شبکه نخبگان و قرآن‌کاوی:درباره

از شبکه نخبگان و قرآن‌کاوی
نسخهٔ تاریخ ‏۹ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۴ توسط Abd (بحث | مشارکت‌ها) شبکه نخبگان و قرآن‌کاوی:درباره» را محافظت کرد ([ویرایش=تنها مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=تنها مدیران] (بی‌پایان)))
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پژوهشکده اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی از شهریور ماه 1386 فعالیت خود را آغاز کرده است. این پژوهشكده اولین پژوهشكده میان‌رشته‌ای در حوزه اعجاز قرآن بوده و در سه گروه اعجاز علمی، اعجاز لفظی و سیستم‌های قرآن فعالیت می‌كند. فعالیت‌های علمی پژوهشكده تحت نظر شورایی متشكل از 20 نفر از اعضای هیات علمی رشته‌های مختلف شامل روحانیون متخصص علوم قرآنی و اساتید علوم تجربی، علوم پایه، مهندسی وعلوم انسانی انجام می‌شود تا همه علوم و فنون و دانش بشری به یاری فهم و درک بهتر و دقیق‌تری از این کتاب مقدس درآیند. به دلیل حضور این پژوهشکده در دانشگاه شهید بهشتی، تخصص‌های گوناگون در 14 دانشکده و پژوهشکده این دانشگاه به کمک این تحقیقات آمده‌اند و پایان‌نامه‌های متنوعی که در دانشکده‌ها و به واسطه علاقه دانشجویان و اساتید در رابطه با قرآن تصویب می‌گردد با مشاوره پژوهشکده اعجاز، مدیریت می‌شوند.

برای جزئیات بیشتر این لینک را ببینید:

https://www.sbu.ac.ir/Res/quran


تجربه دوازده ساله شورای پژوهشی اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی نشان دهنده‌ی منطقی بودن ایده‌ی کار گروهی در مباحث مختلف علوم در پژوهش‌های میان رشته‌ای است. از سوی دیگر فضای مجازی و امکانات عظیم شبکه‌های تخصصی در این فضا، بستر مناسبی برای توسعه‌ی ایده‌ی شورای پژوهشی به سطح ملی و بین المللی و استفاده از توان دانشمندان مسلمان در تحقیقات جمعی بر روی آیات علمی در حوزه‌های مختلفِ این کتاب الهی خواهد بود. تبیین دقیق و علمی این آیات می‌تواند مقدمه‌ای برای اثبات اعجاز قرآن از یک طرف و فهم آیات از طرف دیگر قلمداد شود.

011.jpg

طرح حاضر روشی جدی برای ایجاد یک دانشنامه‌ی علمی مبتنی بر تحقیقات شبکه بین المللی دانشمندان مسلمان در فضای مجازی خواهد بود. طرح پیشنهادی در قالب سایت ویکی پدیا طراحی شده است تا امکان قرار دادن مطلب، تصحیح و ویرایش آن وجود داشته باشد. همچنین این ویژگی را خواهد داشت که صفحات اصلی آن، تک تک آیات قرآن با حفظ وابستگی به جایگاه سوره‌ها باشد که هر صفحه به صورت مجزا قابلیت ارائه نظرات علمی به تعداد بی‌شمار را داشته باشد.