<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://fa.qelnet.com/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=%D8%B1%D8%B6%D8%A7+%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA</id>
	<title>شبکه نخبگان و قرآن‌کاوی - مشارکت‌های کاربر [fa]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://fa.qelnet.com/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=%D8%B1%D8%B6%D8%A7+%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://fa.qelnet.com/wiki/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7/%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA"/>
	<updated>2026-07-29T22:52:42Z</updated>
	<subtitle>مشارکت‌های کاربر</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.1</generator>
	<entry>
		<id>https://fa.qelnet.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%80_%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%A7%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86%C2%AC%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D8%9B_%D8%A8%D8%A7_%D8%AA%D9%88%D8%AC%D9%87_%D8%A8%D9%87_%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%AA%D8%A3%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C&amp;diff=10601</id>
		<title>آرایۀ ایهام در قرآن¬کریم؛ با توجه به روایات تأویلی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://fa.qelnet.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%80_%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%A7%D9%85_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86%C2%AC%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D8%9B_%D8%A8%D8%A7_%D8%AA%D9%88%D8%AC%D9%87_%D8%A8%D9%87_%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%AA%D8%A3%D9%88%DB%8C%D9%84%DB%8C&amp;diff=10601"/>
		<updated>2025-10-10T08:02:45Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;رضا بیات: صفحه‌ای تازه حاوی «آرایۀ ایهام به¬شکلی که در فارسی گسترش¬یافته در ادبیات عرب مطرح¬نشدهاست و آنچه که اعراب ایهام یا توریه می‌نامند، نسبت به زیرشاخه‌های ایهام فارسی بسیار محدود و ناقص است. به¬همین دلیل، طبیعی است که علمای بلاغت عرب در بررسی وجوه بلاغت قرآن¬کری...» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;آرایۀ ایهام به¬شکلی که در فارسی گسترش¬یافته در ادبیات عرب مطرح¬نشدهاست و آنچه که اعراب ایهام یا توریه می‌نامند، نسبت به زیرشاخه‌های ایهام فارسی بسیار محدود و ناقص است. به¬همین دلیل، طبیعی است که علمای بلاغت عرب در بررسی وجوه بلاغت قرآن¬کریم به این آرایه بی‌توجّهی یا کم‌توجّهی کردهباشند. مثال‌های معدود ایهام قرآنی در بلاغت سنّتی هیچ کمکی به مفاهیم مورد نظر قرآن¬کریم نمی‌کنند و صرفاً یک بازی لفظی محسوب¬می‌شوند؛ در حالی که اگر به روایات تأویلی اهل بیت(ع) توجه¬کنیم لایه‌های معنایی متعددی را می‌بینیم که همین لایه‌ها باعث چندمعنایی کلام می‌شوند و این‌بار ایهام‌ها نقش محتوایی و معرفتی پیدامی‌کنند. در این نوشتار ابتدا به اختصار شش گونه از ایهام‌های زبان فارسی طرح می‌شود و سپس نمونه‌هایی از هر کدام از این ایهام‌ها در قرآن-کریم مورد بررسی قرارمی¬گیرد. ایهام‌های طرح‌شده در این نوشتار عبارت¬اند از: توازی، تناسب، شبکه، استخدام، تبادر و دوگانه‌خوانی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کلیدواژه‌ها: قرآن کریم، روایات تأویلی، لایه‌های معنایی، بلاغت، ایهام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده: پیشنهاده]]&lt;br /&gt;
[[رده: ایهام]]&lt;br /&gt;
[[رده: روایات تاویلی]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>رضا بیات</name></author>
	</entry>
</feed>