپراطوری مقدس روم:
حدود 7 هزار کیلومتر

امپراطوری بریتانیا:
بیش از 8 هزار کیلومتر

روسیه فعلی:
حدود 10 هزار کیلومتر

روسیه تزاری:
بیش از 12 هزار کیلومتر

اعراب مسلمان در قرن اول:
بیش از 13 هزار کیلومتر

تاتار مغول: بیش از 14 هزار کیلومتر

طول گستره حکومت کوروش ذوالقرنین:
بیش از ۲۴ هزار کیلومتر

محیط کره زمین در استوا:
حدود 40 هزار کیلومتر

=آل داوود (ع) و حکومت ذوالقرنین : سرآغاز حکمت و فلسفه=
منابع مختلف تاریخ کهن در ملل مختلف، سرآغاز حکمت و فلسفه را به افراد زیر نسبت داده اند:

1-منابع یونانی به تالیس (یا همان حکیم به لفظ یونانی) در قرن ۶ قبل از میلاد. او را استاد فیثاغورس دانسته اند.

2-منابع عجمی کهن به ارسطا تالیس (یا همان "حکیم برتر" یا معادل فارسی آن "بهمن") در قرن ۶ قبل از میلاد (طبق نقل منابع عجمی کهن)، او را وزیر ذوالقرنین دانسته اند. این ارسطاطالیس (حکیم برتر) را نبایستی با ارسطوی معاصر اسکندر مقدونی که او را هم ارسطاطالیس (حکیم برتر) می خواندند، خلط کرد.

3-منابع کهن دیگر، سرآغاز حکمت را به هرمس (یا همان ارمیا، لقب خضر نبی (البته خضر ثانی است و نه خضر اول که معاصر موسی (ع) بود) که وزیر ذوالقرنین دانسته شده است) نسبت داده اند. ادریس ثانی (ع) را هم خود او دانسته اند. زمانه او را در قرن ۶ قبل از میلاد می توان تخمین زد چون او را استاد فیثاغورس دانسته اند. نام خضر را تالیا بن ملکان دانسته اند که با "تالیس ملطی" تناسب لفظی جالبی دارد و شاید تالیس ملطی، یک تصحیف یا تحریف از نام خضر نبی یا لقب خضر نبی یا تقلیدی از نام او بوده باشد.

4-منابع هندی حکمت و خرد را به بودا (که احتمالا شاهزاده ای ایرانی و در قرن ۶ قبل از میلاد بوده است) نسبت داده اند. منابع کهن هندی، بودا را فرزند ذاراتوشترا (زرتشت) دانسته اند. گوتاما بودا را برخی پژوهشگران احتمالا همان گئومات مغ دانسته اند. گئومات مغ را با شواهدی می توان همان جاماسب حکیم (پیامبر ایرانیان) دانست که منابع یونانی او را رئیس مغان دانسته اند. همچنین یکی از قدیمی ترین کتب علوم سیاسی جهان که از طریق کتابخانه های هندوستان به دست ما رسیده است، Arthashastra (اردشیرنامه، ذوالقرنین نامه، لطفا به توضیحات ذیل ارتباط ریشه شناسی واژه های ارتخشترا و ذاراتوشترا با ذوالقرنین در همین مقاله مراجعه کنید) نام دارد و نویسنده آن را "Kautilya" یا "Kautalya" (یعنی تالیای مقدس و پهلوان، کو تالیا، مانند کو اسفندیار و کو ویشتاسپ که واژه کو به معنای مقدس و بلند مرتبه و پهلوان است) می دانند. قرائن نام کتاب و نام نویسنده آن و همچنین قرائن محتوای کتاب (در لایه کهن محتوایی آن مانند صحبت از Artha) هیچ شکی باقی نمی گذارد که این کتاب بایستی یکی از کتب علوم سیاسی هخامنشیان بوده باشد (شاید تعلیمات تالیا بن ملکان یا همان خضر نبی یا همان ارسطاطالیس اصلی خطاب به ذوالقرنین یعنی حاکم عادل زمانش یعنی کوروش هخامنشی) والله اعلم.

5-زرتشت را معاصر دوران کوروش (قرن ۶ قبل از میلاد) دانسته اند. نظر به معنای ریشه کهن توشترا و ایشترا در زبان‌های کهن (که همان شاخدار معنا می دهد)، کلمه "زرتشت" را (یعنی ذاراتوشترا) را می توان همان دارای دو شاخ یا ذوالقرنین معنا نمود.

6-برخی منابع سرآغاز حکمت را به دانیال نبی (ع) و جاماسب بن دانیال نبی (ع) در قرن ۶ قبل از میلاد نسبت داده اند. دانیال ثانی و خضر ثانی را از بستگان مادری ذوالقرنین دانسته اند. لذا دانیال و خضر و ذوالقرنین و جاماسب بن دانیال، همگی از یک اهل بیت واحد (آل داوود و آل دانیال) بودند.

7-تائو (به معنای مدرس بزرگ یا استاد عالی) از حکیمان شرقی را در حوالی قرن ۶ قبل از میلاد دانسته اند.

8- لازم به ذکر است که لقب فامیلی زرتشت (پیامبر مجوسان که نام واقعی آن احتمالا همان جاماسب است) را اسپیتمان و نام پدرش را پوروشسب دانسته اند که با نام سرپرست بابلی دانیال (یعنی اشفناز) دارای تناسب واجی و احتمالا معنایی است. یعنی ممکن است کلمات اسپیتمان، سپیتمه (نام فامیلی گئومات مغ که احتمالا همان جاماسب بوده و داماد کوروش بوده است)، اسفندیار (یک لقب و پژواک اسطوره ای از ما وقع خاندان کوروش)، پوروشسب (پوروشسف) و اشفناز، همگی دگرشکل‏های همدیگر باشند و اشاره به نام فامیل بابلی باشد که بر دانیال و نتیجتا فرزندانش در دوران اسارت گذاشته شده بوده است. والله اعلم. این با اقوال برخی تواریخ اسلامی که جاماسب را فرزند دانیال دانسته اند، تطابق دارد. والله اعلم

از جمع این موارد می توان پیشنهاد کرد که در زمان ذوالقرنین (احتمالا همان کوروش هخامنشی) در قرن ۶ قبل از میلاد، یک "حوزه علمیه" از حکمت و الهیات و ریاضیات و طبیعیات در حکومت ذوالقرنین تاسیس شد که مدرسین اصلی آن از آل داوود و آل دانیال (یعنی خود دانیال، جاماسب، خضر الیاس یا همان ادریس ثانی (ع)، ذوالقر‌نین یا همان زرتشت) بوده اند و افرادی چون فیثاغورث و تالس ملطی و ارسطاطالیس اصلی و بودا و تائو، یا شاگرد مستقیم و یا عضو این حوزه علمیه و یا شاگرد با واسطه این حوزه علمیه بوده اند. والله اعلم.

در قرآن کریم هم تصریح شده که حکمت به داوود (ع) داده شد و کتاب و حکم (حکمت و حکومت و قضاوت) و نبوت به ذریه داوود (ع) داده شد و در احادیث اهل بیت طهارت (ع) مانند حدیث امام صادق (ع) موجود است که دانشی به نام حکمت آل داوود (ع) وجود دارد.

لذا هم تاریخ (طبق این تحقیق) شهادت می دهد و هم قرآن و معارف اهل بیت طهارت (ع) تصریح می کند که سرآغاز دانش حکمت (که ریاضی و منطق و فلسفه و طبیعیات از شعوب آن است) از آل داوود (ع) بوده است و این یک اعجاز تاریخی قرآن کریم است که حکمت را به داوود و آل داوود (ع) نسبت داده است والله اعلم. و می دانیم همگی انبیاء پیشین، جزء متوسلین و ارادتمندان و شاگردان و طفیلی وجود محمد و آل محمد (ع) بوده اند.

=از ماندانا تا ناهید ، از نام مادر کوروش تا نام مادر ذوالقرنین=
در کتاب لغتنامه "برهان قاطع" و برخی دیگر منابع، ذیل واژه "ناهید" ذکر شده است که نام مادر اسکندر ذوالقرنین بوده است.
 
از سویی دیگر، طبق نقل منابع یونان باستان مثل هرودوت و دیگران، می دانیم که نام مادر کوروش کبیر "ماندانا" دانسته شده است.
 شواهدی وجود دارد که می توان "ناهید" را نامی هم ردیف یا هم موضوع با "ماندانا" دانست و از این طریق هم شاهدی دیگر برای ارتباط کوروش کبیر و اسکندر ذوالقرنین (و نه اسکندر مقدونی) یافت.
 
==از آناهیتا تا زهره، از زهره تا زهراء==
طبق یافته های ریشه شناسی واژگان و نمادهای زبان های باستانی سومری و اکدی و بابلی و پارسی و رومی و یونانی و سانسکریت (هندی) و اوگاریت (شامی)، می دانیم که در حوالی 2500 سال پیش، از "بانوی مقدس آسمانی" با نام های مختلفی در زبان های مختلف یاد می شده است: ایشتار، اینانا، ماندانا، ناهید (زهره)، آناهیتا، دیانا، آرتمیس، آرتومه، سیتا (جاناکی)، کوثرات (کوثر) و ... . او را بانوی آسمانی آب، پاکی، برکت، خانواده، عشق و حتی "پیمان حکومت (ولایت)" می دانستند و نام این "مقام روحانی آسمانی مونث" را، مردمان گذشته بر روی دختران خود می گذاشتند. این اسامی کهن، معادل اسامی امروزین زهراء (زهره، آناهیتا، ناهید، دیانا، سیتا)، عالیه (ایشتار، اینانا)، مطهره (آرتمیس، آرتومه)، فاطمه (تقریبا و احتمالا هم معنا با ریشه واژه جاناکی) و کوثر است. والله اعلم. شایان ذکر است که زهراء، عالیه، مطهره، فاطمه و کوثر همگی از القاب و اسامی "صدیقه طاهره فاطمه زهراء دخت نبی مکرم اسلام (ص)" است.
 شایان ذکر است که در معارف شیعه هم ذکر شده که مقام معنوی 5 تن آل عبا (ع) و حتی نام ایشان به پیامبران پیشین و امتهای پیش از اسلام، معرفی شده بوده است و حتی انبیائی چون آدم (ع)، نوح (ع)، یونس (ع) و ... به این 5 نور آسمانی توسل می جستند و شفاعت می طلبیدند. این امر همسو با معارف حدیث شریف کساء است. همچنین در تفسیر قرآن کریم هم ذیل فراز قرآنی "عباد مکرمون" احادیث تفسیری وارد شده است که بیان می دارد که منظور از عباد مکرمون، اهل بیت (ع) هستند. از جمع این احادیث و فحوای معنا و خطاب آن آیه کریمه، می توان استنباطی پیشنهاد نمود که: مقوله معنوی 5 تن آل عبا (ع) (به عنوان یک مقوله معرفتی در منظومه معارف توحیدی) به مردمان جهان قدیم (پیش از عصر نزول) عرضه شده بوده است و لذا مردمان عصر نزول (عرب عصر نزول)، با مقوله متعلق به "عباد مکرمون" (ولو به نحوی تحریف شده در پیش از اسلام) آشنا بوده اند. والله اعلم.

=سه گانه حکمای ذوالقرنینی و حکمای یونانی=
واژه ارسطاطالیس با واژه بهمن (و همان تالیا در نام خضر نبی (ع)) دارای تناسب معنایی است. 
واژه افلاطون با واژه سمردیس بردیا (و همان یسع در نام های قرآنی انبیاء) دارای تناسب معنایی است. 
واژه سقراط با واژه ارتخشتره -اردشیر، لقب بهمن- (و همان ذوالکفل در نام های قرآنی انبیاء) دارای تناسب معنایی است. 
لذا یک نظریه پیشنهادی می تواند این باشد که حدود 200 تا 300 سال پس از ذوالقرنین (و زمانه حکمای ذوالقرنینی یعنی خود ذوالقرنین، و خضر نبی (ع)، و یسع (ع) و ذوالکفل (ع) که به ترتیب احتمالا معادل کوروش هخامنشی، مگابرن، سمردیس بردیا و سپیتاک گئومات مغ بودند) معارف ایشان از طریق غارت کتابخانه های شوش و اصطخر به دست لشگر اسکندر مقدونی (و یونانیان مقدونی) رسید و این معارف را به یونان یا اسکندریه مصر بردند و از آنجا آرام آرام یک اسطوره موضوعه با شخصیتهای موضوعه ای به نام های ارسطو و افلاطون و سقراط ساختند. والله اعلم.

=یک مقاله در زمینه کوروش ذوالقرنین=
[[پرونده:Zulqarnein-article.jpg|قاب|وسط|بازپژوهشی در هویت و تاریخ ذوالقرنین ، اولین همایش بین المللی مطالعات میان رشته ای قرآن کریم و ششمین همایش ملی اعجاز قرآن کریم، سال 1400، دانشگاه شهید بهشتی (ره)]]

=پیوندهای مرتبط=
[[مکان سد ذوالقرنین طبق آدرس ابن خلدون]]
 
[[مختصات جغرافیایی سرزمین یاجوج و ماجوج در منابع متقدم]]
 
[[برجسته سازی محل سد ذوالقرنین در تصویر ماهواره ای]]
 
[[معجزه نبوی در شب معراج از منظری دیگر: شب معراج و سد ذوالقرنین]]
 
[[ادله_کوروش_بودن_ذوالقرنین|ادله کوروش بودن ذوالقرنین]]
 
[[از فره ایزدی تا ولایت الهی]]
 
[[از هوشنگ و هرمس تا ذوالقرنین و ادریس]]
 
[[استوانه کوروش و سد ذوالقرنین]]
 
[[تخمین تاریخ ذوالقرنین توسط ابوریحان بیرونی]]
 
[[ترجمه ای جدید از منشور کوروش بر اساس شواهد نویافته و معارف ادیان ابراهیمی]]
 
[[خلط انیان و یون آن متقدم با یونان متاخر]]
 
[[سرزمین تاتارهای مغول، آلاسکا و سد ذوالقرنین]]
 
[[مختصات سرزمین یاجوج و ماجوج در رسائل اخوان الصفاء]]
 
[[مکان یابی سد یاجوج و ماجوج بر اساس نقشه های قدیمی اروپایی]]
 
[[قوم ذوالقرنین]]
 
[[نام ذوالقرنین]]
 
[[سفر به ظلمات و ایجاد سد: از ذوالقرنین تا اغوز]]
 
[[کوه قاف کجاست؟]]
 
[[اشاره به ابرپروژه های زیربنایی در قرآن کریم]]
 
[[اعجاز قرآن از منظر علم نقد ادبی در داستان ذوالقرنین]]
 
[[لشگرکشی کیخسرو به آمریکای شمالی: تبیینی از شاهنامه به کمک قصص قرآن]]
 
[[نام های قدیم آلاسکا]]
 
[[محل دریای خزر قدیم یا همان دریای افسیکون]]
 
[[درخت سدار در نزد فنیقی ها، سومری ها و قرآن کریم]]
 
[[افسانه مغولی حبس چهارصدساله در کوهستان]]
 
[[ردپای ایرانیان در اسطوره های تاسیس کشورهای ژاپن و کره]]
 
[[محل سد ذوالقرنین در ختای نامه: قلماق]]
 
[[ملازمان ذوالقرنین]]
 
[[بررسی مصادیق یاجوج و ماجوج]]
 
[[یک نقشه جهان از قرن اول هجری]]
 
[[ریشه نام آمریکا و ارتباط احتمالی آن با کوروش ذوالقرنین]]
 
[[مکان کوه قاف و سرزمین یاجوج و ماجوج]]
 
[[نام های جغرافیایی مرتبط با کوروش ذوالقرنین]]
 
[[نقشه جهان ابن القاص از قرن چهارم هجری قمری]]
 
[[رمزگشایی از نقشه جهان بابل باستان]]
 
[http://fa.qelnet.com/wiki/%D8%B1%D8%AF%D9%87:%D8%B0%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%B1%D9%86%DB%8C%D9%86 صفحات رده ذوالقرنین در این دانشنامه]

=تصاویر=
 
(فارسی حرف زدن ذوالقرنین در تصویر زیر)
[[پرونده:Persian Dholgharnein.jpg|قاب|وسط]]
 
[[پرونده:Exploration.jpg|قاب|وسط|گزارشی از یک ماموریت اکتشاف دریایی به دستور ذوالقرنین]]
 
(نمادهای عقاب)
[[پرونده:Eagle.jpg|قاب|وسط]]
 
[[پرونده:Kavian.jpg|قاب|وسط|در 2500 سال پیش در آلاسکا یک انقلاب تکنولوژی رخ داده است و از عصر حجر، وارد عصر فلز شده اند. نکته بسیار جالب اینجاست که در یکی از سایتهای باستانی که مربوط به 2500 سال پیش (با خطای مثبت منفی 129 سال) است یعنی زمانه کوروش، یک شیء باستانی بالدار با آرم درفش کاویانی پیدا شده است. هم بال گشوده و هم درفش کاویان، از عناصر پرچم هخامنشیان بوده است.]]
 
در 2500 سال پیش در آلاسکا یک انقلاب تکنولوژی رخ داده است و از عصر حجر، وارد عصر فلز شده اند. نکته بسیار جالب اینجاست که در یکی از سایتهای باستانی که مربوط به 2500 سال پیش (با خطای مثبت منفی 129 سال) است یعنی زمانه کوروش، یک شیء باستانی بالدار با آرم درفش کاویانی پیدا شده است. هم بال گشوده و هم درفش کاویان، از عناصر پرچم هخامنشیان بوده است.
<ref>
Mason, Owen K., and Jeffrey T. Rasic. "Walrusing, whaling and the origins of the Old Bering Sea culture." World Archaeology 51, no. 3 (2019): 454-483.
</ref>
 
(باکتریا و باختر)
[[پرونده:Map Bactria.jpg|قاب|وسط]]
 
[[پرونده:Cyrus.jpg|قاب|وسط|کوروش ذوالقرنین در عهدین]]
 
[[پرونده:Yajooj.jpg|قاب|وسط|یاجوج و ماجوج در آلاسکا]]
 
[[پرونده:Drafsh.jpg|قاب|درفش کاویانی در آلاسکا]]
 
[[پرونده:Eagle Homa.jpg|قاب|وسط|عقاب آلاسکا و همای تخت جمشید]]
 
[[پرونده:Important Details.jpg|قاب|وسط|]]
 
[[پرونده:Cultural.jpg|قاب|وسط|ردپای ارتباط فرهنگی کهن و باستانی بین ایران و آمریکا]]
 
[[پرونده:Lotus.jpg|قاب|وسط|در ادیان ایران باستان، گل لوتوس نماد ایزدبانوی مقدس آناهیتا (یا همان ناهید) بوده است. دسته ای از بومیان اسکیموی آلاسکا به دو روح مقدس "مرد خورشید" و "مادر دریا" برای افزایش رزق و روزی (چون این بومیان اکثرا شکارچی بودند) توسل می کردند. برخی پژوهشگران غربی، این اشیای بالدار Winged Object در آثار باستانی و فرهنگ بومی آلاسکا را به منظور توسل بومیان به ارواح مقدس می دانند. ایرانیان باستان، خورشید را نمادی از میترا (روح مقدس مردانه) و آب را نمادی از آناهیتا (روح مقدس زنانه) می دانستند. منبع تصویرِ لوتوس بالدار آلاسکا <ref>Archeology of St. Lawrence Island, Alaska, Henry B. Collins, Jr., https://alaskawanted.com/1arch.html
</ref>
<ref>https://archive.org/details/giftsfromancesto0000unse/page/259/</ref>
، منبع نظر ژوهشگران غربی پیرامون اشیای بالدار آلاسکا: <ref>https://archive.org/details/giftsfromancesto0000unse/</ref>
]]
 
[[پرونده:Cyrus America.jpg|قاب|وسط|کوروش در آمریکا]]
 
[[پرونده:Confuse 3.jpg|قاب|وسط|خلط دریای روم قدیم با دریای مدیترانه فعلی]]
 
[[پرونده:Mapamundi Etimologias San Isidoro-2.jpg|قاب|وسط|نقشه قدیمی اروپایی]]
 
[[پرونده:Homer map.jpg|قاب|وسط|نقشه جهان هومر، مربوط به 750 قبل از میلاد]]
 
[[پرونده:Vesconte map1.jpg|قاب|وسط|ترسیم محل سد یاجوج و ماجوج درنقشه Vesconte map از قرن 14 میلادی]]
 
[[پرونده:Monte Urbano 1587.jpg|قاب|وسط|Monte Urbano 1587، آلاسکا]]
 
[[پرونده:Pinos-Cruz.jpg|قاب|وسط|خلیج Cruz (کراس ساوند فعلی) و Pinos در آلاسکا ]]
 
[[پرونده:Crux-1590.jpg|قاب|وسط|نام Crux در دو سوی قاره آمریکا در نقشه قرن 16 ام میلادی]]
 
[[پرونده:Corenli.jpg|قاب|وسط| نام قدیم مجمع الجزایر الکساندر در آلاسکا، جزایر Corensi یا Corenli بوده است. طبق نقشه Urbano Monte مربوط به 1587 میلادی.]]
 
[[پرونده:Plan Pasargad.jpg|قاب|وسط|ترسیم سمت قبله بر روی پلان باغ کوروش در پاسارگاد]]
 
[[پرونده:Cyrus Gate.jpg|قاب|وسط|دروازه کوروش و سمت کربلاء]]
 
[[پرونده:Sasan.png|قاب|وسط|ارض ساسان، نقشه ادریسی]]
<ref>قرار دادن منبع مورد نظر-نکته</ref>

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: کهف.آیه83]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: باستان شناسی]]
[[رده: ایران]]
[[رده: ذوالقرنین]]
[[رده: آمریکا]]
[[رده: ایران اسلامی]]
[[رده: شاهنامه]]
[[رده: ژنتیک]]
[[رده: مشاهیر]]
[[رده: اسطوره های ملل]]
[[رده: تاریخ مصر باستان]]
[[رده:احادیث]]
[[رده: نقشه جهان]]
[[رده: چین]]
[[رده: عهدین]]
[[رده: نمادشناسی]]
[[رده: نشانه شناسی]]

احساسات مشترک میان انسان و دیگر جانداران

2023-01-07T07:03:55Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=6|Ayah=38}}
=عبارت محوری=
امثالکم

=بیان مطلب علمی=
مثلا مورچه ها دارای احساساتی مانند خوشحالی، ترحم و نوازش نوزاد خود، خشم و ... هستند که به روش های مختلف آن را بروز می دهند.
از نظر تکاملی، برخی از سازوکارهای زیستی احساسات میان طیف وسیعی از جانداران مشترک و دارای مشابهتهایی است: مثلا دستگاه عصبی، دستگاه هورمونی و ... .

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: انعام.آیه38]]
[[رده: نکته]]
[[رده: زیست‌شناسی]]

اتم در قرآن

2023-01-07T07:03:31Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=99|Ayah=7}}
=عبارت محوری=
مِثْقَالَ ذَرَّةٍ
=نکته=
آیا با رویکرد چندمعنایی، یا تک معنایی، می توان یکی از مصادیق مهم عبارت "مثقال ذره" را اتم ها و دیگر ذرات سازنده جرم مادی در مراتب مختلف دانست؟ والله اعلم.
[[رده: زلزال.آیه7]]
[[رده: نکته]]
[[رده:دانش هسته ای]]
[[رده:فیزیک]]
[[رده:شیمی]]
[[رده:رویکرد چندمعنایی]]

تاریخچه آمازون و برزیل

2023-01-07T06:58:48Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=4|Ayah=97}}
=عبارت محوری=
فتهاجروا فیها
=بیان مطلب علمی=
سیر در زمین و هجرت، در دین مبین اسلام،امری پسندیده است.
مسلمین در دوران شکوفایی تمدن اسلامی، دست به سفرهای اکتشافی، تجاری، نظامی، سیاسی و ... زدند.
این امر سبب جابجایی بسیار از اقوام و ملل در درون جغرافیای جهان اسلام و حتی پیرامون آن شد.
مثلا اقوامی از عرب در اقصی نقاط ماوراءالنهر سکنی گزیدند و یا اقوامی از کردها، در مصر و شام قرار گرفتند.
مسلمین عرب به آندلس رسیدند. همچنین حکومتهایی مثل مرابطون و موحدون، مرزدارانی جهان گستر در جزایر و بنادر و قلاعی مستحکم در سراسر اطراف آفریقا، آسیا، بخش هایی از اروپا و حتی طبق برخی از شواهد، بخش هایی از قاره های آمریکای مرکزی، جنوبی و شمالی بودند.
 
طبق یک نظریه که توسط برخی مورخین و نخبگان عرب در قرن بیستم <ref>الدکتور ابراهیم فخار، مورخ معاصر الجزائری. همچنین عزالدین میهوبی، وزیر سابق فرهنگ الجزائر</ref> <ref>‎‎الزهار(أحمد الشريف):مذكرات الحاج أحمد الشريف الزهار.تقديم و تحقيق المدني أحمد توفيق(الجزائر-‎‎۱۹۷۴ م). </ref><ref> "Professor Ibrahim Fakhar Fajjar, Banû Barzal li-Masîla fî l-Brasîl aw ustûra Krîstûf Kûlumb" [The Banu-Barzal of Msila in Brazil or the story of Cristóbal Columbus], Ath-Thaqâfa , Algiers, April 4-20-May 1974, pp. 30-47
</ref> بر اساس شواهد مختلف ارائه شده است، چند صد سال قبل از ورود کریستف کلمب به قاره آمریکا، افرادی از قبیله مسلمان بنو برزل و قبائل امازیغ، خود را از آفریقای مسلمان (و یا آندلس مسلمان) به نواحی آمریکای جنوبی رساندند. طبق این نظریه و شواهد آن، میان نام های "بنو برزل" و "برزیل" و همچنین شاید "آمازون" و "امازیغ"، ممکن است ارتباطی وجود داشته باشد.
 
البته نظر به اکتشافات اخیر پیرامون ارتباطات باستانی بشری میان دوسوی اقیانوس اطلس، ممکن است قضیه پیچیده تر هم باشد: به این نحو که هزاران سال قبل، اجداد بنو برزل و قبائل امازیغ، خود را از قاره آمریکای جنوبی به آفریقا (و حتی تا برخی از نواحی یمن) رسانده باشند و سپس، مهاجرت دومی اینبار از آفریقا به آمریکای جنوبی در دوران شکوفایی تمدن اسلامی در حوالی قرون 4 تا 8 اسلامی رخ داده باشد.

ردپای مسلمانان شمال غربی آفریقا در آمریکا

1- واژه های مشترک فراوان میان زبان های بومیان آمریکا و زبانهای شمال غرب و غرب آفریقا که توسط زبان شناس آمریکایی لئو وینر در کتاب معروف و مهم "آفریقا و کشف آمریکا" در 3 جلد اثبات شده است.

2- شباهت سبک و نقوش و الگوهای نقاشی کوزه ها در میان بومیان آمریکا با شمال، شمال غربی و غرب آفریقا.

3- روایتهای تاریخی در کتب مسلمین از سفرهای اکتشافی مسلمانان غرب آفریقا به سمت آمریکا

4- کشف سنگ نگاره های (پتروگلیفهای) خط کوفی آفریقایی در نوادا و دیگر نواحی آمریکا

5- تپه مار Serpent Mound (تپه مسجد) در اوهایو که به خط کوفی آفریقایی به شکل عبارت مسجد است و به سمت قبله اشاره دارد.

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: نساء.آیه97]]
[[رده: نکته]]
[[رده: تاریخ]]
[[رده: جغرافیا]]
[[رده: آمریکا]]
[[رده: تاریخ مصر باستان]]

آراء فخرالاسلام ملا محمد صادق ارومیه ای در زمینه اعجاز علمی

2023-01-07T06:57:05Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=6|Ayah=59}}
=عبارت محوری=
وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ

=نکته=
متعلق به دوره قاجار 
محل تولد: منتسب به آمریکا 
آراء ایشان: 
1- اشاره به موارد متعدد از اعجاز علمی قرآن کریم 
2- کشفیات علمی جدید در قرآن (اشاره به وسائل نقلیه مدرن، دستگاه تصویربرداری، دستگاه ضبط صدا، ...) 
3- قوانین حقوقی غربی در قرآن 
4- قرآن به همه علوم توجه دارد. 
5- "الیوم تمام فرنگیها و دول متمدنه عالم قواعد و اساس مملکت خود را (عملا) از شرع اقدس و کتاب مقدس مسلمانان اقتباس نموده اند" 
6- اشاره به حرکت های زمین در فضا در قرآن 
7- نظریه تکامل (داروینیسم) در قرآن 
8- حرمت گوشت خوک و کشف مضار آن در علم 
9- نقش باد در تلقیح گیاهان که هم علم و هم قرآن آن را می گویند. 
10- برتری عقل مرد بر عقل زن (استغفرالله) 
11- خبر قرآن از اکتشافات آتی در آفاق و انفس 
12- طب و حفظ الصحه 
13- "هر قدر علوم زیاد میشود، اعجاز قرآن مجدّد میگردد و محسّنات اش ظاهر و روشن تر میگردد" 
14- نقد تورات و انجیل از منظر علم و بیان سازگاری قرآن و علم 
15- قصص قرون سابقه و امم خالیه مندرجه در قرآن 
16- اعجاز عددی و ریاضی قرآن (علم جبر و مقابله در فواتح سور) 
17- علم هندسه در قرآن 
18- حرف و مشاغل در قرآن 
19- مورد پژوهشی 25 قانون که در میان ملل متمدن مشترک است و از مضامین قرآنی است. 
20- ... 
 
منبع برای رجوع و تحقیق بیشتر: 
جعفریان، رسول، "کشفیات علمی جدید و قوانین حقوقی غربی در قرآن (مروری بر نوشته های فخرالاسلام ملامحمد صادق ارومیه ای)"، نشریه آینه پژوهش، سال سی و دوم شماره ۲ (پیاپی ۱۸۸، خرداد و تیر ۱۴۰۰)
=منابع و پانویس=
[[رده: انعام.آیه59]]
[[رده: نکته]]
[[رده:اعجاز علمی]]
[[رده:تمدن مدرن]]
[[رده:مشاهیر]]
[[رده:دانشمندان]]
[[رده:هندسه]]
[[رده:ریاضیات]]
[[رده:نجوم]]
[[رده:اعجاز تشریعی]]
[[رده:حقوق]]
[[رده:پزشکی]]
[[رده:تکامل زیستی]]
[[رده:عهدین]]
[[رده:فناوری]]
[[رده:تاریخ]]
[[رده:مشاغل در قرآن]]
[[رده:اکتشافات]]

آراء دکتر خسروپناه پیرامون اعجاز علمی قرآن کریم

2023-01-07T06:56:35Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=34|Ayah=6}}
=عبارت محوری=
وَيَرَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ ٱلْحَقَّ

=نکته=
آیه الله دکتر خسروپناه: 
("... فرضیه‌های علمی را (از قرآن) می‌توان استخراج کرد، چون بین نظریه‌های طبیعت‌شناختی و نظریه‌های علمی به معنای مصطلح فرق است. استخراج زوجیت اشیاء و سیر تطور بدن انسان از قرآن نظریه علمی نیست، نظریه طبیعت‌شناختی است. از این روست که به اعجاز طبیعت‌شناختی قرآن معتقدم، اما به اعجاز علمی قرآن معتقد نیستم. می‌شود گفت قرآن درباره طبیعت‌شناختی حرف‌های نو زده است.")

=منابع و پانویس=
[[رده: سباء.آیه6]]
[[رده: نکته]]
[[رده:مشاهیر]]
[[رده:اعجاز علمی]]
[[رده:تفسیر علمی]]

تکلم پرندگان و زبان آنها

2023-01-07T06:54:17Z

Shefa:

{{نمایش پیام|approved|'''ارسال شده توسط کاربران،''' [[:شبکه_نخبگان_و_قرآن%E2%80%8Cکاوی:درباره| '''در دست بررسی''']] }}
{{QFrame|Surah=27|Ayah=16}}
=عبارت محوری=
منطق الطیر
=بیان مطلب علمی=
دانشمندان توانسته اند مولفه های کلیدی و اساسی ارتباطات زبانی بشری را در ارتباطات آوایی نوعی از پرندگان کشف نمایند.<ref>Engesser S, Crane JMS, Savage JL, Russell AF, Townsend SW. Experimental Evidence for Phonemic Contrasts in a Nonhuman Vocal System. PLoS Biol, 2015 DOI: 10.1371/journal.pbio.1002171</ref>
<ref>http://www.exeter.ac.uk/news/featurednews/title_458553_en.html</ref>

=منابع و پانویس=
{{پانویس|2|اندازه=ریز|30em}}
[[رده: نمل.آیه16]]
[[رده: نکته]]
[[رده: زیست‏ شناسی]]